Kon het niet laten: heb een beetje rondgeneusd op de site van de schoolleiders. Voelt wel een beetje raar hoor, alsof je onaangemeld de kamer van de rector betreedt. Ze hebben ook een forum. Niet veel soeps, het ‘posten’ leeft niet erg bij de leden (ook moeilijk hoor, die moderne middelen). Toch staan er wel aardige berichten op. Onder andere van iemand die enthousiast is over een onderzoek waaruit -eindelijk!- blijkt dat het nieuwe leren wel degelijk hout snijdt. Nu ben ik geen tegenstander van het nieuwe leren , hoor. Maar wat ik wel vreemd vindt: je verbouwt de hele boel terwijl je geen bewijs hebt voor de deugdelijkheid van het nieuwe leren?!
Je schreeuwt om vernieuwingen, maar je weet niet waarom?! -Dat mag kennelijk als je een school leidt…
Het is schokkend om te ontdekken dat ‘zij’ schijnbaar niet weten waar ze mee bezig zijn. Kijk voor de aardigheid eens naar het belangrijkste argument van onze schoolleiders: ‘de wereld is veranderd, dus moet het onderwijs veranderen’. Het woordje ‘dus’ doet je misschien denken dat hier sprake is van een waarheid als een koe. Dit lijkt wel een… argument. Maar het is geen argument: het is een redenering waar nog argumenten bij gezocht moeten worden. (Veranderingen in de maatschappij zouden bv. aanleiding kunnen zijn om nieuwe vakken te geven of vakken aan te passen: maar waarom zouden veranderingen in de maatschappij aanleiding zijn om de manier waarop je lesgeeft te veranderen?)
Strategie: laat de schoolleiders steeds opnieuw uitleggen waarom ze doen wat ze doen: waarom wordt het onderwijs beter door je fuwa? waarom moeten leraren hun lokaal uit? enz. Als ze echt goede redenen kunnen geven, dan krijgen ze hun gelijk. Maar grote vrees: ze beschikken misschien niet over goede argumenten! (Ze zijn als een kind zo blij met ieder klein onderzoekje dat hun broze gelijk bewijst!)
Je zou ze bijna gaan verdenken van bijbedoelingen (gemeen he?)
Overigens: op het forum is er ook iemand die er op wijst dat het welbevinden van ‘je’ personeel ook telt. Is er tenminste nog 1 aardige schoolleider in nederland…
Reacties zijn gesloten.
Schoolleiders vernieuwing
Kijk he, de maatschappij is veranderd, dus moeten de schoolleiders ook veranderen. Ze kunnen niet meer gewoon van achter hun bureau opdrachten en regels verspreiden. De schoolleider kan toch geen leider meer zijn, met procedure afspraken, reglementen en functioneringsgesprekken. De schoolleider moet zich openen voor Het Nieuwe Leiden. Uitgaan van de zelfsturende docent. Sturen op zelfsturing, waarbij elke docent zijn eigen werkweg kiest. Leiding geven op maat!
En.. het moet vooral ook leuk blijven voor de docenten. Groepswerk met voor iedereen op tijd een periodiek of schaal erbij. Geen ellelange vergaderingen meer. Dat kan de spanningsboog van de moderne docent helemaal niet meer aan. Alsof de docent van tegenwoordig (uit de Generatie Einstein) niet véél slimmer en socialer is dan vroeger. Alsof hij geen dingen kan die de schoolleider nooit meer zal kunnen leren. ………
schoolleiders
Voor ik in het onderwijs kwam heb ik 15 jaar in leidinggevende functies in de publieke sector gewerkt.
Vanaf het begin in het onderwijs heb ik mij verbaasd over de wijze van leidinggeven. Ik heb uiteraard wel eens en cursusje leidinggeven gedaan, maar weet weinig van de cursussen die mensen in het onderwijs op dat terrein doen.
