Vanochtend in de Tros Nieuwsshow (Radio 1) een item over de problemen in het mbo.
Ahmed Marcouch (Amsterdamse stadsdeel Slotervaart) kaart de problemen aan;
presentator Victor DeConinck wil het maar niet begrijpen en houdt de hand
boven het hoofd van foute besturen en competentie-onderwijs. Een journalist hoort natuurlijk inderdaad tegenwicht te bieden, maar je gaat bijna denken dat hij zelf af en toe bijklust in of voor deze sector.
De wederom helaas nauwelijks benoemde olifant midden in de kamer en oorzaak van de grootste problemen: de grootschaligheid.
Luister via:
– www.radio1.nl (Zaterdag 13 februari, vanaf ongeveer 9.06 (duurt ongeveer een kwartier)
– www.nieuwsshow.nl (luisterlink naar betreffende onderdeel werkt daar helaas op dit moment nog niet goed)
Ik ga het woord nog even één keer zeggen:
GROOTSCHALIGHEID
Dat uitgerekend dit woord zo over het hoofd gezien kan blijven in de media.
Contact redactie: nieuwsshow@tros.nl
Bijklussen
Em70 schrijft:
je gaat bijna denken dat hij zelf af en toe bijklust in of voor deze sector.
Google maar eens zijn naam en MBO…. Dagvoorzitter, mediatraining voor bestuurders. Hij klust inderdaad bij voor deze sector.
Bovendien is hij volgens wikipedia onderwijskundige en voormalig directeur van een opleiding van onderwijskundigen.
Re: mark79
Dank voor de moeite om even te Googelen; het is dus gewoon allemaal nog erger dan ik dacht. Ik heb de redactie van de Nieuwsshow meteen een mailtje gestuurd met een beklag. Niet dat het veel zal uithalen, maar dat is toch het minste wat je kunt doen.
en ook
dat managers niet staan voor de belangen van studenten en docenten………maar alleen voor hun eigen belang? Want dat is toch het eigenlijke probleem?
Managers
Ik denk dat generaliseren over managers, hoe begrijpelijk ook als je er slechte ervaringen mee hebt (en die heb ik zelf ook), geen goed idee is.
Er zijn slechte managers in verder goede organisaties.
Ook goeie managers in verder slechte organisaties.
Maar grootschalig onderwijs (+ lumpsum + brakke inspectie + slapende pers + outputfinanciering etc.) werkt slecht management in de hand. Het systeem dicteert als het ware dat dat soort figuren met dat soort gedrag dominant wordt. Managers die op de verkeerde dingen gestuurd en beloond worden, gaan natuurlijk de verkeerde dingen doen.
Ik heb zelf schoolleiders (ik zie ze niet als “managers”, maar dat zijn het eigenlijk wel) die wel af en toe een fout maken, maar doorgaans de goeie dingen doen. Ze drukken ook niet zwaar op schoolbudget, en kunnen ook nog eens tegen kritiek. Er is ook geen hiërarchie waarin ze kunnen opklimmen; ze geven soms ook nog zelf les, en surveilleren in de pauzes. Ja, het bestáát: “managers” die het best goed doen. Maar ik werk dan ook op een kleine school, zonder fout bemoeibestuur. Zie ook het artikel in recente Vakwerk.
@EM70
Daarin geef ik je gelijk. Er zijn een heleboel schoolleiders die het erg goed doen. Maar er is een soort die zelfs eerst goede dingen gedaan hebben en vervolgens de verleiding niet kunnen weerstaan………….
Ik val niet iedereen aan, maar kan niet hebben dat eigenbelang gediend wordt. Dan word ik blijkbaar erg boos………..Als je op zo’n post zit is integriteit zó belangrijk!
ingehouden woede DeConinck
De sombere toon vol ingehouden woede van DeConinck was inderdaad erg opmerkelijk, temeer daar ik een presentatietoon vol lichte ironie van deze presentator gewend ben.
Hij probeerde de problemen die de PvdA-er aankaartte, weg te zetten als een verkiezingsstunt.
En voor de luisteraar als buitenstaander werd niet duidelijk wat die competenties waren die met het bedrijfsleven waren ontwikkeld.
Hier wreekt zich dus het veel voorkomende misleidende taalgebruik dat zo’n belangrijk kenmerk is geworden van het onderwijsjargon. Het onderwijs zou de laatste plaats moeten zijn waar misleidend taalgebruik een voorname positie inneemt.
De gemiddelde luisteraar denkt bij ‘competenties’ aan bekwaamheden als ‘goed leren timmeren’, ‘goed kunnen lassen’, ‘bekwaam in het verplegen van de dementie-patient’, enz.
Ontzettend kwalijk dat niet uit de verf kwam wat er met die competenties werkelijk wordt bedoeld.
