nieuws

3 januari 2009
NIEUW!!!13 januari 2009: Het volledige Wiskunde Programma (2 jaar) is opgenomen in de bijlagen met de Tweede Jaars Kerstexamens.
De Kerstexamens hebben plaatsgevonden, Oud- en Nieuw is gevierd, waarbij 1147 auto’s werden verbrand, op jaarbasis ongeveer 40.000 ( in 2007 waren het maar 878 en 42.700). De uitslagen worden voor de ides van januari verwacht. Iedere leerling weet dan zijn rangschikking op een totaal van 80 leerlingen (150 voor de technische richting). De hoogste 20% heeft het niveau van de ‘parisiennes’: de 3 beste instellingen van de hoofdstad (5 voor de technische richting). Op het katholieke Collège Stanislas in Parijs is men altruïstisch genoeg om de leerlingen niet al teveel op te jutten of tegen elkaar uit te spelen. Op de publieke scholen is dat vaak heel anders, en harder. Is het goed? Is het slecht? Ieder systeem heeft zijn goede en slechte kanten. Het lijkt me dat als je jong bent, dat je het beste er uit moet halen, je je moet inspannen om een intellectuele bagage en een parate kennis te vergaren, iets wat je kan ontwikkelen of voor de rest van je leven op kan teren. Wat dat betreft is het Franse systeem nog heel goed. Weliswaar wordt ook hier ‘goed onderwijs’ met ‘democratie’ verward, maar hier heeft men nog een duidelijke keus. Ik heb het gevoel dat hoe slechter het onderwijs gemiddeld wordt, hoe groter de animo is voor de privéscholen (meestal RK), de beste staatsscholen en voor allerlei vormen van hang en vliegwerk, krukken, prothesen, waar dure aan de beurs genoteerde bijles organisaties als Acodemia garen bij spinnen en waar heel wat leraren een extra baan bij vinden, tot grote ergernis van Mme Royal.

Is er iemand onder U die commentaar kan geven op de wiskunde examens? Dit zijn examens voor toekomstige economen. In de beoordeling weegt wiskunde het zwaarst.

29 juli 2008
Denk ich an Deutschland in der Nacht,/Dann bin ich um den Schlaf gebracht,
Ich kann nicht mehr die Augen schließen,/Und meine heißen Tränen fließen.
Gottlob! Durch meine Fenster bricht/Französisch heitres Tageslicht;
Es kommt mein Weib, schön wie der Morgen/Und lächelt für die deutschen Sorgen

Voer voor intellectuelen? Voor betweters? Of gewoon gezeur. U mag zelf een oordeel vellen…
Het schooljaar is nu afgesloten, de leerlingen van de ‘classes préparatoires’ moeten relaxen en toch hun vacantie nuttig besteden. Dochterlief is nu in Berlijn voor een Duitse onderdompeling, er zijn daar heel wat Fransen van haar soort. En Spanjaarden. En Italianen. En vooral Oost Europeanen en zelfs Zuid Amerikanen. Geen enkele Nederlander, daar zijn we toch te goed voor? Ze is al bij de Siegessäule (le mal nommé…) geweest, toen Obama er ook was, haar broers moesten het indertijd met de Loveparade doen… Ze heeft het Duits en het Engels 7 jaar als hoofdtalen gehad + 1 intensief jaar op het Collège Stanislas. De theoretische kennis zal best goed zijn, maar haar lees- en spreekvaardigheid zijn in mijn oren en ogen echt niet best. Berlijn! Berlijn! We hopen maar dat haar verblijf haar openstelt voor datgene waar de Duitsers zo goed in zijn. We verwachten niet dat ze ‘schwärmerisch’ opgaat in ‘Seligkeit und Schmerz’ al zou het misschien een verrijkende afwisseling zijn van de Amerikaanse feuilletons die ze uit het Internet haalt.

29 juni 2008
De belangrijkste Eerste jaars-examens zijn in de bijlagen opgenomen. Filosofische dissertatie over ‘Peut-on rire de tout?’ Die van geschiedenis en aardrijkskunde ontbreken. Let U op de wiskunde (zeer zwaar voor economen) en ook op de typische Franse ‘contractie’ oefening: In 400 woorden een moeilijke tekst samenvatten van de historicus Georges Gusdorf (1912-2000).

Het is uiterst bizar dat de onderwijsvernieuwers de waarden die in de sport zo worden opgehemeld (…inspanning, het beste er uit halen, jezelf overtreffen, stressbestendigheid, geduld, volhouden, oefenen, oefenen, oefenen…) vermijden zoals de Duivel het wijwater uit de weg gaat. Die hardnekkigheid iets te willen veranderen wat goed loopt, heeft iets pathetisch… Men hoeft niet wetenschappelijk geschoold te zijn om in te zien dat zonder die waarden noodzakelijkerwijs ‘kennis’ vervangen wordt door iets anders, in de praktijk door ‘weten te vinden’.

9 juni 2008
Deze bijdrage is ook geïnspireerd door een paar opmerkingen van bloggers als Malmaison, Vercors e.a.

