Berichten door redactie

Een nieuw hot item in de politiek is de gunstige uitkeringsregeling voor niet herkozen politici. De wijsgeer Auke Leen signaleert vandaag in de NRC dat het gelijk trekken van de ontslagregeling voor gewone werknemers (geen bovenbazen) en politici het risico met zich meebrengt dat ook eerder onkreukbare politici in de verleiding komen om wegens hun financiële toekomst niet-politici waarmee zij te maken krijgen en die zij later misschien nodig zullen hebben voor een baantje te ontzien. Een verschijnsel waarvan de onderwijssector nu al veel last heeft. Zijn voorstel om net als voor presidenten voor kamerleden een TERM LIMIT in te voeren zou dat risico bij deze politici nog vergroten Maar bovendien wordt het starten met een schone politieke carrière daardoor nog extra riskant.

Onze vaste ciolumnist stuurde de redactie de volgende column met het verzoek het in de blog te plaatsen.
Met genoegen natuurlijk.

“Wij zijn altijd open”

Sharon ‘He jij daar’ Dijksma, filiaalhouder van het basisonderwijs voor het ministerie van onderwijs, zelf in het bezit van een diploma voortgezet onderwijs en de tas van Wallage die ze na jaren dragen als souvenir mocht houden, juicht het vrije ondernemerschap in het Nederlandse basisonderwijs met veel bombarie toe.

Het lijkt helemaal niet onredelijk om tegen buitenlanders die vele jaren hard in de Nederlandse fabrieken gewerkt hebben te zeggen: “Jullie en jullie kinderen mogen in Nederland blijven als je zorgt dat je goed Nederlands leert. Dan hoor je er bij”. Aan die redelijkheid is helaas wel veel af te dingen als je dat vraagt aan mensen die nog niet eens in hun eigen taal kunnen lezen en schrijven en die juist om die reden door hun werkgevers zijn uitgezocht. “Geen ontevreden werkers aan de lopende band” dachten laatstgenoemden. Het zou in elk geval goed zijn als dat als gevolg van de door de PVV gestelde vragen nog eens helder boven water komt. De werkgevers hadden de lusten en de Nederlandse samenleving de lasten.

In navolging van de USA en England wil ook van Bijsterveldt pas afgestudeerden twee jaar aan het onderwijs koppelen. David Ehrhardt heeft daar vandaag in de NRC een artikel over geschreven. Hij wijst er op dat als de tijdelijk leraren zoals in genoemde voorbeeldlanden niet vooral in het belang van de kansarme leerlingen worden ingezet de motivatie van deze leraren wel eens een stuk minder zou kunnen zijn. Ik wil daar toch een aantekening bij aanbrengen. Het lijkt mij best leuk om als speciale leraar er voor te zorgen dat intelligente kinderen uit achterstandsmilieu’s in het secundair onderwijs direct op het passende onderwijstype terecht komen. Proberen om ongeínteresseerde domme VMBO-ers voor je vak te interesseren lijkt mij juist helemaal niet leuk voor een verse academicus.

Dat was vanochtend, bij het doorbladeren van TROUW, even schrikken! “Onderwijs gedijt bij radicale vernieuwing” was een van de koppen. De intratitel “Kwaliteit krijg je door betrokken ouders en leraren” was ook niet geruststellend. In principe moet een school ook kwaliteit bieden als de ouders niet betrokken zijn. Maar de auteur blijkt Simon Steen te zijn die in zijn hoedanigheid van algemeen directeur VBS (verenigde Bijzondere scholen) dit verhaal met als subtitel “CDA-voorstel voedt wantrouwen tegen stichters nieuwe scholen. Zij hebben juist recht op erkenning en steun” geschreven heeft.

Vandaag een bericht in TROUW over een beleidsomslag van de andere partijen m.b.t. de PVV. Het Cordon Sanitaire rondom de PVV wordt opgeheven. PVV-parlementariers kunnen voortaan niet meer van alles beweren zonder met argumenten te komen. Als de andere partijen niet op die beweringen reageren zou de kiezer kunnen denken dat de PVV gelijk heeft en de andere partijen met hun mond vol tanden staan. De kiezers zouden wel degelijk in staat zijn om op grond van een gedachten- of woorden-wisseling in de kamer tot een juist en PVV-afwijzend oordeel te komen.

Stellingen door een eventuele BON-commissie te gebruiken om de onderwijsparagrafen van de politieke partijen in de verkiezing van 2011 te beïnvloeden.
1. Het moet gemakkelijk worden om categorale scholen op te richten
2. Deze scholen mogen maximaal 600 leerlingen tellen
3. De volgende categorale scholen bestaan: Archaia (Gymnasia), Euklidasia, Athenea (laagste vorm van VWO), Archipedeiae (HAVO’S), Mesopedeiae (MAVO’s) en verschillende soorten, op beroepen gerichte, Cheiropoièta. Zoals op de Gymnasia het talenonderwijs versterkt wordt door onderwijs in Latijn en Grieks, zo wordt op een Euklidasium de wiskunde geschraagd door echte wiskunde met bewijzen en formele logica.

“NIEMAND WACHT OP DE VERHEFFING DOOR BOS”
In de NRC van 1 juli j.l. valt Agnes Kant Wouter Bos aan op zijn uitspraak: “De sociaal-democratie kan niet zonder elite, want volksverheffing vraagt om leiding en moraal” van 24 juni j.l. (Siegfried Woldhek heeft er een geestige maar zeer onaardige tekening bij gemaakt met Agnes die met haar handen een toeter maakt en 2 heren die haar links en rechts in het oor fluisteren van welken ik in minstens één de vroegere leider van de SP meen te herkennen). Zij keert zich tegen Bos en alle politici met maakbaarheidsdenken en de daarbij horende arrogantie.

die analyses maken van het Marokkanenprobleem is het om voor het bestrijden van overlast door Marokkaanse jongens in de stad gebruik te maken Van wat bekend is over de Marokkaanse psyche en van wat blijkt te werken. Dat beschrijft Sheila Kamerman in haar krantenartikel “Een rotjoch bestrijdt je met een netwerk” in de NRC van 27 juni j.l.. En Marokkaanse vader schaamt zich voor slecht gedrag van zijn familileden en dus ook van zijn zonen. Met schaamte zijn verbonden de begrippen “sociale controle” en “donner importance”. Het gevolg is dat Marokkaanse vaders, nadat hen daarom verzocht is, graag willen meewerken aan het voorkomen van wangedrag van hun zoon en zelfs van zoon’s vrienden. Voor dat laatste schakelt hij desnoods de vaders van die vrienden in.

Op de website van de nieuwe vakbond voor leraren LIA las ik dat hij instemt met een gezamenlijke optrekken van de VO-raad en de vakbonden om van Plasterk meer geld te eisen. Daarmee geeft hij een volkomen verkeerd signaal af. De VO-raad houdt een kostbare hiërarchie en bureaukratie in stand en is daardoor één van de oorzaken van lage salarissen en hoge werkdruk voor de leraren op de werkvloer. De VO-raad en de leraren, dus als het goed zou zijn de VO-raad en de organisaties van leraren, zijn dus niet elkaars natuurlijke bondgenoten en de vakbonden zouden zich er voor moeten hoeden naar buiten die indruk te wekken.