Een journalist hoeft niet alles te weten. Een goede journalist/presentator stelt voor mij vooral de goede vragen. Hij leeft zich in in de onwetende luisteraar, en vraagt kritisch door.
Overigens lijkt het me waardevol als ook forumdeelnemers hier (mijzelf incluis) meer rekening zouden houden met buitenstaanders.
Zelf afkomstig uit het onderwijs, ontmoet ik hier toch erg vaak ‘jargon’ dat voor iedereen als bekend wordt verondersteld, maar waarbij ik mij regelmatig afvraag wat hier nu weer bedoeld wordt.
Sterkste voorbeeld was het publiceren van Griekse teksten: Sorry hoor, maar ik heb nooit Grieks geleerd. Is dat kwalijk?
Wil men velen bereiken, moet men ervan uit gaan, dat die velen met veel zaken niet bekend zijn.
OMO was voor mij gewoon een wasmiddel. Intussen schijnt er ook iets heel anders mee bedoeld te worden.
Probeer het uit te leggen aan de ‘leken’.
Dat is toch de primaire functie van een leraar.
Ik spreek geen verwijt uit; slechts een aanbeveling. Ook voor mijzelf.
Inz. Oudgrieks
Moby heeft gelijk. Er komen hier enorm veel namen en afkortingen langs die voor een normaal mens niet te begrijpen zijn.
Dat Grieks van Σεγερ Weehuizen is natuurlijk niet tactisch. Dat gaat de moderatoren zeeën van tijd kosten.
afkortingen
Moby: kende je deze al? CGO= competentie gezwicht onderwijs
Ook zinvol
Nu ik toch het forum ter sprake heb gebracht: ik zou het erg leerzaam vinden hier ook regelmatig persoonlijke ‘succesverhalen’ te kunnen lezen!
Liefst natuurlijk van leerkrachten die BON-gedachten delen.
Die kunnen inspirerend zijn. Zo vind ik de ervaringen van Riek Kerkhof b.v. zeer belangwekkend en stimulerend.
Maar ook het verhaal van die leerkracht die vertelde hoe fraai je met een groep 3 kunt oefenen.
Laten we deze verhalen niet onmiddellijk afdoen als ‘borstklopperij’ of ‘ijdeltuiterij’.
Van mensen met echte gaven valt veel te leren.
de publieke rechtbank der theoretici
Daarbij is het wel zaak niet ge-intimideerd te worden door de, inmiddels zeer voorspelbare, bezwaren van allerlei vernieuwende theoretici.
Zo schrijft mevrouw Kerkhof dat zij altijd na de Kerst overging tot het alfabetisch leren lezen, in combinatie met het aanleren van de noodzakelijke regels.
De pavlov-reacties:
‘Na de Kerst?’
Wat een arbitrair moment.
Waarom niet na de carnaval, of na de tweede dinsdag in september, of na het begin van de lente, of na de herfstvakantie, of na de eerste zwaluw?? Enz. enz.
Vervolg pavlov-reacties:
‘Waarom geldt dit moment voor iedereen?’
Waarom zou Prince-Claude er na de kerst al rijp voor zijn? Misschien is hij pas na de krokusvakantie rijp voor die ingreep. En misschien is Ariejean-Filibert direct na de zomervakantie van groep twee al rijp voor het alfabet? En wie zegt dat Liedewei Spring-in-’t-Veld geschikt is voor deze methodiek? En waarom moet Machmoed na de Kerst rijp zijn voor dit programma, als hij pas na het suikerfeest de persoonlijke geschikte rijpheid heeft gekregen? Enz. enz.
Vervolg pavlov-reacties:
‘Waarom zou deze methode de enige geschikte manier van het leren lezen zijn?’
Er zijn vele soorten van intelligentie, en Piet-Maria leert misschien beter door eerst te figuurzagen, waarbij Maria-Antoinetta eerst haar barbies dient te leren lezen alvorens zij werkelijk gaat begrijpen wat het leren lezen nu eigenlijk precies betekent, terwijl Angel-Diederik pas tot leren komt als hij het belang ervan voor het milieu eerst heeft leren inzien. Enz. enz.
Intussen heeft mevrouw Riek Kerkhof gewoon goede resultaten bij haar leesmethode, en hebben al die bezwaarden niks beters kunnen leveren.
Laten we dus vooral de Riek Kerkhofs van het onderwijs aan het woord laten.
marcouch
Je kunt je natuurlijk afvragen of het onderwijs iets levert. Het onderwijs stuurt immers geen rekeningen. Het onderwijs is het mainteneetje van de politiek en uitgerekend politici van de meest suspecte partijen huilen zoute tranen over het sex appeal van het mainteneetje. Het jiddisj heeft daar een mooi woord voor: gotspe
benikvanmening