Met dit forum hebben we een gezellige babbelbox, waarop we al onze gesprekken kunnen voeren die in de docentenkamer niet meer mogelijk zijn door alle drukte om ons heen of door het meeluisteren van een onwelgevallige directie.
Alle problemen passeren de revue en we kennen met z’n allen ons gelijk.
We weten immers waarover we praten, we hebben onze vakkennis en ervaring en kennen onze leerlingen en ons onderwijs.
Het lijkt een complexe en langdurige operatie om alle zaken weer op orde te krijgen.
Plasterk denkt er acht tot twaalf jaar voor nodig te hebben, als die tijd hem al gegund is.
Het lijkt een gedachte-experiment, maar zou het kunnen dat het vaststellen van juiste en strenge exameneisen alleen al voldoende is om ons onderwijs op zeer korte termijn weer op orde te brengen?
Het gebeuren rond de rekentoets is een mooi voorbeeld. Door even een heldere en strikte lijn neer te zetten bestaat er nu de kans dat zowel in het Basisonderwijs als op de Pabo een denkomslag wordt bewerkstelligd en dát in een veel kortere tijd en met een veel groter effect dan iedereen voor mogelijk had gehouden.
Straks nog de taaltoets met hopelijk hetzelfde resultaat.
Dat is wat ik bedoel met de heldere masculine lijn.
We moeten natuurlijk wel overeenstemming bereiken over wat die exameneisen dan wel zullen zijn.
De commissie Van Oostrom heeft ze voor Geschiedenis al vastgesteld.
Voor de overige vakken zijn ze bij Beter Onderwijs Nederland aan het goede adres.
Reacties zijn gesloten.

@Hals: zo is dat!
Dit zou inderdaad de allereerste stap moeten zijn (helaas gaan de ontwikkelingen bij mijn vak precies de andere kant uit). Het moet gaan om een centraal examen, zonder surrogaatvakken als ontwerpen, PowerPointkunde, boodschappen doen of kleien, en het schoolexamen moet worden afgeschaft. Daarna moet je een systeem van nakijken hebben waarbij zowel de eerste als de tweede corrector er een van buiten de school is. En dan zijn er alleen nog maar prikkels om het onderwijs te verbeteren in plaats van het te ‘vernieuwen’.
yes, yes!!
ook voor Engels is dit de manier om de niveaudaling tegen te gaan. Nederlands zou er zeker ook van kunnen profiteren
S.Stevin
Ik sta hierbij geheel aan jouw zijde (natuurlijk).
Zonder waardeoordeel
Even los van of je voor of tegen het SE bent: voor mijn vak (geschiedenis) wordt het dan wel lastig ‘examineren’ wanneer je bijvoorbeeld het doen van een groot historisch onderzoek in het eindexamenprogramma wilt blijven opnemen.
HO=Voorwaarde voor deelname
Je zou deelname aan het centrale examen afhankelijk kunnen maken van het op school met voldoende resultaat verrichten van dat onderzoek. Per slot van rekening is het overgangsbewijs naar de examenklas ook een toegangskaartje naar het CE.
Strenge exameneisen
Waarom nou weer stenge exameneisen? Gewoon exameneisen op niveau en weg met de SE’s, waar ook leerlingen door gedupeerd worden. Weg met de slechte, niet valide SE’s. Weg met de PO’s in groepjes: allemaal hetzelfde cijfer. Arme leerling die Patrick mee moest torsen, of arme Alma, die een vier kreeg omdat Mindy haar bijdrage veel te laat indiende.
Maar in de niet examenjaren natuurlijk wel de PPT-presentaties erin houden, we willen toch taalvaardige leerlingen!
En leraren natuurlijk allemaal laten coachen zodat ze beter les gaan geven, leerlingen beter op proefwerken voorbereiden en betere proefwerken maken. Want aan de kwaliteit van mijn collega’s kan echt wel wat gesleuteld. Al dat eigenwijze geleuter in de docentenkamer, die afkeer van mensen van buiten. Ik kan die hulp van buiten heel goed gebruiken, ook al sta ik al 17 jaar voor de klas. Ik voel er wel wat voor om meer frisse wind door mijn lokaal te laten waaien, helaas is het geld daarvoor nooit beschikbaar.
@Vincent: Ik geen kootsing!
Beste Vincent, doe niet zo dictatoriaal. U weet niets van mijn kwaliteiten, u kunt niet beoordelen wat goed voor mijn prestaties is, u weet niets van de kwaliteiten van een willekeurige kootsj en toch beweert u dat kootsing goed voor mij zou zijn. Krankzinniger kan het haast niet.