Kunnen jullie mij bij praten wat dat betreft.
van wat ik in praktijk zie heb ik de indruk dat ze meer leren over regelgeving dan over het aansturen en motiveren van mensen. Ik krijg in iedergeval geen enkele inspiratie uit die hoek en zie veel klassieke fouten. Ligt dit nu aan mijn leidingevende of is dit iets algemeens?
Artistiek vs profesjuneel
In de jaren tachtig -eind jaren tachtig- was het smeken en bidden om een baantje. Op je sollicitaties kreeg je geen antwoord. Pas op het laatste ogenblik, als je al op vakantie was, werd je opgeroepen. Hals over kop terug, bleek dat een zittende docent de tijdelijke baan wel wilde waarnemen. Niemand die op het idee gekomen was om even af te bellen! Zo heb ik nog wel een paar verhalen hoor- maar vooral dat ze niet reageren op je sollicitaties vond ik ergerlijk. Je bleef in onzekerheid of je brief wel was aangekomen. Niet bevestigen is eerder regel dan uitzondering. Maar feitelijk is zulk gedrag gewoon onfatsoenlijk.
Zulke verhalen kunnen, denk ik, alle docenten die zo’n jaar of twintig geleden aan de slag wilden je wel vertellen. Het personeelsbeleid van scholen is allesbehalve profesjoneel.
Het is snipperwerk: uurtje hier, jaartje tijdelijk, voor een tiende ontslag, enz. Omdat scholen enorm bezuinigen op het personeel (anders gezegd: omdat personeel enorm op de begroting drukt) moeten ze wel erg pragmatisch met het personeel omspringen. Maar een hoofdprijs is dit niet waard. (ALs we straks in teams werken, ben je van dit gedoe af!)
Ook de taakverdeling is op de millimeter: de bijlessen die collega’s geven, de gesprekken die we met eleerlingen voeren, ouders aan de telefoon, troosten, opbeuren, afkatten, huisbezoek, enz. wordt niet tot je betaalde arbeid gerekend. Voor een reis van vijf dagen en vier nachten, krijg je slechts een vergoeding van 60 uur. Dat hoeft niet betaald, want je vindt het leuk.
Misschien moet je de leraar zien als een artiest, en niet als een profesjonal: artiestenburo’s gaan op dezelfde wijze met hun artiesten om als scholen met hun ‘profesjenals’. Maar artiesten klagen niet, want ze vinden hun werk leuk…
Met andere woorden: het personeelsbeleid van scholen is belabberd.
Maar waarom doen we dit dan?
Onbegrijpelijk dat we als docenten zoveel onbetaald werk doen. (Daar kun je de idiote reiskostenregeling nog gerust aan toevoegen.)
Het zou goed zijn dat alle docenten zich eens gingen houden aan de taken waarvoor ze betaald worden, al was het maar als actie!
de verschillen zijn enorm
Mijn ervaring is dat er veel verschil is tussen leiding gevenden. Vanuit mijn perpectief en ervaring lijkt het er op dat juist de, in mijn ogen hele goeie, het het lastigste hebben in de relatie met “de boven hen gestelden”. Ik ervaar een, ten opzchte van het verleden, steeds sterkere hierarchie en de in mijn ogen goede leidinggevenden, die een eigen mening hebben en niet enkel doorgeven wat van boven komt, hebben het lastig want zijn zelf moetilijker aanstuurbaar. De trend is naar voorspelbaarheid, naar doe wat je wordt opgedragen binnen de tijd en geld budgetten die er zijn, en geef vooral naar boven toe door dat het allemaal goed gaat.
Hierin past jouw observatie over regelgeving. Leiding geven lijkt dan het opstellen van een zo volledig mogelijke set van gedragsbepalende regels en overstredingen daarop aanpakken. Dan lopen processen voorspelbaar.
Onderwijs managers
In mijn ervaring zijn de leidinggevende in het onderwijs vaak gespeend van een visie, betrokkenheid en
leiderschapskwaliteiten in de 11 jaar dat ik voor de klas sta heb ik 4 bijzonder goede van dichtbij aan het werk gezien,
12 die gaandeweg beter werden, ongeveer 24 waar je geen last van had(ook dat kun je zien als een verdienste) en 31
die er echt weinig van bakte.
In die tijd ben ik werkzaam geweest in het lager onderwijs, speciaal onderwijs, voortgezet onderwijs en het mbo bol en bbl.
Wel alles in de randstad, mogelijk dat het buiten de randstad beter is.
Bij ons lijkt de omgang met leidinggevende veel op landje pik en de docenten trekken aan het kortste eind.
Keer op keer wordt er gesneden in vergoedingen, geknabbelt aan vrijheden en meer en meer activiteiten horen bij je
reguliere lestaak. Ik vraag me af hoe dat elders is.
Nog iets wat mij stoort is het feit dat bij ons instructeurs worden aangenomen die voor iets meer dan de helft van het geld
lesgeven. Gezien de betaling trekt in de regel geen hoogopgeleid en capabel personeel.
Instructeurs
Dat van die laag opgeleide ‘instructeurs’ is zeker algemeen.
1 van de BON kernpunten is dan ook ‘Organiseer goed onderwijs door hoogopgeleide docenten’. Dat je een docent ‘instructeur’ noemt en hem/haar dan de helft van het salaris geeft en met een lage opleiding genoegen neemt is onacceptabel.
Het ‘wij’ en ‘zij’ denken
Op deze site zie ik een toontje dat ik herken van vroeger. Mijn vader was in de jaren zestig timmerman en moest natuurlijk werken ‘onder een opzichter’. Nou, die opzichter had het altijd gedaan: snapte er niets van, organiseerde het werk niet goed en was natuurlijk ook een beetje vals. Dit geneuzel hoor ik bij docenten in de docentenkamer. Er wordt steen en been geklaagd over schoolleiders, nascholers, inspectie, het ministerie. Zodra docenten in actie moeten komen, nieuwe kennis tot zich nemen bijvoorbeeld of vaardigheden oefenen, geven ze niet thuis. Dan knort, klept en blaat het corps. Ze weten alles al, doen alles al, zien het als oude wijn in nieuwe zakken.
Ja, er is een algehele niveaudaling in het onderwijs, maar daar zijn de klagers zelf debet aan. Zij hebben jaren met hun rug naar de samenleving gestaan. Het woord halvabeet wordt omarmd om alles wat ‘vernieuwing dampt’ in een lacherig hoekje weg te zetten. Maar herkent de doorsnee docent zich in het predicaat digibeet? Docenten lopen hopeloos achter in onze samenleving. De doorsnee docent heeft zich jarenlang laten bedotten door leerlingen die een PC konden gebruiken en moet nu (management!) cijfers en absenten gaan registeren. Dat je een PC voor veel interessante zaken in je lessen kan gebruiken ontgaat de meeste docenten totaal. De weerzin en weerstand tegen alles dat nieuw lijkt is hoog. In plaats van alles dat nieuw is weg te zetten, de afkortingen die daarbij worden geïntroduceerd belachelijk te maken (elders op deze site las ik dat de docent al die moderne afkortingen niet meer aankan; wel eens van memoriseren gehoord dames en heren?) en zwarte pieten uit te delen aan het ministerie, besturen en schoolleiding, zou het goed zijn eens wat meer zelfreflectie toe te passen.
Terwijl de storm over Nederland raast, teams verscheurt, ouders en leerlingen tot wanhoop brengt, zeuren docenten dat het allemaal komt door de managers, de adviseurs, de bedenkers van alle kwaad.
kul
Ach… hoe vaak worden deze “argumenten” wel niet gebruikt. Het zijn loze argumenten. Nergens wordt ingegaan op de inhoudelijke kritiek die hier op dit forum, gedocumenteerd en afkomstig van hoog gekwalificeerde mensen wordt geuit. Nee.. gewoon wegzetten als zeurders die 30 jaar geleden gestopt zijn met nadenken.
Ik zal hier één maal op reageren en daarna er geen energie meer aan besteden.
