Met belangstelling las ik de opiniebijdrage van Thomas van Lier, docent Nederlands, in de Volkskrant (www.volkskrant.nl/columns-opinie/opinie-ouders-laat-het-onderwijs-over-aan-de-docent~b838ab50/) over de toenemende bemoeienis van ouders met het onderwijs van hun kind. Zijn verhaal is herkenbaar en zeer actueel. Ouders, maar ook leerlingen, zijn gedurende mijn loopbaan in het onderwijs inderdaad mondiger geworden. Dit is een ontwikkeling die zichtbaar is in vrijwel alle lagen van onze samenleving.
Maar hoe kijk ik als schoolleider naar dit vraagstuk?
De Driehoek
Voor mij begint goed onderwijs bij een, ik zou zeggen, fundamentele driehoek: leerling, ouders en school. Wanneer die drie partijen elkaar weten te vinden, ontstaat een solide basis waarop jongeren zich kunnen ontwikkelen. Uiteindelijk werken we immers allemaal aan hetzelfde doel en dat is de toekomst die al onze leerlingen toekomt.
Is die samenwerking altijd eenvoudig of vanzelfsprekend? Nee. Veel ouders maken zich zorgen, wellicht als gevolg van de snelle veranderingen die wij als samenleving doormaken; de wereld draait immers in rap tempo door. Leerlingen laten steeds nadrukkelijker hun stem horen en docenten worden regelmatig geconfronteerd met vragen of kritiek op hun professionele handelen. Soms terecht, soms ook niet. Maar hoe kunnen we dan met elkaar in gesprek blijven?
Verantwoordelijkheid
Mijns inziens heeft iedere partij haar eigen verantwoordelijkheid. Van ouders mag worden verwacht dat zij vertrouwen hebben in de professionaliteit van de docent. Van scholen mag worden verwacht dat zij transparant, open en eerlijk zijn over de keuzes en besluiten die worden genomen. En van leerlingen verwachten we dat zij stap voor stap leren verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen handelen. Dat is misschien wel een van de belangrijkste lessen die een school hen kan meegeven.
Juist daar zie ik een belangrijke rol voor de schoolleider. Ik beschouw het als mijn verantwoordelijkheid om een beschermingslaag te vormen voor mijn team. Ouders mogen uiteraard kritische vragen stellen, maar docenten moeten weten dat de school achter hen staat. Natuurlijk hoort het bij het vak van docent om zorgvuldig en professioneel te handelen. Maar als een docent voortdurend het gevoel heeft zich te moeten verdedigen of verantwoorden, verliest hij of zij meer dan alleen rust. Uiteindelijk gaat er ook iets veel belangrijkers verloren: gezag en geloofwaardigheid. En zonder gezag en geloofwaardigheid wordt goed onderwijs ingewikkeld.
Spanningen
Overigens is er een belangrijk verschil tussen beschermen en afschermen. Juist wanneer spanningen ontstaan, ligt er voor de schoolleiding de taak om te luisteren, te verbinden en waar nodig verwachtingen over en weer uit te spreken. Niet iedere klacht is onterecht en niet iedere beslissing van een school is automatisch de juiste. Maar het gesprek moet altijd plaatsvinden vanuit wederzijds respect voor elkaars rol en waardigheid.
Misschien ligt daar wel de grootste uitdaging voor het onderwijs van vandaag. Niet het vormen van een front, maar het versterken van de driehoek. Want uiteindelijk zijn ouders, leerlingen en scholen geen tegenstanders van elkaar. Wij zijn partners in dezelfde opdracht. En dat is om onze leerlingen voor te bereiden op een zelfstandige en waardevolle toekomst in de samenleving die wij in gezamenlijkheid vormgeven.
Paul Chung
Directeur
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.