Berichten door redactie

In de publieke discussie over het rekenonderwijs wordt de leraren het vermogen toegedicht om dat rekenonderwijs weer uit het slop te halen, als ze daar maar adequaat voor worden opgeleid en ondersteund. Zie bijvoorbeeld het rapport van de KNAW-commissie. Het opvallende van dergelijke pleidooien is dat het meestal NIET gaat om het toerusten van leraren om goed onderwijs in de basale rekenvaardigheden te geven, met als het kan nog iets meer. De Stichting Goed Rekenonderwijs is hier de uitzondering, natuurlijk. De meeste verhalen, ook die van de KNAW-commissie, beklemtonen dat leerlingen vooral probleemoplossers moeten worden, dat ze wiskundig moeten leren denken, dat het gaat om het begrijpen van het rekenen, niet zozeer om het correct kunnen rekenen.

Hier vindt u de speech van Harm Beertema (PVV) tijdens de LAKS demonstratie tegen de 1040 uur. Hij blijft zeer bevlogen voor goed onderwijs.

Onze tegenstanders hebben er een fijne neus voor om de mooiste woorden voor onze neus weg te pikken en als label te gebruiken voor een waardeloze lading. Neem de naam “Passend Onderwijs”. Dat gaat helemaal niet over onderwijs maar over zelfwerkzaamheid en de resultaten passen helemaal niet bij de eisen die men aan goed onderwijs stelt. Zo ook met de naam prestatiebeloning.. Op een school toegepast kan men stellen: Als de ene VWO-school alleen leerlingen opneemt met VWO-advies en de ander ook veel leerlingen met HAVO/VWO-advies en bij een gelijk afvalpercentage hebben beide scholen even goede resultaten voor het Centraal Schriftelijk Eindexamen heeft laatstgenoemde de beste prestatie geleverd. Resultaten aan prestatie gelijk stellen zou hier onterecht zijn.

19 januari: Een samenvattende tekst is in de maak, zie hier.

 
Blog van Robert Slavin: No More Excuses: We Can Get All Children Reading

Zie ook:

Robert E. Slavin, Cynthia Lake, Bette Chambers, Alan Cheung & Susan Davis (2009).Effective Reading Programs for the Elementary Grades: A Best-Evidence Synthesis. Review of Educational Research, 79, 1391–1466. abstract / report

Het Leidsch Dagblag bericht dat het Bonaventura College nadat men in 2009 nog bij de laagste 10% scoorde voor wat betreft eindexamenresultaten en ook onder streng toezicht van de inspectie stond, nu bijna overal bovengemiddeld scoort: De school is, zegt voorzitter Karin van Oort van het college van bestuur, ‘traditioneler’ geworden. De leerlingen zitten vaker bij een leraar in de klas en hebben minder uren voor zelfwerkzaamheid. “Want dat het zogenoemde Nieuwe Leren niet effectief is, is laatst uit onderzoek weer gebleken.” Er is meer aandacht voor de begeleiding van leerlingen. Van toetsen wordt beter gecontroleerd of die van hetzelfde niveau zijn als de examens. Het Bona scoort op bijna alle punten boven het landelijke gemiddelde.
Gefeliciteerd Bonaventura College!

 
Studenten Pabo moeten toets alsnog maken: De Volkskrant

Zo’n honderd pabo-studenten in Groningen hadden een voldoende gekregen voor een voortgangstoets die ze niet hadden gemaakt. Er waren geen surveillanten voor dat tentamen, dus . . . . . .
Maar die vlieger gaat natuurlijk niet op: waar geen prestatie is geleverd, kan onmogelijk een voldoende zijn gegeven. Jammer voor de studenten: alsnog die toets doen. En als er dan weer geen surveillanten zijn, dan halen jullie de directeur maar uit zijn kamer. Om te surveilleren.

In de marge is een oud bericht te vinden, over een andere gekkigheid:

In TROUW van vandaag staat een uitstekende samenvatting van het dan ook waarschijnlijk uitstekende essay dat de emeritus politicus André Rouvoet schreef voor zijn afscheidssymposion uit de politiek. Hij start met “De essentie van een democratie is niet dat de meerderheid beslist. Dat is ‘slechts’ een procedureel aspect, nodig om tot besluitvorming te komen. Het hart van de democratie klopt in het besef dat de meerderheid bij besluiten zoveel mogelijk ruimte laat aan minderheden en hun opvattingen en gedragingen. Verderop stelt hij dat de politici het zich steeds vaker permitteren om in de staatsvrije ruimte te treden die grondrechten beogen te waarborgen. “Doorgaans gebeurt dit ter realisering van politieke doelstellingen, zoals emancipatie, gelijke behandeling, enzovoort.

HANNE Obbink vermeldt in TROUW van vandaag dat “scholen” (schoolbesturen) er geen enkele behoefte aan hebben dat de minister aan daarvoor geselecteerde scholen “michelinsterren”, dwz het predicaat excellent, gaat uitreiken wanneer deze buitengewoon goede prestaties hebben geleverd. Bij de beoordeling van een school zouden de toetsresultaten van de leerlingen voor rekenen en taal zwaar en daardoor te zwaar meetellen. Volgens een ondervraagd lid van een schoolbestuur drijft het systeem van het uitreiken van sterren management en werkvloer nog verder uit elkaar. Dit is een verbazing wekkend argument. Waarom zouden onderwijzers en schoolbesturen niet samen willen werken om de toetsresultaten van de leerlingen te verbeteren? Of zich samen tegen de dominerende rol van willen verzetten?