Berichten door Gerard Verhoef

Van nu.nl:

NIJMEGEN – Mannelijke studenten op de pabo haken na een paar jaar af, omdat het onderwijs op hun hogeschool te veel is gericht op de ontwikkeling van het kind en te weinig op het bijbrengen van kennis.

Toekomstige meesters vinden de opleiding te vrijblijvend en te weinig uitdagend en te veel gericht op de belangstelling van de grote meerderheid aan vrouwelijke studenten.

Achteraf is oordelen altijd makkelijk. Maar toen ik vanmorgen aan de hand van een presentatie van Jan van de Craats mijn broer probeerde in te wijden in de geheimen van het realistisch rekenen, kon ik me toch moeilijk voorstellen dat de zogenaamd didactisch verantwoorde methode van het kolomsgewijs optellen ooit enige indruk op me had gemaakt.
Hoe is het mogelijk dat een dergelijk wangedrocht (zie de “gruwelvoorbeelden” in de genoemde presentatie) ooit is uitgegroeid tot dé geaccepteerde rekendidactiek?

Voor mij hebben “cul8ter”, “w84us”, “ff” en andere moderne termen weinig geheimen dacht ik. Maar je kunt ook niet alles bijhouden. Ik las op het internet een begrip dat ik nog niet kende: “soggen” .
“SOG” staat voor studie ontwijkend gedrag. Toch fijn van het vernieuwde onderwijs dat de studenten tegenwoordig tenminste een term hebben voor wat wij vroeger “geen reet uitvoeren” noemden. Dat inzicht komt ongetwijfeld uit de vele pops en reflectieverslagen. Soggen dus.

Er blijkt zelf een website te zijn die helemaal handelt over dit gedrag: www.soggen.nl/

Het radio programma “de ochtenden” heeft de komende weken op dinsdag ochtend een verslag van de gebeurtenissen op de jongste pabo van Nederland, de pabo van Almere.

Vanmorgen een impressie van de verplichte taal- en rekentoets die daar werd afgenomen en de reactie van de directeur daarop.

Je kunt de download hier vinden. Het onderwerp start na 40 minuten.

Een veelgebruikt boek voor rekendidactiek op de Pabo is het boek “Wiskunde & didactiek 1 (en 2)” van Fred Goffree. Het gaat om de tweede, gewijzigde druk, uit 1994. Deze druk is flink gewijzigd tov de eerste in 1983. In vergelijking met het artikel van ter Heegen van mijn vorige bespreking is er nu op basisscholen en op pabo’s een enorme ervaring opgedaan met het Realistisch Rekenen. In 1994 was RR dé mainstream didactiek geworden. Ten tijden van het artikel van ter Heegen was het RR zich nog aan het invechten in het NL basisonderwijs.

Ik zal de komende tijd proberen wat achtergronden en geschiedenis van het realistisch rekenen te vertellen.
Directe aanleiding is een verzoek van Mark Peletier in een post elders op het forum.

De vorm van deze berichten zal wisselen. De inhoud is ook geen volledig gestructureerd verhaal. Als ik dat wel zou proberen dan ben ik een week of langer verder voordat er wat zinnigs staat. Vandaar de keuze voor een adhoc aanpak, met wellicht aan het einde een samenvoeging of overzicht waardoor de structuur duidelijker wordt.

Voor hen die er (nog) niet van op de hoogte zijn: Jan van der Craats (o.a. lid van de expertgroep leerlijnen rekenen/wiskunde), heeft een bijzonder toegangelijke website met bijzonder toegankelijke stukken over wat er mis is met het reken wiskunde onderwijs in Nederland.

Een aardige (onthutsende) presentatie kun je hier: staff.science.uva.nl/~craats/Rainer27-09-07.pdf
vinden. Maar ook veel andere documenten zijn het zeer waard gelezen te worden

Kop van de Volkskrant MBO-Scholier faalt door slecht lezen..

Dat het slecht gaat met het onderwijs, dat is geen nieuws meer. De woorden van de bestuursvoorzitter geven aan op welke manier er “al jaren” aan een oplossing gewerkt wordt: