Berichten door jeronimoon

Het geweten van de mensch.

Het was een vraag uit de catechismus, een vraag met drie sterren en dat waren voor ons, leerlingetjes van de eerste klas van de basisschool, hele moeilijke vragen. “Wat is het geweten van de mensch?” Om eerlijk te zijn, het antwoord weet ik niet meer, maar dat komt meer omdat we de driesterrenvragen niet moesten kennen om onze eerste communie te doen dan dat ik het antwoord ooit geleerd heb. Met ouder worden leerden we met schade en schande wat ‘goed’ en wat ‘fout’ was. Vooral het foute werd er duchtig ingewreven. Ik zal wat verplicht nagedacht hebben over wat ik verkeerd had gedaan, en vooral wie ik daar onrecht mee had aangedaan. Het ‘geweten’ werd als het ware een tweede natuur.

Hier, met die miljoenen!

Je leest in de krant dat de hoofdman van het Friesland college met een miljoentje of wat, aan de kant is gezet. Het noodlijdend instituut dat dank zij de strapatsen van deze grote onderwijsvernieuwer danig moet bezuinigen op het zittende personeel, binnenkort 75 werknemers weggesaneerd, heeft de falende onderwijsbestuurder een dikbetaalde ‘ adviserende’ rol toebedacht. Zuster Marja, de staatsecretaresse, hief vermanend het vingertje en de voorzitter van de raad van toezicht antwoordde vriendelijk “ mens, bemoei je met je eigen zaken”. De ontslagen graaizuchtige adviseur lacht in zijn vuistje en denkt “hier, met dat miljoen”.

Old boys netwerk

Complottheorie, ik ben er niet goed in. Het uittekenen van verbanden tussen personen en instellingen met het doel zichzelf te verrijken, macht te verwerven of te behouden en soms zelf de vernietiging van iets of iemand te bewerkstelligen, gaan boven mijn oneindige fantasie. Ik kan het niet bedenken. Toch slopen de geesten van wantrouwen, kille berekening, ondermijning en vernielzucht mijn hoofd binnen bij het lezen van het bericht over de slinkse zelfverrijking van de ex-bestuursvoorzitter van het Friesland college. De reeds lang sluimerende zekerheid van het bestaan van een old boys netwerk dat ontstaan is dank-zij de ongebreidelde fusiedrift en vernietigende kracht van de onderwijsvernieuwingen klopt aan de binnenkant van mijn hersenpan. Een old boys netwerk dat hoe dan ook in stand moet blijven, ook als de bestuursvoorzitters al lang niet meer op de bestuurdersstoel zitten. Hoever gaat dit netwerk in het besturen over het graf heen? Is er sprake van een complot?

We hangen het aan de grote klok.

Vandaag een beetje moe thuis gekomen, examenstress zullen we maar zeggen. Aan de deurknop van de voordeur hing een plastic zakje met inhoud dat overduidelijk van een collega docent moest komen, het was zo een schreeuwend plastic zakje van de Liddl. In de plastic zak een zwarte ordner en een anoniem briefje van de afzender. Zijn boodschap was kort en duidelijk, “ Hang het aan de grote klok!”. De inhoud van de ordner sprak boekdelen, een man, collega, goedwillende docent wordt onder het mom van reorganisatie aan de kant gezet.

Het basisonderwijs en de vrije markt.

Na de universiteiten, het HBO, het MBO en VO is nu het Primair onderwijs aan de beurt om de zegeningen van de vrije markt over zich te laten neerdalen. De bovenschoolse bestuurderen zaten er al een tijdje op te wachten en met de brede school zijn de eerste stappen op de ‘vrije markt’ gezet. Samenwerkingsverbanden met kinderopvangers zijn in duurzame contracten vastgelegd waarbij de scholen zich verbonden hebben tot het aanleveren van het kleine grut dat opgevangen moet worden, liefst van ’s ochtends zeven tot ’s avonds zeven. Het mes snijdt aan alle kanten. Ouders blij omdat ze niet meer hoeven na te denken waar hun pyamakind heen te brengen bij het krieken van de dag. De kinderopvanger-ondernemer blij omdat hij voorzien wordt van een eeuwigdurende stroom op te vangen platte kinderen, voor-, tussen, en nablijvertjes van de basisschool. School blij, omdat de doorverwijzing naar de ondernemer een zekere, contractueel vastgelegde geldstroom oplevert. Tijd voor de volgende stap op de vrije markt.

