Teletekst bericht vandaag:
———————————————-
Uitbesteding werk vaak geen succes
*****************************
Veel bedrijven die werk laten doen in lage lonenlanden zijn ontevreden over de resultaten. De meeste bedrijven (85%) die werk uitbesteden aan het buitenland halen de doelstelling niet.
Dat blijkt uit onderzoek van de Erasmus Universiteit onder 10.000 ondernemingen in Nederland. De doelstellingen worden vaak niet gehaald omdat bedrijven te weinig ervaring hebben in samenwerking
met buitenlandse partners. Ook worden verschillen in cultuur en organisatie als struikelblok genoemd.
Een op de drie bedrijven besteedt werk uit in het buitenland.Het gaat daarbij niet alleen om laaggeschoold werk.
———————————————–
Waarom gaat dit mis? Waarom doen de bedrijven het niet zelf?
Jonge werknemers zijn steeds hoger geschoold en hebben een uitgebreide competentie in (multicultureel-)samenwerken en communicatie. 0nderwijs- en bedrijfsmanagers worden beloond naar Hayes normen.
Is “zelfdoen” geen alternatief meer?
De nadelen van het uitbesteden
De vrijblijvende zinnen over ‘samenwerken’ of ‘geen ervaring met samenwerken’ of ‘leren samenwerken’ laat ik buiten beschouwing. Bedrijven zullen onophoudelijk de afweging moeten maken tussen ‘zelf doen’ en diensten inkopen.
Het grote nadeel van diensten inkopen is dat er veel meer informatieoverdracht moet zijn (en dus kan er veel meer mis gaan). De werkkracht van buiten het bedrijf moet worden ingelicht over de precieze opdracht, er moeten allerhande afspraken worden gemaakt over doorlooptijd, honorering, kwaliteitsnormen, enzovoort. Meestal verandert de opdracht ook nog gaande het project, en ook dat moet worden overgedragen. Kijk maar eens hoe moeilijk het is om een klus bevredigend door een aannemer te laten uitvoeren.
Dat het uitbesteden (spreek uit oudsorssen) van werk zo in de mode is gekomen komt denk ik vooral door onze mennetjerscultuur. Een mennetjer kan niets en kan zich dus ook niet voorstellen dat zijn personeel iets kan. Bovendien heeft hij vaak geen benul van de waarde van bedrijfskennis: zelf verandert hij elke 5 jaar van werkgever, zodat hij nooit voldoende kennis van een bedrijf opbouwt. Daarom onderschat hij zijn eigen mensen en overschat hij de mogelijkheden van de mensen aan wie het werk uitbesteed wordt. Vaak is het uitbesteden ook nog eens gruwelijk duur, ondanks de uitvoering tegen lage lonen.
Een vakman daarentegen weet wat hij kan, heeft soms ook nog eens veel bedrijfsexpertise en zal dus eerder geneigd zijn te denken: dat kan ik zelf beter.
Op mijn eigen school zie ik dat terug in het scholings- en cursusbeleid. De school geeft fortuinen uit aan externen die nietszeggende workshops organiseren voor ongeïnteresseerde docenten die tegen heug en meug komen opdraven.
Er zijn echter ervaren collega’s die een interessant en leerzaam verhaal kunnen afsteken over alle aspecten van het leraarschap, en dat ook best zouden willen, maar die krijgen de kans niet, laat staan een fractie van het honorarium dat naar die externen gaat.