1 Lees de berichten eens inhoudelijk door.
2 Ik heb een doctoraal wiskunde, ben sinds 1982 dagelijks betrokken bij allerlei vormen van computergebruik in het onderwijs
3 Heb in het bedrijfsleven gewerkt en in de Verenigde staten op een privat College wiskunde en informatica gedoceerd
4 Heb hier in Nederland op het HBO lesgegeven binnen verschillende onderwijssystemen (variërend van socratische tot de meest extreme vormen van nieuwe leren) en in verschillende domeinen (van Technische HBO en Economische HBO tot aan lerarenopleiding PO en VO
5 Heb 4 kinderen op verschillende scholen en schooltypen
6 Heb op een beroemd didactisch instituut gewerkt
7 Heb ervaring met leerlingen van peuterschool (zwart wit en alle kleuren er tussen in) tot aan HBO studenten (ook in alle kleuren en variëteiten).
Eerlijk gezegd word ik kotsziek van uw kritiek. Er is geen enkele zichzelf respecterende arts die zich door mensen die inhoudelijk geen kaas gegeten hebben van zijn professie de les laat lezen. Docenten hebben zich dat tot nu toe veel te veel laten welgevallen. Het gevolg is een rampzalige stand van zaken in het onderwijs. Pabo-studenten die niet kunnen rekenen en niet kunnen schrijven. Eerstejaarsstudenten aan de universiteit die Frans gaan studeren en geen enkele grammatica beheersen of die wiskunde gaan studeren en nul aan algebraïsche vaardigheden hebben. Leerlingen die van het MBO afkomen en niets kunnen. Leerlingen die ZELF goed onderwijs eisen en het zat zijn!
En u kunt dit allemaal ontkennen ons neerzetten als ouwe zeuren. Schaamt u !
Zeuren
Kijk, u gaat er ook zonder meer van uit dat wat gemeld wordt over inerte docenten komt van iemand die wel aan de zijlijn zal staan, in het management zit, geen krijt aan de vingers heeft en persoonlijk aan u is gericht.
U stelt hier een CV op alsof ik daarvan onder de indruk moet zijn. Prachtig dat u dat allemaal heeft gedaan en dat u veel ervaring heeft. Maar wat doet u in de klas? En als u één van die fantastische docenten bent, ziet u dan niet dat veel van uw collega’s 10, 20 of 30 jaar geleden zijn gestopt met denken? Ziet u alles van dat ‘didactiek instituut’ terug in scholen? Of kletste u ook uit uw nekharen toen u bij dat didactiek instituut werkte?
Bent u zo tevreden met de opdrachten waar uw kinderen mee thuiskomen, hoe ze worden beoordeeld en begeleid?
Het is te gemakkelijk om managers, bazen, chefjes, directeuren en adviseurs daarvan de schuld te geven.
[ploink]
ploink
ze doen wat niet nodig is
In ROC’s zijn schoolleiders vooral bezig met begrotingen, bouwen van schoolgebouwen en andere nevenzaken die ó zo belangrijk zijn voor het onderwijs. Ook gaan de leiders af en toe naar een bijeenkomst van andere leiders om nieuw vocabulaire aan te leren. Hiermee proberen ze het werkvolk te intimideren. Na een middag visie delen en moeilijke woorden leren trekt iedere leider zich terug in zijn regionale centrum. Driftig wordt er een nieuw onderwijsconcept geschreven. Na poosje ploeteren met moeilijke woorden is de visie af. Het is nu tijd om de docenten er bij te betrekken. We nodig ze allemaal uit in één grote zaal. En dan na een middagje eenrichtingsverkeer van informatie worden de docenten in een nieuw onderwijsstelsel gedumpt. Dit noemen ze dan: een nieuwe visie sonderen op de werkvloer. Na deze sondering trekt de schoolleider zich terug in zijn ivoren toren. Onbereikbaar voor opbouwende kritiek en ideeën. Wat de schoolleider in ieder geval niet doet is draagvlak creëren voor zijn visie. Dit is ogenschijnlijk voor hem niet nodig want iedereen is het altijd met hem eens.