Il n’est pas nécessaire d’espérer pour entreprendre, ni de réussir pour persévérer)*. (Het is niet nodig iets te verwachten om te ondernemen of succes te hebben om vol te houden)

Iedere ontwikkelde Fransman kent deze uitspraak die de enige is van puur vaderlandse herkomst, als we Willem de Zwijger als zodanig mogen beschouwen. En terecht, het omvat de kwintessens van onze moeilijke beginjaren: standvastigheid, moed, altruïsme. Het is het mythische beeld waar een Nederlander die in het buitenland woont zich graag mee identificeert. En tot voor kort werd het redelijk goed ingevuld, het werd mogelijk gemaakt door een lange traditie van tolerantie, vrijheid, handel, ondernemerszin, ook overzee. En ja, goed onderwijs. Het geheel was een tempel die zelfs de engelen met schroom zouden moeten betreden. Respectloze beleidmakers zijn erin tekeergegaan, niet alleen met edele democratische bedoelingen, ook met hun ‘arrogant belief in the unquestionable superiority of free trade’ en alles wat daaruit voortvloeit aan economisch beleid, holle internationalisering (uitverkoop!), precariteit, opgedrongen meningen en niet te vergeten misplaatste bescheidenheid en subalterne opstelling.

Het onderwijs moet per definitie behoudend, structurerend en veeleisend zijn. Want hoe kan het anders zijn rol vervullen om nieuwe gedachten te onderbouwen, inhoud te geven aan de vernieuwing zonder in oude denkfouten te vervallen, weerstand te kunnen bieden aan nieuwe ideologieën en modieuze ideeën?

23 januari 2008
«So if you don’t like the business model it’s very easy to vote with your feet. Invest in something else. But I think the important thing is, if you look at the returns that we have generated over these 90 years, we outperform most comparable entities reasonably well. »
(FT 11.11.2007. Dit is wat de Zweden zeggen, het had het viaticum van de ABN-Amro Bank moeten zijn en moeten gelden voor de overheid, voor de Heer Bos in het bijzonder).

Het Oude Jaar werd hier afgesloten met een begrafenis. Zij die nooit in de kerk komen zijn er nu wel, die zit tjokvol met ‘la cour et la ville’, het hof en de stad, één van de vele verwijzingen naar het ‘ancien régime’, het behoort tot de charmes van dit traditionele land. Hoog en laag dus, veel meer ‘hoog’ dan ‘laag’ dit keer. Ik ben de enige niet die gevoelig is voor de door de tijd gelouterde rituelen, de co-celebratie met meerdere priesters, de goede getuigenissen)*, de stemming, la France éternelle… Het Nieuwe Jaar moest nog beginnen, het werd feestelijk gevierd, 878 auto’s gingen in vlammen op… Ook dat is een ritueel geworden, waar een ander deel van de bevolking zich in spiegelt, het haalt de kranten nauwelijks meer. De overledene heeft alles gedaan om zijn erfgoed te behouden en door te schuiven, hij representeerde een lange geschiedenis, een cultuur, een beschaving, een identiteit, noties waar hier de laatste tijd veel over wordt geschreven en die minder (dwz anders) belast zijn dan in Nederland. Het is de intellectuele kracht van het land, ze hebben een universele pretentie… Ja, Nederland…ik krijg bizarre dingen te lezen. Iemand, een pure boekhouder, die schrijft dat de verkoop van de ABN Amro Bank alleen slecht is voor het ‘Oranje gevoel’, het wordt pas erg als Philips verkocht wordt.

22 december 2007
Terwijl de energieke Hongaarse edelman die het gebracht heeft tot republikeinse Monarch, deze week in Rome werd gezalfd tot ere kanunnik van de Sint Jan van Latranen, très Chrétien, zoals alle Bourbons en door zijn tweede Assepoester aan de dijk werd gezet en zich nu troost met een zeer, zeer, zeer boven modaal Sneeuwwitje)*, vinden in het land achterhoede schermutselingen plaats in de Universiteiten tussen de Trotskistische ‘autonomen’ en de rest met als inzet de nieuwe wetgeving die aan de Universiteiten wat meer vrijheid verleent op het gebied van beleid, recrutering en financiering. Deze ‘Loi Liberté et Responsabilité des Universités’ (LRU) wil af van vergaande en verstarrende centralisering vanuit Parijs met zijn onzalige trits van bureaucratie, gilde mentaliteit, syndicalisme. Het werd tijd, want met een uitval 40% en een overproductie van kansloze diploma’s hebben de 86 Universiteiten (enkele goede uitgezonderd) met 1.300.000 studenten zich een slechte reputatie op de hals gehaald. Die autonomen willen dat de nieuwe wetgeving ‘en bloc’ wordt teruggetrokken en dat alles bij het oude blijft: geen selectie, iedereen heeft recht op een diploma, geen liberale (oh, dat schuttingwoord!) uitholling van de vrijheid van studiekeuze, geen concurrentie tussen de Universiteiten onderling, massieve budgetverhoging. Ze geloven dat de Regering wikt en de Straat beschikt, zoals het altijd was.

