Jeanet Meijs noemt ‘Passend Onderwijs’ puur bedrog en geeft vervolgens haar visie op wat er zoal is misgegaan. Reguliere leerkrachten zijn onvoldoende toegerust om zorgkinderen te begeleiden, klassen zijn te groot, leraren komen tijd en handen te kort en er is over het algemeen te weinig structuur.
Ze pleit voor meer structuur om een onderklasse te voorkomen, ‘want alle leerlingen hebben recht op klassikaal, goed gestructureerd onderwijs, waarbij de tijd van de juf efficiënt wordt verdeeld.’
Van een ‘meester’ spreekt ze niet; die is al lang geleden uit het basisonderwijs verdwenen.
De inspectie constateert dat een kwart van de achtste groepers op het niveau van groep 6 presteert en dat het niveau van de opleidingen op de pabo’s onvoldoende is.
Tegelijkertijd stelt Hermans in het debat dat het niet langer zo kan zijn dat één op de vijf leerlingen een rugzakje heeft, een stelling die door Van Bijsterveldt volledig wordt ondersteund. Mark Rutte weigert intussen terecht om voor een partijtje theater naar de Kamer te komen.
Het lijkt op een omslag in het denken, een overgang van oude naar nieuwe politiek. Van een tijd waarin iedereen gelabeld werd en heel Nederland collectief ziek werd verklaard naar het moment waarop we tot de constatering moeten komen dat het zo niet langer kan.
Misschien eisen we wel teveel van onze onderwijzers en moeten we weer gewoon terug naar af, met taal en rekenen en nog een paar vakken, klassikaal onderwijs zonder gezeur en onze lieve zorgkindertjes terug naar een apart klein schooltje, dat speciaal voor hen bedoeld is.
Maar dan wel gedifferentiëerd en volwaardig!
Er zijn vele soorten speciale kinderen, de een is gebaat bij klassikaal onderwijs, de ander kan op geen enkele manier klassikaal onderwijs aan.
We moeten eens af van de gedachte dat in het speciaal onderwijs geen klassikaal les kan worden gegeven. Zet die kinderen die onder de juiste randvoorwaarden wel klassikaal onderwijs aankunnen bij elkaar, gedifferentiëerd naar niveau en in kleinere klassen met maximaal 10-15 leerlingen en eventueel een tweede leraar. Dat is niet duurder dan de huidige praktijk maar deze kinderen zouden wel veel beter onderwijs krijgen!
Voor die leerlingen die om wat voor reden dan ook echt alleen maar zelfstandig kunnen leren kunnen we het huidige speciale onderwijs behouden.
Kortom, er moet een tweede vorm van speciaal onderwijs komen naast de huidige vorm van speciaal onderwijs.
Het spreekt voor zich dat alle reguliere vakken op het speciaal onderwijs moeten worden aangeboden, ook wiskunde D (bedenk dat een groot deel van wiskunde D essentiële wiskundebasis is die vroeger bij wiskunde B werd onderwezen) waarvoor geen centraal examen kan worden afgelegd en wat mij betreft ook Grieks en Latijn indien er minstens X VWO-leerlingen zijn die dit vak willen volgen.
Parallel hiermee moeten voldoende gewone scholen weer kleinschaliger worden, moet het opleidingsniveau van de leraren worden verhoogd (PABO en tweedegraads) en moeten leraren ook op de lagere school weer klassikaal les gaan geven. Zo beperk je het aantal leerlingen wat naar het speciaal onderwijs moet.
Van de week had ik het er nog over met mijn zus die altijd uitblonk in taal, zij moest de meest eenvoudige fundamenten aan mijn moeder vragen toen ze al op het VWO zat aangezien wij op onze lagere school nooit taalles kregen (CGO, maar dat heette toen nog niet zo).
Voordelen van klassikaal….
Onderschat de voordelen van een groep niet. Alle leerlingen hebben daar baat bij. De leraar bereikt de kinderen collectief, met stof voor iedereen gelijk, waardoor buitenbeentjes ook beter opvallen.
Verklaar iedereen in principe kerngezond.
