Berichten door Gerard Verhoef

Even een luchtje scheppen. Bij de lift hangen A3 formaat posters. In de huisstijl, die ooit door een gerenommeerd bedrijf is ontworpen. Voor de open dag morgen.

Als er vijf korte zinnen op zo’n poster staan is het veel. Het kan niet vreselijk veel moeite zijn om dat dan ook foutloos voor elkaar te krijgen. Maar voor de lerarenopleiding in ons gebouw blijkt dat toch te lastig.
“Inde mediatheek vind je de volgende voorlichtingen: studentendecanaat, studentenadministratie”

“Inde” zonder spatie en het wangedrocht “voorlichtingen” Jank.

Amsterdam, 7 april 2007
Van onze speciale verslaggever.

De verplichting die het ministerie van O&W oplegt aan de VO scholen om 1024 uur les te geven leidt tot een ontslaggolf op scholen en bij onderwijskoepels. Managers klagen steen en been omdat de enige manier om aan deze eis te voldoen is om meer docenten in dienst te nemen en managers te ontslaan. Men waarschuwt dat hierdoor het hele Nieuwe Leren in gevaar kan komen en het onderwijsniveau zal afzakken naar dat van de jaren vijftig.
Ook de Algemene Vereniging van Schoolleiders, Sjoerd Slagter van de VO raad, Meisje Vliegenthardt van de BVE raad, Doekle Terpstra en het gezamelijke management van de onderwijs ondersteunende instellingen hebben een brandbrief naar het kabinet gestuurd. Binnenkort zal er geen geld meer zijn voor innovatieve cursussen als “blaas-hoofd training’ , “competentie is een keuze” en het traject “Zoek je zelf broeder”, voor de zoekende professional.

Het is vrijdagmiddag, de eerste cursisten druppelen binnen. Ogen verwilderd en sommigen tegenstribbelend aan de hand van hun begeleider. Het belooft een zwaar weekend te worden. De luxueuze lokatie die we hiervoor nu al een half jaar gebruiken is een kleine, maar belangrijkse steun in de rug. We weten dat het maandag allemaal heel anders zal zijn. Maandag zijn de begeleiders niet meer nodig, maandag zijn ze weer zichzelf.
Terugkijkend is het nog snel gegaan. Na de oprichting van BON, nu een dikke twee jaar geleden waren we na een jaar zover dat we daadwerkelijk invloed hadden. Eigenlijk is vanaf dat moment onze forcus verplaatst van het tegen gaan van Het Nieuwe Leren, naar het bieden van hulp aan hen die weer gewoon wilde kunnen denken. Vaak onder druk van hun leerlingen, maar meer en meer ook onder druk van de nieuwe schoolbesturen die overal de oude garde hebben vervangen. Besturen die wisten dat ze het met de HNL-opgeleide leraren moesten doen, maar een complete deprogramming noodzakelijk achtten.

Elders op dit forum gaat het over huiswerk geven op de basisschool. Doel daarvan is soms de kinderen te laten wennen aan huiswerk dat ze later in het VO krijgen.

Dat is een trend. Door te samenwerken op school wen je er al vast aan bij je baan later. Het leren voor later heeft plaatsgemaakt voor het wennen aan later.

Zo ken ik een opleiding waar het derde jaar volledig vraaggestuurd zou worden.
Daarom werd aan het tweedejaarsteam gevraagd om in de laatste periode (van 10 weken) vooral te werken aan het voorbereiden op dat zelfsturend werken.
Daarvoor was een vorm gevonden. Simpel en toch eenvoudig, zal ik maar zeggen. De bijkans geniale gedachte was dat we dan in die vierde periode van het tweede jaar maar eens vraaggestuurd moesten gaan werken. En zo werd besloten. Toen werd bedacht dat dat zo maar plompverloren vraaggestuurd werken in die vierde periode wel wat lastig was. Daar moesten de studenten toch op voorbereid worden. Dus moesten we in de eerste periode van het tweede jaar al beginnen met het voorbereiden op het oefenen voor zelfstandig werken van de vierde periode.

Ik heb in het verleden meegedaan aan de enquete “medewerkers aan het woord” die in opdracht avn het ministerie is uitgevoerd door SBL. Ik had toen aangegeven dat ik van vervolgactiviteiten op de hoogte gesteld wilde worden. Gisteren was zo’n vervolgactiviteit. Er was aangegeven dat Plasterk aanwezig zou zijn, maar ik kreeg twee dagen ervoor een mailtje dat hij helaas verhinderd was. Toch naar Utrecht gereden. Ik weet ook wel dat SBL iha de BON standpunten niet aanhangt, maar vond dat ik in ieder geval ook in die club mijn mening moest geven. Praten met gelijkgestemden is makkelijker, maar daarmee verandert er niemand van mening.

Zoals elders in dit forum beloofd: zeer leesbaar artikel over de bureaucratisering van het onderwijs

Rond de derde dinsdag in september horen we de laatste jaren steeds dat de taal van de troonrede toch echt veel te ingewikkeld is.
Die trend zet zich door. Vanmorgen op de TV: de taal waarin de theorievragen van het vrachtwagenrijbewijs zijn gesteld….. echt eerlijk waar… veel te moeilijk.

Ik zou zeggen: nog een doorzetten en binnen de kortste keren kan ik filevrij over slands wegen zoeven. Dat moet dan ook wel want ik zal mn inkopen in de buurlanden moeten doen, waar hopelijk de chauffeurs nog wel in staat zijn hun rijbewijzen te halen.

Elders op dit forum lees ik over CVE’s.. sorry..EVC’s.. Men haalt gemakkelijk wat afko’s door elkaar, vrees ik. Ik heb die eerder verworven competenties binnen het CGO nergens zien leiden tot iets wat we vroeger vrijstellingen noemden. Op de deeltijdopleiding waar ik werkte waren de studenten volwassen. De meesten hadden al lang en breed bewezen te kunnen samenwerken: in hun baan, op de sportvereniging, in hun thuissituatie.
Voor veel van die studenten was het verplichte samenwerken een crime. Juist voor deeltijders is tijdsplanning erg belangrijk en werken in een groepje van 3 garandeert dat er geen enkel moment in de week is waarop iedereen tijd vrij kan maken.

Net op TV. Een dame met een geniaal idee. Kinderen weten niets meer over de tweede wereldoorlog. De oplossing: we hebben er een stripboekje over gemaakt. Dat spreekt meer aan, dan begrijpen ze beter waar het om gaat.
Vraagt de interviewer: ja maar, er zijn een heleboel echte foto’s beelden en verhalen, zijn die dan niet indringend genoeg?
Juist door een strip realiseren ze zich dat het echt gebeurd is , is het werkelijk geniale antwoord.

Gelukkig zijn wij als klassieke docenten niet al te zeer onthand als een computer of een website uitvalt. Wij denken dan gewoon door.

Maar misschien is het een teken van de tijd dat de BON site het niet meer aankan op het moment dan BON dynamischer en actiever dan ooit de zoveelste stap voorwaarts heeft gezet. De minister van onderwijs verkondigt grotendeels BON standpunten!