Leven en laten leven, Vincent. Ik zou u nooit willen verbieden om naar welke coach dan ook te gaan (zolang u het zelf betaalt, tenminste). Dwing mij dan alsjeblieft niet om me met onzin bezig te houden. Als ik voor mijn werk moet autorijden, als ik rijles wil en mijn baas vindt dat nuttig voor mijn werk, dan ga ik op rijles. Maar als mijn baas, die werkelijk niets van mijn vak weet, vindt dat ik bij een vriendje van hem op cursus moet, omdat ik wel een beetje kootsing kan gebruiken, dan is dat bespottelijk.
Type fout???
Beste Collega, volgens mij hebt u een type fout gemaakt, ik zat uw stukje te lezen en begreep het eerst niet. U hebt het over kootsing, maar volgens mij is het in dit verband kotsing die we van een coach krijgen.
Van die mensen van het type, de beste stuurlui staan aan wal en ik zit op het schip in de storm en moet van hun opmerkingen kotsen.
Onze school is nu een officiele opleidingsschool. We werken nauw met het Iclon samen, maar daar moesten de vak coaches wel eerst een cursus voor doen. Ik heb als leraar al vele aankomende leraren mogen helpen. Zo af en toe was er een bijeenkomst van begeleiders en dan wisselden we onderling info en tips uit en voor de rest werd er door de opleidingen vertrouwd op jouw ervaring. Zo was het ook tijdens mijn eigen opleiding. Maar nu heb ik aangegeven dat ik verder pas. Ik heb geen coachcursus gedaan met slappe hap praat over competenties. Wanneer er een stagaire aandient voor mijn vakken, dan weet ik dat hij/zij toch bij mij geplaatst wordt en zo is het met vele collegae in den lande. De expertise staat voor de klas in de storm op volle zee en die stuurlui op de vaste wal, ja dan krijg je nooit zeebenen en ook geen kotsneigingen vban die kootsjes.
zo dat lucht op!!!
koots, kots, coach
Wat is dat toch voor weerstand tegen coaches? Ik heb wel vaak gehoord dat mensen het er warm van kregen en zenuwachtig waren, maar kotsen, nee dat heb ik nog niet meegemaakt. Bijzonder zeg.
Allemaal zulke slechte ervaringen? Nou ik niet. Laat bij mij maar af en toe iemand in de klas komen, van binnen of van buiten, en tips geven. Prima, weer even je witte vlekken aandacht geven. Dat is coaching! Dat daar nou zo’n weerzin tegen bestaat. Ik begrijp het niet.
In de sport of het bedrijfsleven hebben professionals er helemaal geen moeite mee om gecoacht te worden. Je wordt toch ook gecoahct door iemand die er verstand van heeft? Ik heb er goede ervaringen mee!
Gefeliciteerd
Wees er blij mee, maar forceer andere mensen niet. Mijn meerderen hebben mij in 95% van de gevallen volstrekt ondeskundige mensen op mijn dak gestuurd.
PS. was de rol leerling – koots omgedraaid geweest, dan waren die bijeenkomsten wellicht veel zinvoller geweest. Veel van mijn kootsjes waren waarschijnlijk niet door de PABO-rekentoets of de PABO-spellingtoets heen gekomen. Voor de klas waren ze zonder uitzondering afgebrand.
Voorstel Plasterk
Vincent, je hebt natuurlijk gelijk dat voor sommige docenten bijles wel goed zou zijn: de leraar leert hoe hij moet leren. Een ervaren docent behoort echter zelf te beoordelen wat hij nodig heeft. Misschien geen coaching, maar werken aan een promotie. Of weer college’s volgen aan de universiteit.
Als je merkt dat de weerstand van sommige collega’s tegen het verplicht stellen van coaching zo groot is, waarom neem je ze dan niet serieus?
Als het voor jou werkt, des te beter!
Het voorstel van Plasterk is wat dat betreft uiterst sympathiek: iedere docent mag straks zelf weten hoe hij zijn ‘leergeld’ besteedt.
Het idee van coachng is natuurlijk helemaal niet zo gek. Zelfs grote zangers (Bryn Terfel) laten zich coachen. Het gaat daarbij om het corrigeren van kleine foutjes die er, omdat je als zanger je gedachten en aandacht bij de tekst en de uitspraak hebt, eenvoudigweg iedere keer weer dreigen in te sluipen. Dit heeft echter alleen maar zin als de coaches goed zijn.- Wellicht heb jij ervaringen met een dergelijke erg goede coach.
Oh jeah
dat is wat ik ruim 2 jaar loop te roepen. maar dan wel ELK jaar een eindexamen en dan op het niveau zoals dat in Schotland gehanteerd wordt.
