Het zijn schokkende berichten. Pabo-studenten kunnen blijkbaar niet meer rekenen.
Om een beetje modern mee te doen zou ik zeggen: “What else is new?”
Nou, wat dacht u van schrijven? Schrijven kunnen ze tegenwoordig ook “voor geen meter”.
Maar laat ik het beperken tot de bevindingen, die nu overal opzien baren. Het rekenen blijkt voor de aankomende onderwijzers een probleem. Althans dat hebben de dames en heren die er over gaan nu plotseling ontdekt. Elke gezonde Nederlander met een beetje hersens had dit probleem al onderkend aan het eind van de vorige eeuw, maar goed, nu is het dan officieel.
Doekle Terpstra, zelf ook aardig omhoog gevallen, staat meteen te wijzen naar het middelbaar onderwijs. Duidelijk dat ook hij nog steeds niet begrijpt waar de werkelijke problematiek zit. Er wordt getest op het niveau van de basisschool, Doekle. Wel even bij de les blijven a.u.b.
En wat dacht u van het optimisme van Marja van Bijsterveldt? De citaten die ik her en der van haar tegenkom laat ik taalkundig voor rekening van de journalisten, maar de inhoud van de boodschap is: “Nu weten we dat pabo-studenten die doorstromen naar het tweede jaar, hun mannetje staan op het gebied van de basisvaardigheid rekenen.”
?????
Beste Marja. Ze moeten sommetjes maken, die ook worden voorgelegd aan leerlingen van groep 8 van de basisschool en door een flink deel van die leerlingen foutloos worden beantwoord. Misschien is het economisch handig om die betere leerlingen van de basisschool direct te laten starten met een pabo-opleiding. (?) Scheelt een hoop tijd en eenmaal voor de klas staan ze qua leeftijd dicht bij hun leerlingen.
In eerste instantie zakt ruim de helft van de toekomstige pabo-studenten voor de toets en na heel veel bijlessen en nog een toets en nóg een toets, wordt dan uiteindelijk 75% van de aanmelders het pabo-onderwijs ingefrommeld. Het is veel ‘hakken-over-de-sloot’ werk en misschien wel erger. Daarom begrijp ik de uitspraak van onze staatssecretaris niet zo goed. Als van Bijsterveldt nu echt denkt dat de tweedejaars “hun mannetje staan”, dan zou ik graag aan het einde van dat tweede jaar nog eens een onafhankelijke toets willen doen (op basisschoolniveau).
En dat geldt ook voor een serieuze taaltoets, want vorig jaar is op Fontys al gebleken, dat zelfs de docenten van de pabo-studenten niet meer weten hoe het moet als het om spelling gaat.
Fossiel

Verkeerde mechanismen
Of je het nu hebt over taal of rekenen voor toekomstige onderwijzers of onderwijzeressen of over mechanica voor constructeurs de vakmensen vinden dat het niveau hiervan steeds verder is verminderd.
Voor mij is dit logisch. Op de eerste plaats is er op de lagere school een mechanisme waardoor kinderen niet meer blijven zitten. De reden hiervan ken ik niet. De leerling die niet kan rekenen gaat dus gewoon verder. Deze leerling verlaat de lagere school met een rekenniveau van groep 5 of 6 i.p.v. groep 8. Dit kan omdat er geen eindtermen bestaan voor het lager onderwijs. In de Cito-toets komt dit lees- en rekenniveau tot uitdrukking met een niveau D of E score. Zo’n leerling gaat nu het middelbaar onderwijs in. Dit middelbaar onderwijs heeft nu geen gelegenheid om de achterstanden weg te werken, zij past zich nu aan, bijvoorbeeld door pakketten zonder wiskunde aan te bieden.
Gaat deze leerling door naar het hoger onderwijs dan zit ze nog steeds op het niveau van groep 5 of 6 van de lagere school. Deze leerling is dus nooit geconfronteerd met haar of zijn beperking.
Een tweede mechanisme zit in de wijze van cijferen. In het onderwijs worden leerlingen steeds meer centraal gesteld. Om de interne dienstverlening te verbeteren worden zij dan gezien als klant. Dit leidt dan tot kwalijke gevolgen. Stel nu eens, als voorbeeld, dat een docent in gebreke is gebleven. Hij heeft slecht lesgegeven of de opdrachten bleken niet te kloppen of hij is veel ziek geweest. Feitelijk is er dus niet geleerd en gedaan wat wel nodig was hetgeen blijkt uit bijvoorbeeld veel onvoldoendes voor opdrachten of tentamens. De reactie van de school is dan altijd dat de leerling hier niet de dupe van mag zijn, immers de school is in gebreke gebleven en dus krijgen de leerlingen een sterk verhoogd cijfer of zelfs vrijstelling.