Instemmingsrecht? Ama Hoela.

Zuster Marja de staatsecretaresse van Onderwijs weigert de motie, aangenomen door de tweede kamer over het instemmingsrecht van docenten, uit te voeren. Niet alleen een meerderheid van de tweede kamer, de volksvertegenwoordiging, wordt hiermee geschoffeerd, niet alleen wordt onze democratie hierdoor met de voeten getreden, maar vooral die 70% docenten in het MBO die het gehele Competentie Gericht Onderwijs een aanfluiting vinden en de naam onderwijs niet waardig worden door zuster Marja afgedaan als onnozele Hanzen die niets begrepen hebben van de grote onderwijsvernieuwingslag die in 2010 gemaakt moet worden. Waar is zuster Marja nu eigenlijk bang voor?

Tot tranen toe geroerd.

‘s Ochtends na het ontbijtje en de papieren krant, sla ik de laptop open en bekijk ik op de internetkranten het onderwijsnieuws in Nederland en buitenland. Vandaag las ik het bericht dat de invoering van het Competentie Gericht Onderwijs in het Middelbaar Beroeps Onderwijs de instemming nodig heeft van de medewerkers van het ROC. Op de valreep heeft de tweede kamer een motie van deze strekking, ingediend door Jasper van Dijk, goedgekeurd. Docenten in het MBO mogen, als het goed is, beslissen of de opleiding Competentie Gericht wordt, of niet. Tot tranen toe geroerd las ik het bericht.

Het ietsisme komt er aan.

Woensdag 15 april 2009 krijgt een prominente plaats in het grote onderwijsgeschiedenisboek. Morgen gaat de vaste Kamercommissie onderwijs, der tweede kamer van de Saten Generaal het allerlaatste debat over de invoering van het competentie gericht opleiden voeren. De uitslag staat al vast. In 2010 zal het CGO bij wet verplicht worden ingevoerd in het Middelbaar Beroepsonderwijs. Het CGO dat enkele jaren geleden voor de immer bezuinigende bestuurder als een Godsgeschenk uit de hemel kwam vallen zal in de toekomst de Nederlandse jeugd voorbereiden op een werkzaam leven waarin gedrag belangrijker wordt geacht dan vakkennis.

Onderwijsfuturologie

Deze week was er een programma op de kwelbuis waarin een voor mij tot nu toe onbekend persoon met een tot nu toe mij onbekend beroep ten tonele verscheen, een onderwijsfuturoloog. Het aanhangsel ‘futuroloog’ duidt er op dat de goede man in kwestie zichzelf zesde-zintuig-achtige competenties toedicht. Deze man kan in de toekomst kijken, op zichzelf al heel interessant en tegelijkertijd een beetje griezelig maar hij heeft zijn uitzonderlijke gave weten te verdiepen en toegespitst op het onderwijs. Eindelijk een echte ziener, een echte visionair, een echte voorspeller en dat is heel andere koek dan de visionaire bestuurderen van de VO-raad en HBO-raad die alleen maar kunnen voorspellen dat er hoe dan ook in de toekomst geld bij moet. Toch is er iets raars, iets eigenaardigs aan de futurologie van de onderwijsfuturoloog.

Denkend aan onderwijs (1)

Binnen de concepten van het Adaptief onderwijs, Competentie Gericht Onderwijs, Praktijkgericht Onderwijs, Constructivistisch onderwijs, kortom het zogenaamde “Nieuwe Leren”, is kennisoverdracht van leermeester naar leerling zowat de meest verderfelijke bezigheid die er te bedenken valt. Onder de noemer “ kennis heeft een halfwaardetijd van 3 jaar” hebben de onderwijsvernieuwers de wetenswaardigheden over en van ‘oude’ wetenschappers zoals Pythagoras, Euclides, Leibnitz, en vele anderen uit het onderwijs curriculum geschrapt. Ook de grote denkers Aristoteles, Plato, Descartes en anderen zijn bijgezet in het museum der oudheid. Kafka, Claus, Dostojewski, komen al lang niet meer voor op al dan niet verplichte boekenlijsten. Het “ leerproces” is het gouden kalf waaromheen de onderwijsbestuurderen en onderwijsvernieuwers uitgelaten hun kennisloze dans dansen.