Na 5 jaar (ipv na 6) zijn de leerlingen daar al op het niveau voor de universiteit. Dat was één van de meest verbijsterende ontdekkingen die ik toen tijdens mijn bezoek aan Banchory Academy deed.
Elk jaar aan het eind van het schooljaar een examen, dat extern wordt gecorrigeerd en becijferd, volgens een vooraf vaststaande norm. Dus geen n-factor. Het resultaat bepaald op welk niveau je het daaropvolgende jaar zit. Zitten blijven is geen optie. een grote staf voor leerlingondersteuning en de docent doet wat hij moet doen, kennis overdragen en de leerlingen op niveau brengen voor het examen.
HBS was 5 jaar; zittenblijven handhaven
“Het resultaat bepaalt! op welk niveau je het daaropvolgende jaar zit” Moet ik mij dat zo voorstellen (in Nederlandse termen): Van VWO naar HAVO of van HAVO naar MAVO (VMBO-theoretisch) etc. Ik vind dat b.v. een VWO-er met voldoende begripsvermogen die een jaar lang onder de maat gepresteerd heeft of door toevalliged omstandigheden het overgangsexamen slecht gemaakt heeft niet de weg naar de universiteit versperd mag worden.
In Nederland was de HBS vijfjarig en het Gymnasium, waar je ook nog Latijn en Grieks moest leren, duurde 6 jaar. Ik weet niet waarom ze van de HBS zesjarig VWO gemaakt hebben.
Pardon…
Is het niet opgesplitst van vijfjarige HBS naar vijfjarige HAVO en zesjarig VWO?
Nee, de HBS
werd atheneum en MMS (ook 5 jaar) werd havo.
het gaat niet om …..
….. één vak, maar om ALLE vakken, dus daar en, fa, du, wi, na, sk, bi, ak, gs. Nu weet ik niet of home economics er ook bij hoort, ik denk gezien de inhoud van het programma niet. (daar zitten ook onderdelen uit verzorging in.
Dit systeem heeft het voordeel dat iedereen duidelijk van te voren de gevolgen van slapbakken weet. Geen kans om bepaalde leraren om je vinger te winden. Gewoon het gehele jaar werken. En ja uw voorstelling is correct, van VWO naar Havo en Havo naar Mavo.
Wat..
6 jarige VWO?
Eigenlijk was het de bedoeling dat het Gymnasium zou verdwijnen. Is ze gelukkig niet gelukt.
Inderdaad
het moet objectiever. Standaardisering van wat er ieder leerjaar moet zijn behaald lijkt me een goede stap in de richting. Wie gaat dat doen? Toch niet ook het CITO hè? Kunnen de vakverenigingen daar niet het voortouw in nemen?
Overigens niet alleen leerlingondersteuning, ook docentondersteuning: inhoudelijk, didactisch en administratief.
Zittenblijven is een aparte kwestie. Ik ben daar niet voor, ik denk ook dat je dat in de meeste gevallen kunt voorkomen door goede (vroegtijdige) signalering. Waarom blijft een leerling die het altijd goed heeft gedaan opeens zitten? Als er geen bijzondere omstandigheden zijn gewijzigd en de resultaten in bepaalde vakken beginnen opeens te dalen, of de motivatie neemt zo maar af, dan moet school in overleg met ouders meteen ingrijpen. Uitzoeken waar het aan ligt.
Laten we eerlijk zijn, wij als docenten hebben daar toch ook van alles mee te maken.
Ik heb het als mentor herhaaldelijk meegemaakt dat bepaalde leerlingen door bepaalde docenten negatief beinvloed worden. Iedereen op school weet wie die bepaalde docenten zijn en toch gebeurt er niets. Ja, er gebeurt wel wat, die leerlingen blijven dan soms zitten. Die docenten blijven helaas ook zitten.
Zitten blijven kan heel goed zijn
Citaat: Als een leerling de overgang naar een volgende klas niet redt, dan komt dat doordat hij/zij te weinig inspanning heeft geleverd of omdat hij het niveau niet kan halen. In dat laatste geval zal er vaak gekeken worden of het mogelijk is om naar een ander niveau over te stappen. Heeft een leerling te weinig gewerkt, dan kan dat zijn omdat hij zijn prioriteiten verkeerd heeft gesteld. Zittenblijven kan dan een leermoment zijn. Ik ben zelf een keer blijven zitten op de middelbare school omdat ik niet lekker in mijn vel zat en niet goed kon presteren. Dat was natuurlijk heel frustrerend, maar ik heb er geen spijt van dat ik toen een jaar heb gedoubleerd. Ik had toen ineens de tijd om een aantal zaken op een rijtje te zetten voor mezelf, en om een stap richting volwassenheid te zetten. Kortom: ook een prima leermoment!