Naar aanleiding van de vele teksten over de wensen en de opstelling van ouders in de driehoek leerling-school-ouder ben ik gaan speuren naar een Forum-onderwerp daarover; tot mijn verbazing bestaat dat niet. Bij deze is dus het onderwerp geopend.
Ik wil graag beginnen met de vaststelling dat DE ouder niet bestaat, net zo min als DE leerling en DE docent.
Ik heb wel het gevoel dat er een zekere tweedeling in de ouders is.
Er is een categorie die de school ziet als een organisatie die er, tegen vergoeding, voor dient te zorgen dat hun kind de school met een net diploma verlaat. Er is ook een andere categorie, die vindt dat de school een organisatie is die hun kind behulpzaam dient te zijn bij het leren van bepaalde kennis en bepaalde vaardigheden. Als gevolg daarvan haalt hun kind zijn diploma. Beide categorieën ouders zijn in mijn optiek ruim vertegenwoordigd.
Wij, als BON, dienen onze werving af te stemmen op die tweede groep ouders. Deze mensen kunnen inzien, en zullen ook vaak inzien dat hun kinderen niet gebaat zijn met nepdiploma’s, nepvakken en nepvaardigheden.
Dat er nog hele andere indelingen denkbaar zijn, dat geloof ik graag, maar voor deze vereniging lijkt mijn eigen indeling als eerste aanzet zeer relevant. Mijn eigen idee is, dat Beter Onderwijs voor de individuele ouder niet altijd hetzelfde inhoudt als Beter Onderwijs voor de maatschappij. We zouden er wel naar kunnen streven om die belangen zoveel mogelijk te doen sporen.
Graag hoor ik uw mening over de ideale driehoek ouder-kind-leerkracht wanneer het er om gaat om Beter Onderwijs in Nederland te krijgen.
Het bemoeilijkt de discussie
volgens mij als we nu al weer vervallen in dichotoom denken. Er zijn natuurlijk net zoveel ouders als er ouders zijn. Het is niet werkbaar om in categorieën te denken. Dat sluit mensen buiten en het bevordert daardoor niet de dialoog.
omdat de eerste groep ouders zo
divers en veeleisend is, pleit ik ervoor de eerste groep uit te sluiten. Het is onmogelijk deze groep tevreden te stellen en tegelijkertijd Beter Onderwijs voor te staan.
Het is niet werkbaar
om niet in categorieën te denken. Of zullen we op dit forum alle ouders en kinderen individueel gaan bespreken?
Ook ten aanzien van andere onderwerpen
oogst BON het meest kritiek waar tegenstellingen worden gehanteerd die niet zo scherp te stellen zijn. Ik kon me wel vinden in meer dan de laatste helft van het betoog van Wesseling.
Bovendien: als docent kun je ook niet over leerlingen oordelen door ze in twee groepen te verdelen. Wat een vreemd pleidooi voor ongenuanceerd denken en redeneren. Als de wereld zo makkelijk was te verklaren en te benaderen door alle problemen in wit en zwart in te delen.
het is ingewikkelder
Als ik, ouder, vertrouwen in de school van mijn kinderen zou hebben dan zou die school erudiete docenten hebben met een grote mate van vrijheid om hun onderwijs naar eigen inzicht in te richten. De meeste huidige scholen hebben mijn vertrouwen niet en daarom wil ik in de strijd tegen de oprukkende banaliteit en oppervlakkigheid graag veel landelijk(e) (geijkte) examens, maar wel van een ander soort als nu gewoon is. Vertrouwen hebben in docenten is op dit moment niet mogelijk, ook al omdat ze zo afhankelijk geworden zijn van de schoolleiding.
En nog maar een voorzetje
Mijn indeling is ingegeven door het idee dat wanneer je te maken hebt met ouders van de eerste categorie (die volgens u niet bestaat, maar in mijn ervaring zeer nadrukkelijk aanwezig is) de meeste discussies over Beter Onderwijs neerkomen op hoe hun spruit zo vlot mogelijk geholpen kan worden. Begrijpelijk, maar het helpt de discussie niet veel verder.
