In het Telegraaf-artikel dat Joao elders op het Forum citeert, staat
De letter A van pabo staat voor ’academie’, hetgeen al jarenlang een gigantische gotspe is voor een opleidingsinstituut waar de eindexamenkandidaten zelf nauwelijks kunnen rekenen en schrijven
en dat lijkt mij een verschijnsel van een grote algemeenheid te zijn.
De afkorting MULO betekende Meer Uitgebreid Lager Onderwijs. Ik weet wel zeker dat iemand die zojuist het diploma Hoger Algemeen Vormend Onderwijs heeft behaald, niet het diploma Meer Uitgebreid Lager Onderwijs van vroeger zou kunnen halen.
Alle opleidingsinstituten krijgen sjiekere namen, terwijl het niveau van die instituten navenant daalt. Alle leerlingen worden tegenwoordig ‘studenten’ genoemd, terwijl hun niveau flink is gezakt ten opzichte van de tijd dat ze nog gewoon scholieren heetten. Daar zit een zekere wetmatigheid in. De inflatie werkt twee kanten uit. De prestaties nemen af, en de titels worden opgeblazen.
Vooral de Duitsers waren vroeger meesters in het opblazen van titels. Je struikelde over ‘Herr Professor Doktor Chemiker’ of ‘Frau Studienrätin’ of ‘Herr Doktor Generaldirektor’. Wij deden daar, als nuchtere Nederlanders, altijd nogal lacherig over. Inmiddels hebben we die Duitsers allang ingehaald. In Italië had je vroeger bankbiljetten van twintigduizend lire, of vergelijkbare bedragen. Met de introductie van de Euro is daar een einde aan gekomen, zodat ze nu weer terug zijn op bedragen van normale proporties.
Het mag misschien een marginaal verschijnsel zijn, maar de onderwijsminister zou er goed aan doen om een vergelijkbare actie in Nederland voor de onderwijstitulatuur door te voeren.
Noem kleuters weer kleuters, het VBO weer ambachtsschool, onderwijzers-in-spe weer kwekelingen, voer weer technische scholen in en schaf al die nietszeggende namen met ‘College’ (spreek uit kolletsj) en ‘Hogeschool ……’ zo snel mogelijk af. Het zou een teken van gepaste nederigheid zijn.
Reacties zijn gesloten.

Kleuter Academie en Peuter College
Je hebt helemaal gelijk Bernhard, lang geleden toen het woord college ruimer werd ingevoerd in Nederland dacht ik ook aan het oude college.
Zie ook nl.wikipedia.org/wiki/College_%28universiteit%29
Daar komt dus ook de term “College lopen” vandaan.
Toen ik in die tijd een leraar tegenkwam op mijn tennisclub die ook op een college zat, gaf ik aan dat hij wel weinig leerlingen moest hebben in de klas, want zij konden college lopen, lessen zijn dus facultatief.
De leraar beweerde dat dat niet zo was waarop ik aangaf dat het dan ook geen college kon zijn.
De mooiste namen zijn de laatste jaren voorbij gekomen van “Albeda College” tot “Zadkine College”, terwijl vroeger het gewoon bijvoorbeeld was de Amstelveense Ambachtschool, de Arnhemse Huishoudschool en de Groninger HBS.
Zie ook www.zadkine.nl/smartsite4781.html en www.albeda.nl/
Een meester op de basisschool werd leraar en een bovenmeester werd directeur en geloof het of niet er zijn tegenwoordig zelfs bovenschoolse managers in het basis onderwijs, welke soms ook nog in een lease wagen rijden.
Nog erger, tegenwoordig heb je ook nog allemaal subgroeperingen, VMBO 1 of VMBO T, niemand weet meer waar het voor staat, zelfs de leerlingen niet meer.
Allemaal mooie woorden, maar is het onderwijs nu beter geworden ?
De Commissie Dijsselbloem heeft een rapport geschreven over achterstanden in het onderwijs en er gaan weer stemmen op om de ambachtschool en de huishoudschool weer in te voeren, dat laatste lijkt mij een goed idee. Laten wij dan ook gewoon de namen weer naar normale proporties terugbrengen, zodat iedereen begrijpt wat er bedoelt wordt.
Voordat wij het in de gaten hebben gaan anders onze peuters naar het “Plasterk Peuter College” en als kleuter gaan ze dan vervolgens naar de “Maxima Kleuter Academie”……………………….
Académie
*What’s in a name ?*
Eenvoud siert
Mijn brugklassers noemen mij nog gewoon “meester” en dat vind ik leuk.
Als ouderwetse M.O.-B er heb ik na – 6 jaar studie (nou ja, het waren er 10 in de avonduren) geen enkele titel. Zit ik niet mee.
De rijstepap van mijn schoonmoeder is nog altijd onovertroffen. Geen Dr. Oetker of N.V. Unilever, die daar aan kan tippen.
Kwaliteit behoeft geen krans. (Hoewel het ontbreken van een krans ook geen garantie hoeft te zijn voor kwaliteit). Goed onderwijs geen dure namen, geweldige verpakkingen, dure topmanagers in de leiding of prestigegebouwen om een aureool van “kwaliteit”te suggereren.
Het enige wat je weggooit is de verpakking. Als daar weinig inzit….ben je bekocht!
Omgekeerd evenredig?
Het grappige, als je dat al zo zou willen noemen, is dat een collega van mij beschrijft hoe zijn studerende dochter het nog steeds heeft over “ik ga naar de les” en “ik ga naar school”. Ze zit op de universiteit …
Volgens mij komt dat omdat de hogescholen en universiteiten, onder druk van rendementscijfers en outputfinanciering, steeds “schoolser” worden.
Zo ook
mijn zoon. Hij gebruikte “ik ga naar school” met een negatieve ondertoon over het niveau van sommige medestudenten, sommige docenten en het niveau van de aangeboden stof. De verschraling heeft ook op de universiteit toegeslagen.
Verschraling ?
*Massaliteit* is een beter woord.
Massaliteit
1; 2; 3; 4; 5; 6; 7; 8; 9; 10; 11; 12; *eet smakelijk*!
Tot slot: *een oudje*.
Dat oudje
gaat niet over een college (teveel leeftijdsverschil) en niet over een B-vak (geen collegediktaten en schrijfhouten).
Je hebt gelijk, de oudjes…
…zitten daar tijdens het 9e lustrum van de afdeling Mijnbouw in Delft.
Daarom *deze* als genoegdoening, college van Prof. Minnaert in de collegezaal van de Sterrenwacht in Utrecht in 1942, zie ook *bron*
En zo hoort dat
Kortgeknipt; colbert en stropdas; een verdwaalde vrouwelijke student. Nostalgie; en Mijnbouw ligt ook al tegen de vlakte.