Er wordt dus een relatie gelegd tussen de (wan)prestatie van de school en de hoogte van het cijfer. Feit is dat de leerling het betreffende onderdeel niet beheerst.
Als dit mechanisme eenmaal in een school geaccepteerd is, is het hek echt van de dam. Slechte eigen prestaties kunnen weggepoetst worden door hoge cijfers. In het meest extreme geval leidt dit mechanisme zelfs tot zogenaamde spookvakken. Bij deze vakken is er helemaal geen prestatie geweest maar wel een (goed) cijfer. De leerling is puur certificaat gericht zonder inhoudelijke eisen daar aan te stellen en die zul je dus meestal niet horen. De maatschappij kijkt er naar zonder te beseffen wat dit betekent voor de startbekwaamheid van de leerling en dus de maatschappelijke kans van deze leerling.
Verbetering van het onderwijs begint dus met het verwijderen van deze twee mechanismen.
In gebreke blijven …
… is dit jaar toch ook met het eindexamen economie havo gebeurd?
Met ’n N-norm van 2,3 moet er wel iets vreselijk mis zijn geweest met dat examen.
“Maar de leerlingen mogen niet de dupe worden”.
Dus zie ik blije gezichten bij m’n leerlingen die economie altijd al schreeuwend moeilijk vonden.
En heb ik zelf opeens 15 herkansers voor geschiedenis. Volgens het Laks dit jaar hét moeilijkste eindexamen ….
Overgaan zonder Frans
Op mijn school krijgen leerlingen in de 2e klas vaak een heel jaar geen Frans, of natuurkunde. In de derde soms een jaar geen scheikunde.
Toch gaan die kinderen over. De leerlingen mogen immers niet de dupe worden?
Fout geredeneerd! De leerlingen zijn al de dupe geworden. De school probeert slechts de feiten te verdonkeremanen. En dat lukt heel aardig. Nu nog de eindexamens creatief nakijken, en klaar is Kees.
Zoals de waard is…
maar dat spreekwoord zal ook wel niet meer begrepen worden.
Vaak hele heisa over calculerende leerlingen die net voldoende studeren om een 5,5 dus 6 te krijgen, maar het “goede” voorbeeld wordt gegeven door de scholen zelf. Net voldoende les om niet op de ormen gesnapt te worden en om een goed percentage slagers te kunnsn showen.
Ik WEET dat veel studenten wel degelijk een hoog cijfer willen. Dat ze wel degelijk balen als ze zelf har hebben geleerd en een ander zich er met een Jantje uit waar dan ook van af maakt, terwijl ze hetzelfde cijfer krijgen en evenveel studiepunten. Geef ze de kans, daag ze uit. Maar het is dodelijk om die inspanningen niet te belonen.
Slagen met Frans
Op mijn school mogen de leerlingen voor Frans net zo lang herkansen totdat ze een voldoende hebben.
Voordeel van het schoolexamen hè!
Wie is hier nou de dupe: leerling, docent of school?
Antwoord: docent
Je vergeet
de economie!
Meer mensen hebben problemen…
Hier de mening van Nan Dodde van de Erasmus Universiteit over de rekentalenten van de Pabo.
Een historische terugblik in de TROS-nieuwsshow van 23 juni 2007
Een ingezonden brief van J. Frencken te B. beschrijft, toevallig op dezelfde dag, hoe in 1941 het eindexamen voor de kweekscholen voor het eerst centraal werd afgenomen. De Venlose Bisschoppelijke kweekschool had toen 26 examenkandidaten waarvan 12 niet slaagden. Bijzonder sneu, want in dat jaar werd de kweekschool ook vierjarig. Dat werd twee jaar wachten voor een nieuw examen.
Het waren harde tijden: geen LAKS, geen overgangsregelingen, geen herexamens, geen hbo-raad… en het land was bezet.
Niet de juiste oplossing
Er zijn radicale maatregelen nodig, maar toch lijkt mij dat (‘en het land was bezet’) toch ook niet de juiste oplossing. 🙂
Ook de Polen kunnen niet rekenen
Volgens de Poolse premier heeft Polen recht op meer macht binnen de EU: zonder de oorlog zou Polen nu 66 miljoen inwoners hebben.
Voor de oorlog had Polen 30 miljoen inwoners, tijdens de oorlog zijn er 6 miljoen omgekomen. Nu heeft Polen 38 miljoen inwoners.
Het aantal inwoners nu zonder oorlog zou dus zijn:
30/24 x 38 miljoen = 47,5 miljoen, dus geen 66 miljoen. Geen journalist die dit opgevallen is.
Journalisten rekenen niet
Ze schrijven. Maar er zijn ook natuurkundedocenten die zomaar wat schrijven. In de NRC van zaterdag jl beweert een docent dat een foton volgens hem een rustmassa heeft (E=mc^2) en hij wijst de krant erop dat zelfs zijn leerlingen dat kunnen uitrekenen.