Vandaag een goed artikel in de VK, over de samenhang tussen lichaam en geest.
Lichamelijke kwalen veroorzaakt door zorgen en pijnlijke ervaringen, die afnemen als iemand zich thuis voelt in een omgeving.
Kwalen nemen af op het moment de leerlingen zich opgenomen in een groep. Die bedt hen in en geeft ze steun aan alle kanten.
Er bestaat niets ergens dan individueel onderwijs, waardoor leerlingen zich buitengesloten voelen, vervreemd raken van zichzelf en van de werkelijkheid, zich eenzaam voelen en daardoor verwend of asociaal gedrag kunnen gaan vertonen.
Er is niets zo gezond voor een kind als bij een groep te mogen behoren.
Daarom is klassikaal onderwijs niet alleen handig en economisch, maar bovendien een remedie tegen vele kwalen.
klassikaal: vooral efficient
Ik beschouw klassikaal onderwijs als de meest efficiente manier van lesgeven aan grotere groepen.
Maar of klassikaal betekent dat een leerling zich ‘bij een groep voelt horen’, daar heb ik vraagtekens bij.
In elke groep spelen zich de groepsprocessen af die zeker niet allemaal positief zijn. Aanpassing, uitsluiting, clubvorming, pestgedrag, isoleren, zijn voorbeelden van groepsgedrag.
En uiteraard kent elke meester of juf de buikpijn, hoofdpijn, geen eetlust enz. die worden veroorzaakt doordat kinderen zich ellendig voelen binnen de groep.
‘Mag ik op een andere plek, meneer’…
…is een af en toe gestelde vraag. ‘Want ik heb ruzie maet mijn buurman’.
Mijn antwoord is dan steevast:Nee!
Dan sluit je maar snel vrede. Mijn kinderen hebben geen ruzie. Iedereen hoort erbij, ook jij en je buurman.’
Vijf minuten later:’En hebben jullie al vrede gesloten?’
Het antwoord is dan altijd ‘ja’.
Voor een goede sfeer in de klas is de leraar verantwoordelijk. Ook al lukt dat niet bij iedere klas even goed. Daarom moet de leraar af en toe eens streng zijn.
De mooiste klas vind ik nog steeds een met normale kinderen met een paar zorgkindertjes erbij, voor wie we met zijn allen, leerlingen en leraar, moeten zorgen. De klas als afspiegeling van gezin of maatschappij.
re. Hals
Dat klinkt goed, zeker. En ik kan voorbeelden geven van zulke groepen. Maar ik net zo gemakkelijk voorbeelden geven van groepen waar voortdurend onderlinge conflicten zijn geweest.
Dan slaag je eventueel in een goede sfeer tijdens de lessen te bewaken, gebeurt de meeste narigheid buiten de lessen.
Nee, ik doe niet aan idealiseren.
Wel zijn er van tijd tot tijd echt geweldige groepsmomenten; maar niks is zeker. Ik kies voor kassikaal onderwijs omdat het zich bewezen heeft (er werden grote prestaties geleverd) en omdat deze wijze van lesgeven voor de leerkracht overzichtelijk en het best werkbaar is.
En omdat we met z’n allen konden zien hoe het onderwijsniveau op grote schaal is ingezakt nadat hele horden ‘vernieuwende’ buitenstaanders zich intensief begonnen te bemoeien met juf en meester.
Nu wordt dan weer zogenaamd ‘maatwerk’ als de zoveelste fata morgana aan de ouders voorgespiegeld.
Maatwerk en vernieuwingsdrang…..
Ik lever ook maatwerk, maar misschien dat ze nu wat anders bedoelen.
Interessant is dat mijn manier van lesgeven in al die jaren nooit veel is veranderd, terwijl de vernieuwingsgolven wel aan mijn raam voorbij zijn gegaan.
Dat geldt ook voor mijn school. We hebben de aanvallen van buiten behoorlijk weten te weren.
Zou dat ook niet bij vele andere leraren het geval zijn?
Meedogenloos
kunnen leerlingen elkaar buiten het toezicht van leraren pesten en kleineren.
