Doordat het een zootje is in het onderwijs durft de gemiddelde leraar op feestjes en partijen niet voor zijn beroep uit te komen. Liever zwijgt hij, of zegt hij dat hij werkloos is, want dan hoeft hij zich niet zo te schamen. En dat terwijl het niet eens de schuld van de gemiddelde leraar is dat Nederland op onderwijsgebied een ontwikkelingsland geworden is. De leraar moet weer status krijgen. En dat kan, als de leraar weer mag onderwijzen en eisen mag stellen aan zijn leerlingen.
(bron: De leraar moet weer status krijgen )
Ook het salaris en de
Ook het salaris en de opleidingseisen moeten drastisch omhoog.
Een belangrijke sta-in-de-weg is
dat de managers de geur van de macht en het geld hebben geroken. Voeg daarbij het geïnstitutionaliseerd lesvermijdend gedrag van een waterhoofd aan middenkader, het gebrek aan solidariteit op de werkvloer en het zal duidelijk zijn dat we nog heel veel feestjes zogenaamd werkloos zullen zijn………..
Status moet verdiend worden!
Laten we even de feiten op een rijtje zetten.
De opleidingseisen zijn veelal matig.
De tweedegrader mag net als de eerstegrader lesgeven aan de bovenbouw van de havo en het VWO (bezopen).
Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen de HBO-eerstegrader en de u.l.o.-eerstegrader.
Als leraar moet je veel uren maken voor een mager loon.
Het niveau van het onderwijs is op sterk gedaald over de gehele linie.
Als leraar heb je veel minder autonomie dan zelfs maar 2 decennia geleden. Tussentijds toetsen mag niet altijd meer, te veel onvoldoendes geven mag niet altijd meer, extra lesstof geven mag niet altijd meer, eens uitvallen tegen een leerling mag niet meer (daar moet niet in overdreven worden maar nu overdrijven we ook weer) enz.
Tja, het is dan niet zo gek dat de leraar veel status heeft verloren. Voor een deel zal de massalisering van het onderwijs hier mede een oorzaak van zijn (vergelijk maar met andere landen), helaas is dit in Nederland nog eens sterk uitvergroot door falend beleid van onze politici, in het bijzonder die van de PvdA en het CDA (sterke bezunigingen op onderwijs, ondoelmatige besteding van het geld, slechte organisatie…).
Je moet toch wel erg idealistisch of slecht ingelicht zijn om in deze tijd nog leraar te worden in Nederland. Helaas. Of je moet een van die vrouwen zijn die enkel leraar worden omdat het zo gemakkelijk te combineren is met het gezin en dit voor het gezin toch maar een extra inkomen is.
Ik piekerde er nog niet over om leraar te worden, al dacht ik van mijzelf dat ik het best wel een leuke baan zou vinden en dat ik het in me had om een goede leraar te worden voor de bovenbouw van de havo en het VWO.
Nu nog de moed om veerkracht te tonen
Ik deel je bezwaren en je pessimisme, Bart. Maar toch moet dat geen reden zijn om het moede hoofd in de schoot te leggen. Dat vind jij ook, anders was je hier niet.
De vraag is dus steeds wat wijsheid is om de autonomie die leraren (en hun leerlingen) toekomt, en de kwaliteit van het onderwijs dat ze geven, in de praktijk te bevorderen.
Als deel van het probleem zie ik de povere vertegenwoordiging van leraren, waarbij de bestaande vertegenwoordigers (de bonden) dan ook nog eens onverstandig handelen. Zo vind jij het onaanvaardbaar dat tweedegraders in het eerstegraads gebied lesgeven. Ik denk dat intussen onder leraren daar een draagvlak voor is – al teveel leraren hebben zelf belang gekregen bij het toestaan van dit soort goedbedoeld ‘beunhazen’. Het alternatief is dat ze naar behoren worden bijgeschoold, en daar hebben lang niet alle goedbedoelde beunhazers trek in. In een vertegenwoordiging van de beroepsgroep zullen daarom de kwaliteitsnormen voor het beroep eerder verlaagd worden dan verhoogd.
De bewindslieden vinden het prima. Laat leraren elkaar maar afmaken, dan krijgen zij ruimte en legitimatie om het probleem kosmetisch op te lossen (‘het aantal vacatures valt reuze mee’).
Mag ik je uitnodigen om bij te dragen aan de draad over de ‘grote beroepsvereniging onder regie van SBL’? Die draad gaat ook over deze materie.
Maar toch moet dat geen
Maar toch moet dat geen reden zijn om het moede hoofd in de schoot te leggen. Dat vind jij ook, anders was je hier niet.
Inderdaad.
Het Nederlandse onderwijs verliest al decennialang aan kwaliteit. We hebben nu een extreem dieptepunt bereikt. Veel geslaagde havisten kunnen niet rekenen, kunnen geen d/t-regels toepassen en kunnen geen eerstegraadsvergelijkingen met slechts 1 variabele oplossen, laat staan dat ze de waarde van 2 variabelen uit 2 vergelijkingen kunnen halen.
Nederlandse studenten presteren in Vlaanderen slechter dan de buitenlanders terwijl de Vlamingen beter presteren in het Nederlandse onderwijs.