Als de eerste problemen zich voor doen is de eerste reactie van de leider om zijn voorganger de schuld te geven. Blijven de problemen zich dan nog voordoen, is de oplossing om de tussenlaag te ontslaan en te vervangen door betere ja knikkers. Deze nieuwe submanagers krijgen de taak om de visie beter te vertalen naar de werkvloer en vooral geen kritiek op de leider te geven. Blijven de problemen zich dan nog voordoen dan is het vooral belangrijk om de logheid van systeem als oorzaak van het falen aan te wijzen. Meestal is het nu de tijd ook rijp om naar een nieuwe functie te zoeken als leider. Liefst een functie met nog betere salarisvoorwaarden. De gevolgen van dit inspirerende leiderschap mag dan worden opgeknapt door de docenten.
ploink
Beetje laat, sorry 45, m’n complimenten. Leo.
zeuren
[tekst verwijderd – niet inhoudelijk en op de man :: Ralph]
Gestopt met denken
Dit is belangwekkend. U kunt dus vaststellen dat mensen die eerst konden denken, na 10, 20 of 30 jaar zijn gestopt met denken.
Weer andere mensen stoppen met roken of met werken, maar zij stoppen met denken.
Of zou het kunnen dat de mensen die u bedoelt het gewoon niet met u eens zijn?
Misschien kunt u dat dan beter ook maar zo opschrijven.
Toen ik nog jong was had je ook veel mensen die bij andere mensen ‘een bewustwordingsproces’ in gang wilden zetten.
Dat klonk wat beleefder (al was het precies even pretentieus: alsof al die andere mensen zich van helemaal niets bewust zouden zijn); kennelijk houdt u meer van de directe stijl.
chicanes
Ik neem aan dat de schuilnaam niet voor niets gekozen is. Iemand die chicaneert produceert chicanes.
wij en zij denken
Gelukkig kunnen we nog denken in wij en zij. Chicaneren, doet dat ook uitstekend. Wij zijn de luie, niet nadenkende docenten, de slechte dus. Zij zijn de grote nadenkende onderwijsvernieuwers, de goeie dus. Goed, dan weet ik nu aan welke kant ik sta.
En ik blijf graag aan deze kant staan. Ik bevind mij in het gezelschap van een groot aantal mensen die zich niet alleen bewezen hebben in hun professie en onderwijs maar ook in het maatschappelijke leven. Voor mijn vrienden van dit forum,
bedenk dat de onderwijsvernieuwers ook op dit forum om zich heen beginnen te meppen. Zouden ze bang worden???
Angst voor vernieuwing
Dag C,
Even wat informatie voor U.
De initiatiefnemers van BON zijn jong, veelal nog geen 40 jaar. Zij en de inmiddels vele vrijwilligers werken heel hard voor het doel te weten, beter onderwijs. BON gaat uit van het mondig maken van mensen door ze klaar te maken voor de toekomst. Dit betekent eerst middels kennis en kunde op een bepaald niveau komen alvorens de student in staat is om er een eigenheid aan te geven. HNL laat mensen meteen los en daardoor zien wij ze gewoon verzuipen. Ze komen niet verder meer dan het maken van inhoudsloos materiaal wat dan misschien nog wel perfect gepresenteerd wordt. Deze mensen worden straks onmondige burgers veroordeeld tot de handleidingen die andere voor ze maken. En dat is dan voor het eerst in de geschiedenis dat de nieuwe generatie onmondiger is dan de vorige.
Als U zoveel van die niet functionerende docenten naast of onder U heeft moet U zich eens afvragen waarom ze doen wat ze doen. Ik geef U een voorbeeld. Binnen het Hbo trekt men 20 weken uit voor een beroepsoriëntatie. Ze noemen dat stage. De student werkt mee in een bedrijf en bij sommige krijgt hij nog een opdracht maar vaak ook niet. De klacht is dan dat de stagebegeleider niets doet. Maar wat kan hij hiermee? Tevens trekt de instelling er maar liefst 18 minuten per stage week per student voor uit. Dat zijn management beslissingen.