29 november 2007
But what sort of English is it that has come to dominate the world? It is narrow, jargon-ridden and arid. It conceals as much as it reveals and creates a misleading sense of shared understanding. FT on ‘Globish’ 16.01.07

The British are the worst . . . It is much more difficult to understand their English than that of other nationalities. When we non-native speakers of English talk, it is much easier to understand. We have the same limited vocabulary. FT 09.11.07

Er is weinig nieuws van het Collège Stanislas, waar de leerlingen als foi-gras ganzen worden volgepropt, maar dan wel met kennis. Hier is niet een 6- de norm, maar de ambitie om na 2 jaar toegelaten te worden tot één van 8 topscholen van Parijs (5 technisch, 3 economisch), dan is men op z’n 19e een TVI (= ‘très vénéré intégré’) en daarvoor moet men wel bij de 20% besten van de klas behoren…

Men kijkt hier heel anders tegen de ‘mondialisation’ (zoals de internationalisering hier heet) aan. Het neemt niet de vorm aan van een ‘capitulation des élites’ zoals in Nederland, er is hier ook geen waanidee dat met een verengelsing het land aantrekkelijk wordt voor ‘the best and the brightest’ van het universum. Een onbestemde vrees is er wel, waardoor het volk zich vastklampt aan zijn ‘droits acquis’, aan het status-quo, aan de vertrouwde omgeving, gefundenes Fressen voor beroepssociologen die daar lange verhalen uitspinnen.

11 juni 2007
EINDEXAMEN FILSOFIE
Hoe goed zou dit niet voor Nederland zijn….)*
Vandaag vond het eindexamen ‘Filosofie’ plaats waar de candidaten een verhandeling moesten schrijven, die een vrij strenge methodiek vereist (presentatie, probleemstelling, uitwijding, conclusie en uiteraard helder woordgebruik). Ze hadden de keus uit een drietal onderwerpen en mochten er 4 uur over doen:

Baccalauréat scientifique:
1) Kan het verlangen voldoening vinden in de werkelijkheid?
* Le désir peut-il se satisfaire de la réalité?

27 mei 2007
TROTSKISTEN EN BOLSJEWIEKEN
In dit mooie land komt het voor dat traditie en gewoonten zich in wilde vormen uiten. Uit een onverwachte hoek komt dan met geweld iets onbegrijpelijks boven drijven. ‘France is a tricky country’ zeiden we in bankkringen. De Leitkultur is hier weliswaar een duurzaam en constant conservatisme, maar zoals de magnetische noord- en zuidpool soms van plaats wisselen, klotst hier het conservatisme van links naar rechts, duidelijk links de laatste tijd. Het zegeviert in sommige universiteiten, waar het Marxisme, de verering van Fidel Castro, de enormiteiten van Sartre en Althusser, en ja van onze eigen home made Joris Ivens)* in een nieuw vel te voorschijn komen. Olivier Besancenot de trotskistische leider van de Ligue Communiste Révolutionnaire (sic) is een daar zo’n geslaagd product van. Met zijn welbespraaktheid en zijn allure van een ideale schoonzoon was hij goed voor 4% bij de presidentsverkiezingen. De bolsjewieken van de Communistische Partij kwamen nauwelijks boven de 1½%. De concurrerende trotskisten van de Lutte Ouvrière (re sic) moesten het doen met 1,3%.

30 april 2007
EEN BRIEF AAN LEIDSE VRIENDEN EN RELATIES
In mijn bescheiden Pantheon van onvergetelijke schrijvers neemt de romanist Victor Klemperer (1881-1960) een bijzondere plaats in. Niet alleen vanwege zijn dagboeken ( januari 1933-december 1945, innige binding onderhouden met zijn land ‘bis zum letzen’), maar ook vanwege zijn LTI Lingua Tertii Imperii waarin hij weergeeft hoe de taal zich aanpast en hoe perverterend woordgebruik de manier van denken beïnvloedt. De taal die je spreekt bepaalt je identiteit. ‘Sprache ist mehr als Blut’ zegt hij. Ik moest daaraan denken toen een jaarclubgenoot die in Rotterdam doceert mij wees op een paar artikels (verengelsing) in Mare, het Leidse universiteitsblad. Mare is Dædalus niet, de Harvard Business Review niet, de Rue Saint Guillaume (Sciences Po) niet enz., maar het representeert wel een universiteit die allang de Nederlandstalige Oxbridge der Lage Landen had moeten zijn, duidelijk geprofileerd, met een zware selectie voor de poort, iets waar iedere nieuwe generatie van kan dromen, naar kan streven, een nationale trots zoals Oxford en Cambridge en Harvard en de Ecole Polytechnique en de ETH van Zurich.

In Leyden wordt een nieuw paradigma ingevoerd, een goldilocks university, een soort Nieuw Athene in het land der Papegaaien.