Op de basisschool leren veel leerlingen niet eens hoe ze moeten vermenigvuldigen en delen (zonder rest, of met een zo klein mogelijke rest).
Het voordeel van het bereiken van zo´n dieptepunt is dat de mensen eindelijk in de gaten krijgen dat het slecht gaat met ons onderwijs. Dit uit zich in de oprichting van BON, in de vaststelling van de PABO´s dat het niveau van veel studenten wel erg laag ligt (zelfs naar de maatstaven van die pabo´s), in vele kritische columns (Ferry Haan bijv.) en in onderwijzers die aangeven dat het niveau steeds daalt.
Nu langzaam maar zeker de massa zich bewust wordt van het probleem zullen er wel oplossingen komen, dat wetende vind ik dat we juist nu strijdbaar moeten zijn, het Deltaplan vind ik dan ook een uitstekend initiatief.
Gisteren had ik een discussie met een Vlaming, hij was er jaloers op dat Nederland het in veel opzichten beter doet dan België (internet, wegen, sport, ethische moraal enz.). Toen ik over het onderwijs begon merkte hij verbaast op dat een nichtje van hem die in Nederland naar de basisschool gaat zo verschrikkelijk weinig leert.
Mag ik je uitnodigen om bij te dragen aan de draad over de ‘grote beroepsvereniging onder regie van SBL’? Die draad gaat ook over deze materie.
Als ik kan bijdragen dan zal ik dat zeker doen.
status
Grappig, die status. Dat hebben leraren toch echt aan zichzelf te danken. Er is geen klasse, ze zijn het leven moe. Lopen rond in fleecetruien, horizontaal getreepte T shirts en zijn lid van de vakbond. Ze hebben het over uren draaien, houden hun vak niet bij. Baarden, snorren en caravans. Te Vinex. Worden geintimideerd, maar laten zich ook intimideren.
Koop om te beginnen eens gewone schoenen, zorg voor een schoon overhemd en zeg je lidmaatschap van de vakbond op. Dan voel je je al een stuk beter, leraar. Bazuin vervolgens rond dat lesgeven net als preken, toneelspelen, strafpleiten een wat hoger geplaatste geestelijke activiteit is die wat meer eisst dan de post openmaken op een kantoor. Maak je rector duidelijk dat tien uur werk buiten school per week de limiet is. Dat je daarmee op een vijftigurige werkweek zit. Dat twaalf weken vakantie een minimum is. Succes!!
Eens!
Die kleding, daar kan ik niet zo van wakker liggen. Ik ken een briljant wiskundige met warrig haar en gebreide truien. Die dwingt het respect wel af zonder kledingcapriolen.
Maar voor de rest volledig eens met ArendSchulp. Leraren laten zich collectief piepelen. Herhalen de mantra “eigenlijk zouden we eens moeten….” en doen niets. Gebruiken het lage salaris als excuus om de kantjes er vanaf te lopen. Zijn niet solidair met kritische collega’s. Slaan niet met de vuist op tafel om fatsoenlijke opleidingseisen voor leraren te stellen. Brengen zo hun eigen beroep in diskrediet, vergroten het lerarentekort en verlagen de onderwijskwaliteit.
DAT is de reden waarom ik mezelf op feestjes liever niet voorstel als leraar. Ik ben trots op het werk dat ik doe, maar niet op de lage eisen die aan leraren worden gesteld en die wij leraren aan onszelf stellen. Voor het salaris schaam ik me niet, wel voor de geringe kennis en vakbekwaamheid die mensen op feestjes automatisch aan dit salaris koppelen.
kleding
Jawel, kleding……Er zijn scholen waar het bar en boos is. Als leerkracht heb je een voorbeeld functie. Verzorgd eruit zien is dan toch wel het minimale.
kleding
Ik vind dat de beroepsgroep er zelf schuld aan is dat sinds de HOS de ondergang van de Nederlandse leraar (en daarmee de ondergang van de onderwijskwaliteit) immer is voortgegaan en nog immer voortgaat. Maar ik denk wel dat andere factoren daar meer debet aan zijn dan kledingkeuze.
kleding
kleding is slechts een uiting, maar ook een signaal.
Beroepstrots…
Beroepstrots zonder reden is echter uiterlijke schijn.
De overheid heeft er stelselmatig alles aan gedaan om het beroep van leraar oppervlakkiger en goedkoper te maken.
Zolang de lerarenopleidingen niet opgekrikt worden tot het intellectuele niveau dat ze vroeger hadden, is er geen enkele reden om trots te zijn op je beroep. Momenteel word je in de lerarenkamer omringd door jonge collega’s met oorringetjes, gebleekte spijkerbroeken en t-shirtjes, van wie sommigen met de bakfiets naar school komen. En dan wil ik het over de gespreksonderwerpen nog maar niet hebben.
Als dat de afspiegeling is van het intellectuele niveau van de leraar, is er voor beroepstrots op dit moment nog weinig reden
Daar maakt kleding een onderdeel vanuit.
re status
Grappige reactie arendschulp.
En vriendelijk. Want in plaats van op die kleren had je je pijlen op veel belangrijker gebreken van deze pariah’s kunnen richten. Nog even en ze worden vervangen door lespalen.
Willem Smit