Dat de luchtkwaliteit in veel klaslokalen ver beneden de maat is, is inmiddels door de overheid erkend, en al voor de zomervakantie is aangekondigd dat er geld vrij komt voor verbetering (EUR 150 miljoen).
Vrijdagochtend hoorde ik op BNR Nieuwsradio een bericht over een lerares wier geduld op was en die een onderzoek eiste en door de rechter in het gelijk werd gesteld (wat nieuw is op dit gebied):
www.bnr.nl/static/jspx/play.jspx?dag=4&maand=9&jaar=2009&tijd=06:36:38&lengte=3&titel=Titel
(duurt drie minuten)
Vooral waar de ramen _niet_ meer open kunnen (i.v.m. het luchtafzuigingssysteem), worden de problemen vaak nog groter. De kosten voor een systeem dat wél goed schijnt te zijn, kunnen oplopen tot 10.000 euro per klaslokaal, maar hiervoor zijn gemeentes dus kennelijk verantwoordelijk. Waarschijnlijk is meer geld nodig dan de overheid nu beschikbaar stelt.
Denkende systemen
Dit is een symptoom van een probleem dat veel breder is dan het onderwijs: het ongebreidelde geloof in grootschalige systemen. Grote glazen gebouwen met klimaatbeheersing in plaats van gewone muren en ramen die open kunnen; ingewikkelde en kwetsbare computerprogramma’s in plaats van betrouwbare, eenvoudige schoolborden; centrale verwarming in plaats van kachels per kamer, Tom Tom en routeplanner in plaats van kaartlezen, errrrrrko in de auto, mailen in plaats van praten.
Allemaal centraal geleide systemen die het denken en het beslissen van ons overnemen terwijl wij daar zelf nog steeds heel goed toe in staat zijn. Allemaal systemen die problemen moeten oplossen die helemaal niet bestonden voordat we die systemen gebruikten.
En heeft die juf haar baan nog?
Ik neem aan dat de betreffende werkgever helemaal niet blij was met de betreffende juf. Zit ze er nog, of is ze er met één of ander smoesje uitgegooid? Zulke dingen komen immers zo vaak voor in het onderwijs.
Dat vroeg ik mij ook af
mensen met initiatieven worden niet erg aardig gevonden en vooral niet als het nog enorme kosten met zich mee brengt ook ……………