Corgi
Stagebegeleiding
Corgi schreef:
Bij ons (= IVA Driebergen) is de stage en scriptie de afsluiting van de HBO-opleiding. En voor wat het waard is: een student kan hier onmogelijk aan een stage beginnen als er geen degelijk onderzoeks- en scriptievoorstel ligt. Dit voorstel moet duidelijk maken op welk gebied de student een inhoudelijk onderzoek gaat doen waar het bedrijf daadwerkelijk iets aan heeft. De stagebegeleiders worden, afhankelijk van het aantal stagiairs dat ze moeten begeleiden, voor een dag c.q. dagdelen uitgeroosterd. Zelf had ik vorig jaar voor acht te begeleiden stagiairs gedurende het hele schooljaar twee uitgeroosterde middagen ter beschikking. De stagevergoeding loopt vaak op tot honderden euro’s per maand. En minstens de helft van deze stagiairs krijgt na afloop van de stage een baan aangeboden bij het stagebedrijf.
Vanaf het eerste jaar stimuleren wij verder dat onze studenten een ‘zaterdagstagebaan’ hebben, bij voorkeur aan de verkoopkant van een autobedrijf (onze ‘roots’ zogezegd). Daarmee doen ze al tijdens de studie de nodige werkervaring op. En enkelen beginnen dan al ijverig auto’s te verkopen 🙂
Groet,
Marten
Stagebegeleiding
Corgi beschreef de situatie op een gemiddelde hogeschool (de zijne?). Dat IVA Driebergen geen gemiddelde hogeschool is zul je op dit forum al gemerkt hebben.
Soort stage
Ik heb het niet over een afstudeerstage maar over een meewerk of meeloop stage. Deze zitten meestal in het derde leerjaar.
De afstudeerstage is bij de meeste instellingen veel rijkelijker beloond met tussen de 20 en 25 klokuren per student per stageperiode.
Dus zeg 1 klokuur per stageweek gemiddeld.
Corgi
Chicanes
Hoezo is er een overeenkomst tussen uw vaders en onze klachten? Als uw vader over een forum had beschikt, zou hij dan ook zo’n brede waaier aan contra-expertise hebben kunnen presenteren ten aanzien van zijn opzichter als wij ten aanzien van het nieuwe leren?
Geven wij allen niet thuis als we in actie moeten komen? Welke nieuwe kennis gaat het over? Constructivisme? Meta-cognitieve benadering van leren? Welke vaardigheden? Groepswerk organiseren? Instructie in het Studiehuis? Reken maar dat velen zich er grondig in hebben verdiept en dat de praktische uitvoering ons domweg vreselijk is tegengevallen!
Hoezo is de niveaudaling te wijten aan de docenten?Zou u een concreet voorbeeld willen noemen van PC-gebruik, dat de meeste docenten ’totaal’ zou ontgaan?
Om zelf even concreet te worden: ik heb nog weinig geweldige resultaten gezien als het gaat om mijn vak (Nederlands) en de PC. Gegevens vinden en verwerken voor het Gedocumenteerd Schrijven? Helaas zijn veel leerlingen slecht in staat om een gedegen bron van een werkstuk van een andere scholier te onderscheiden. Dat geldt ook als ze achtergrondinformatie moeten zoeken bij een literair werk. Ik lever ze dus liever de noodzakelijke kennis om wel kaf van koren te leren onderscheiden. Ik laat me overigens niet bedotten door leerlingen die een PC kunnen gebruiken. Knip- en plakwerk is direct te herkennen.
Het cijferprogramma dat bij mij op school gebruikt wordt geeft meer werk dan dat het gemak oplevert. Ik ben dol op geautomatiseerde verwerking, maar ik hoef geen ‘werk van het werk’. Het is niet slecht omdat het ‘nieuw’ is, het is gewoon onpraktisch.
Afkeer van afko’s is afkeer van technocratische en administratieve pleuris die over veel collega’s is uitgebroken.
Conclusie: u chicaneert maar een eind heen, doch het getuigt niet bepaald van inzicht in wat er werkelijk aan de hand is.