Berichten door redactie

“Veel belangrijker dan de wachtlisten op het derde, vierde of vijfde gymnasium in de hoofdstad, ‘waar de elite s’nachts van wakker ligt’” sniert de onderwijsjournalist Paul Andersson Toussaint in zijn artikel MIJD DE MBO-SCHOOL IN DE GROTE STAD; JUIST DIE HET HARDST GOED ONDERWIJS NODIG HEEFT, ZIT OP DE SLECHTSTE SCHOLEN (NRC-03-02-10). Met die “slechtste scholen” bedoelt hij de Amsterdamse VMBO-scholen. Ik word boos omdat nog er nog steeds door veel onderwijscritici op aangedrongen wordt om slechte scholen goed te maken door goede scholen te laten inleveren en onderwijs aan slimme leerlingen te banaliseren. Dat is begonnen toen de HBS werd afgeschaft en de gelijkschakeling van het Gymnasium met het voor de 5-jarige! HBS in de plaats gekomen 6-jarige! Atheneum begon.

In “Het Onderwijsbad” 2010 nr. 2 schrijft de onderwijsjournaliste Anja Vink n.a.v. het verschijnen van haar boek WITTE ZWANEN, ZWARTE ZWANEN, DE MYTHE VAN DE ZWARTE SCHOOL over “Het meest gesegregeerde onderwijsstelsel van Europa, Is dit een SCHOOL” een beschouwing over het onderwijs, of beter het gebrek aan onderwijs op de Zwarte Scholen in Nederland. Wat mij verbaast is dan zij niet de evidente conclusies trekt die uit haar beschouwing zou moeten volgen.

Raad van Advies voor de Volksgezondheid & Zorg (2010). Numerus fixus geneeskunde: Loslaten of vasthouden. Advies. PDF

De Rekentest Referentieniveau 2F HIER bestaat volledig uit redactiesommen die kennelijk zijn bedoeld om te toetsen of men in de aangegeven situatie goed kan rekenen, schattend rekenen, or whatever. Met ‘redactiesommen’ bedoel ik wat in Angelsaksische landen word problems heten.
Is ook uit het referentiekader HIERaf te lezen dat deze redactieopgaven bedoeld zijn als ‘realistische contexten’ voor het rekenen? Ja, dat is wel zeker. Ik geef enkele citaten.

Het stelsel van universitair onderwijs in Frankrijk, met zijn niche van elitescholen, is historisch gegroeid, niet het product van een meesterlijk ontwerp. Een literatuurlijstje voor wie er eens in wil duiken. De meeste titels zijn niet makkelijk te bemachtigen (of te lezen: vooral de Franse titels); ziedaar één van de mechanismen waardoor mythen over eliteonderwijs in stand kunnen bijven.

Terry Shinn (1980). L’École Polytechnique 1794-1914. Paris: Presses de la Fondation Nationale des Sciences Politiques.

Pierre Bourdieu (1989). La noblesse d’État. Grandes Écoles et esprit de corps. Paris: Les Éditions de Minuit.

In “Het onderwijsblad” van 16 januari 2010 staat een beschouwing over “Het succes van de Kennisfabriek Nederland”, geschreven door robert Sikkes. Daarin wordt de vraag gesteld of de stelling wel juist is dat “de productiviteit van het onderwijs dramatisch gedaald is”. Aan het eind van het artikel wordt gesproken over de mensen die roepen dat het niveau van de hogere vormen van onderwijs waaraan tegenwoordig veel meer mensen deelnemen in niveau gedaald zijn met de daaraan de door de auteur getrokken vanuit zijn standpunt raadselachtige conclusie dat het verhaal over de dalende arbeidsproductiviteit van het basis- en voortgezet- -onderwijs eenzijdig is in de discussie in het onderwijs.

De freelance onderwijsjournaliste Anja Vink heeft in het katern “Opinie & Debat”van 16 januari 2010 een artikel van ruim 2000 woorden geplaatst, dus in grootte meer dan meer dan 6+2/3 keer de maximale lengte van een kraal op het BON-forum. Het artikel neemt met tekeningen meer dan 1+3/4 tabloidpagina in beslag en mag daarom opvallend heten. Hierom en omdat ik verscheidene vraagtekens geplaatst heb wil ik hier graag graag op dat artikel reageren.

Ik had deze bijdrage als kraal willen toevoegen aan de kraal die Bernard Wijntuin ergen aan de daad van een BLOG geregen heeft. Ik kan die kraal echter niet meer vinden. Vandaar dit BLOG

Bernard Wijntuin vroeg zich af waarom er in deze discussie zo veel aandacht gericht is op het probleem van opstromen terwijl hij als leraar haast alleen met afstroom te maken heeft. Mijn kraal is als volgt:

Zijn TROUW en DE VOLKSKRANT wel objectief?

Tot nog toe kenden wij in Nederland de metaphoor `draaideur` slechts van het woord `draaideurcriminelen`. Nu blijkt uit een bericht in TROUW van vandaag dat er in Duitsland een organisatie bestaat, genaamd LobbyControl, die het woord Drehtüreffekt toepast op het plaatsje verwisselen van politici en lobbyisten. De kritiek van LobbyControl wijst daarbij ook op 2 andere aspecten van het lobbywerk: De ondoorzichtigheid ervan en de ongelijkheid van de belangengroepen.