Die man snapt er dus niets van: een foton is nooit in rust; een foton heeft geen massa maar wel impuls, en de correcte formule is E^2=pc^2+mc^4.
Nederland kennisland; het is om te huilen.
p moet zijn p kwadraat
Het moet zijn impuls in het kwadraat; geen kritiek aan U, U maakte een kleine verschrijving.
Het is inderdaad ernstig dat leerlingen hun natuurkundedocent niet meer kunnen vertrouwen. Een VWO-leerling dient te weten dat het foton altijd de lichtsnelheid heeft. En alleen massaloze deeltjes bewegen met de lichtsnelheid, deeltjes met massa bewegen met een snelheid die altijd kleiner is dan de lichtsnelheid.
Ik kan me niet voorstellen dat deze docent een universitaire studie gevolgd heeft.
Twee verschrijvingen
E^2 = (pc)^2 + (mc^2)^2
Inderdaad
m moet m^2 zijn.
Ik had het niet gemerkt, want m was bij het foton toch 0.
Samen
Kom je zo een heel eind. Bedankt. Zo zie je het nut van de goede eenheden: E^2 = p^2 + m^2.
En om het helemaal perfect te maken
E^2 = p^2 c^2 + m^2 c^4
In de hoge-energie-fysica wordt vaak c=1 gekozen (andere eenheden dus)
En dan komt Uw formule eruit.
Benieuwd
Wie er nu gaat klagen over onbegrijpelijk jargon. Latijn; Frans; Engels; Duits; … kom je volop tegen op de site maar ik betwijfel de acceptatie van de wiskunde taal.
Krakkemikkerige….
….tekstverwerker
Zie ook deze discussie, leerzaam voor docenten
Voor degenen die behoefte hebben aan verdieping.
En voor de visueel ingestelden nog wat meer stuff.
Proficiat
Geslaagd
O ja, Leo…
… ben jij gecertificeerd assessor ?
Helaas niet,
maar ik kan wel begrijpend knikken en wijs kijken.
“Niets”, kan zo blijkt dikwijls, heel wat lijken.
journalisten en rekenen
Zie mijn reactie over het rekenen van Paul Brill in de Volkskrant van gisteren.
“De Ned. bevolking groeide in 57 jaar van 10 miljoen naar 16,4 miljoen.
Dat is 64 %. Dat is 64/57 % per jaar”
tja……………………………
Simon van der Salm
Docent wiskunde
Rekenen met context
De Duitse bezetting kan best 5 jaar lang voor een sterk verminderd aantal geboorten gezorgd hebben waardoor zonder die bezetting er na de oorlog misschien veel meer mensen met de Poolse nationaliteit geweest zouden zijn. In Nederland zijn veel huwelijken tot na de bezetting uigtgesteld. Men mag er in elk geval niet van uitgaan dat het aantal mensden met Poolse nationaliteit in 1945 24 miljoen was en zonder bezetting 30 miljoen geweest zou zijn.Maar dan nog lijkt die 66 miljoen mij aan de hoge kant. Overigens beschouwden veel Polen niet iedereen met een Poolse nationaliteit als Pool. Het ergste aan dit verhaal is niet een eventueel gebrek aan rekenkunde maar de hypokrisie.
Zonder meer juist
Ik wilde ook alleen maar aantonen dat zelfs bij eerste benadering die 66 miljoen nergens op slaat.
En natuurlijk is de redenering van de Polen hypocriet, ik wilde alleen maar het facet uitlichten dat niemand valt over dat cijfer 66 miljoen.
Cijfers worden in de journalistiek vaak kritiekloos aangenomen.
Waarom Daan en Sanne niet kunnen rekenen
Dit is de titel van een artikel in het juni-nummer van Nieuw Archief voor Wiskunde van het Koninklijk Wiskundig Genootschap, geschreven door de hoogleraar Jan van de Craats.
Van de Craats schrijft uitvoerig over de gebreken van de moderne didactiek van het rekenen en de desastreuze invloed daarvan op het rekenniveau van kinderen.
Zijn conclusies:
Herstel systematisch oefenen in ere
Gebruik 1 methode per bewerking, gebruik bij voorkeur de methode van opa
Doe ‘handig rekenen’ de deur uit
Verbied ‘kolomsgewijs rekenen’!
en…..noem cijferen weer gewoon rekenen.
(Misschien niet helemaal binnen het thema van deze discussie, maar waarschijnlijk interessant voor veel deelnemers.)
Simon van der Salm
Docent wiskunde
Zie
ook hier op de BONsite. Voor de belangstellenden, het artikel is te vinden op de website van Van de Craats.