(Louter) studentevaluaties onbruikbaar voor docentbeoordeling

Door: Francisca Wagenmakers – Beoordeling van het functioneren van docenten aan de hand van louter de uitkomsten van moduleëvaluaties door studenten is een verkeerd middel. Studentevaluaties zeggen vaak meer over de populariteit van een docent dan over diens didactische vaardigheden. Daarom mogen rechtspositionele besluiten over docenten nooit op basis van alleen studentevaluaties genomen worden. Ook zijn alleen studentevaluaties slecht bruikbaar voor onderwijsverbetering. Voor de student aantrekkelijke maar voor de onderwijsprestaties inferieure didactische technieken zouden zo gebruikt kunnen worden voor onderwijsaanpassingen. Dat zegt BON-lid en oud-Kohnstammonderzoeker Iris Breetvelt naar aanleiding van haar onderzoek. Dit onderzoek dateert uit 2021 maar zal voor veel medezeggenschapsraden in het hoger onderwijs en voor docenten nog steeds interessante uitkomsten bieden. Hieronder volgt eerst de samenvatting van het onderzoek ‘Studentevaluaties. Basis voor docentbeoordeling en onderwijsverbetering?’ Daaronder staan twee verwijzingen naar het artikel en haar reactie op Folia van Iris Breetvelt.

Samenvatting

Studentevaluaties valide basis voor docentbeoordeling en onderwijsverbetering?

Studentevaluaties in het kader van de onderwijskwaliteitszorg in het hoger onderwijs zijn controversieel wanneer ze gebruikt worden voor personele beoordeling en dragen niet bij aan onderwijskwaliteitsverbetering.

Onderwijskwaliteit is multidimensioneel en niet eenduidig. De betrouwbaarheid is niet altijd op de juiste manier bepaald en de convergente validiteit blijkt, afgemeten aan de samenhang met studieprestaties, gering, als de onderzoeksopzet met parallelgroepen zuiver is. Op niveau van de cursus, de docent en de studenten zijn er bovendien voor onderwijskwaliteit irrelevant geachte biasfactoren, waar studentevaluaties wel mee blijken samen te hangen. Dat wijst op een gebrek aan divergente validiteit.

Studentevaluaties worden, behalve door onderwijs-effectieve aspecten van didactiek, ook beïnvloed door aspecten van didactiek waarvan studenten ten onrechte menen dat die effectief zijn voor hun leerproces. Daardoor kunnen studentevaluaties als een perverse prikkel werken die zelfs leidt tot niveauverlaging van het onderwijs. Een systematische vertaling van studentevaluaties in onderwijsverbetering, is niet zinvol want studentevaluaties vormen geen valide meting van onderwijskwaliteit en didactische competentie.

De conclusie is dat personele rechtspositionele besluiten niet gebaseerd moeten worden op louter studentevaluaties. Daar zijn aanvullende informatiebronnen over de onderwijskwaliteit voor nodig die bovendien meer aanknopingspunten voor verbetering van onderwijskwaliteit bieden.

Bronnen:

Studentevaluaties. Basis voor docentbeoordeling en onderwijsverbetering? (Iris Breetvelt, Kohnstamm Instituut, 2021)

Zie ook dit artikel op Folia met de reactie van Iris Breetvelt eronder .

Bekijk of download hier het onderzoek (in PDF-formaat) van Iris Breetvelt (2021)