Dat proces zal door passend onderwijs alleen maar versterkt worden. En daar is geen “maatwerk” tegen opgewassen.
Alsjeblieft niet
Zet
alsjeblieft
niet
elke
zin
op
een
nieuwe regel.
Het
is
onplezierig
en
onjuist!
Regel open laten…
Ik leer mijn leerlingen: tussen iedere zin een regel openlaten, dan kunnen daar de verbeteringen op:-)
heel goed, Hals
Persoonlijk lees ik niet graag van een schermpje, en vind daarom een nieuwe zin op een nieuwe regel erg prettig lezen.
Uiteindelijk zijn de regels er voor de volwassene, en is de volwassene er niet voor de regels.
Ik benijd je regelmatig: dat standvastige optimisme, dat moet jouw leerlingen inderdaad veel deugd doen.
Onderwijs op maat
Het lijkt welhaast onafwendbaar dat bij “onderwijs op maat” vervaagt hoe het onderwezene zich verhoudt tot wat normaliter, in het reguliere onderwijs, wordt onderwezen. Men sleept zich voor de vuist weg en in lamlendig tempo door de lesstof, zonder houvast van het min of meer vaste stramien zoals in het reguliere onderwijs. “Onderwijs op maat” moet alleen worden aangeboden als het echt, echt niet anders kan.
Ik ben het eens met wat Hals
Ik ben het eens met wat Hals hierboven zegt @19u55.
Het is niet omdat je in een klas van 30+ leerilngen op het een scholengemeenschap niet meekan dat je daarom niet goed kan functioneren in aangepast klassikaal onderwijs: kleinere klassen, extra leerkracht, kleinere school, …
Eerst zou dat moeten worden geprobeerd, pas dan moet worden overwogen om voor het huidige speciale onderwijs te kiezen.
De groepsprocessen waar Moby naar verwijst blijven natuurlijk altijd een probleem, wat je ook doet, maar in een kleinere groep is die goed wordt begeleid (en dat gaat nu eenmaal gemakkelijker bij een kleinere groep op een kleinere school!) komen dergelijk problemen minder vaak voor en met minder grote proporties.
Overgang van oude naar nieuwe politiek?
Beste Hals, aan welke wet ontleent u uw bespiegelingen? Bent u werkelijk van mening dat een bezuiniging van 300 miljoen euro tot een andere uitvoering van de Wet Passend Onderwijs zal leiden? Met minder labels en kleine schooltjes voor speciale leerlingen? Wat een droomscenario!
Nu, ik vrees dat uw nieuwe politiek, net als de oude politiek, gewoon zit te slapen. Met mooie dromen over de toekomstige carrière in de top van het onderwijsbedrijf.
Ons Parlement gaat een Wet Passend Onderwijs aannemen die iedere leerling van VMBO tot VWO tot potentieel zorgleerling bestempelt, de bestaande Samenwerkingsorganen daar wat op aanpast en aan deze Samenwerkingsorganen praktisch alle zorggelden toevertrouwt inclusief het recht om die naar eigen inzicht te besteden. Dit alles onder regie van de werkgeversraden, PO- en VO-raad die van de minister het Referentiekader voor Passend Onderwijs mogen vaststellen.
Er hoeft dus straks geen kind meer gelabeld te worden want er komt gewoon één overkoepeld label: Passend Maatwerk voor ieder kind. Dat heeft de politiek dan toch maar mooi voor elkaar? Jazeker, en helemaal in overeenstemming met ‘het veld’.
De protesten van de gezamenlijke ouderorganisaties tegen alles wat niet direct met geld te maken heeft, zijn helaas wat onderbelicht gebleven in de politieke arena.
En waarom zou dat ook erg zijn met een leger van professionele hulpverleners voor het hele gezin in aantocht?
Hulpverlening is overrated,
Hulpverlening is overrated, wat een speciaal kind nodig heeft is een zo’n normaal mogelijk leven. Dus een zo’n normaal mogelijke school: aangepast klassikaal onderwijs lijkt mij een mooie naam.
@katie…
De wet van het gezonde verstand.