Aan de andere kant kan ik me best voorstellen dat iedereen hier wel een idee heeft wat de rol van de ouders idealiter zou moeten zijn. Moeten de ouders participeren, gastlessen geven, meedenken over de onderwijsinhoud, meedenken over de onderwijsvorm? Moeten ze de docent zoveel mogelijk steunen, ook al zijn ze het in hun hart niet met hem/haar eens? Moeten ze hun kinderen stimuleren om zoveel mogelijk in harmonie met de docent te werken of moeten ze hen juist stimuleren om zich de kaas niet van het brood te laten eten? Moeten ze zich mengen in discussies over de orde in de klas van hun kind, of de kwaliteit van zijn mentor?
Vragen genoeg. Wie schetst, in algemene bewoordingen, de ideale rol van de ouder?
Gewoon goed opvoeden
Ouders moeten hun kinderen goed opvoeden. Dat is hun rol.
En goed opvoeden kan je op allerlei manieren invullen. Ik moet er niet aan denken dat ik allemaal gelijkgestemde kinderen in de klas zou hebben.
Ik hoop ook dat niet alle ouders mee willen praten over ons/mijn onderwijs. Maar ik stel het wel op prijs als sommige ouders eens mee willen denken. En tijdens ouderavonden heb ik vaak heel aardige gesprekken die mij weer aan het denken zetten.
Ouders moeten wel een soort basisvertrouwen in de school hebben. Anders moeten ze een andere school zoeken. Maar ze mogen best misstanden signaleren en aan de kaak stellen (zoals 3 of 4 proefwerken op een dag, of onbeschoft gedrag van docenten).
Wij moeten ook vertrouwen hebben in de ouders. En ik moet zeggen dat op mijn school dat vertrouwen maar zelden wordt beschaamd.
Ouders hoeven niet mee te denken over de inhoud van het onderwijs. Maar als ze ideeën hebben wil ik die best horen.
Kinderen mogen hun mening hebben en geven over de lessen en verdere gang van zaken, maar ze moeten ook accepteren dat het wel eens anders loopt dan zij graag zouden willen. En dat 100% eerlijkheid en rechtvaardigheid een illusie is. Dat nu, moeten ze in eerste instantie weer leren van hun ouders.
iedereen terug naar zijn leest.
De ideale rol van een ouder OP SCHOOL is die van de grote afwezige. Men weet daar dat hij bestaat en belangrijk is maar men ziet en hoort hem niet. Als de docenten hun werk goed doen bezoekt hij de school alleen maar op ouderavonden “pour donner importance”. Maar zodra leraren beweren achter de basisvorming en andere flauwekul te staan zal een goed opgeleide ouder met verantwoordelijkheidsgevoel zich vaak op school laten zien om te proberen nog iets te redden en wel in de eerste plaats voor zijn eigen kind. Als we ooit weer eens goed onderwijs zouden krijgen moet eenieder zich weer gedragen als een schoenmaker die zich bij zijn leest houdt. Voorlopig zal ik mij als ouder nog heel veel met het onderwijs moeten bezig houden.
Mee eens, Seger
De meeste ouders hebben er ook geen tijd voor. Helaas is de chaos zo evident dat je je er wel tegen aan moet bemoeien. Persoonlijk ben ik van plan volgend jaar flink lastig te gaan doen over de organisatie van de bovenbouw op deze school (veel te veel individueel in te vullen studie-uren). Als de schoolleiding zelf niet het verstand heeft om in te zien dat je dit niet van pubers kunt vragen, dan zullen ouders de school hierop moeten wijzen. Het is helaas niet anders. Ik zou me er dolgraag helemaal niet mee bemoeien. Mijn ouders zijn zeggen en schrijven één keer op een ouderavond geweest toen ik nog op de middelbare school zat, in de nadagen van het pre-Mammoettijdperk.