Vanaf de jaren tachtig van de 20ste eeuw is het Nederlandse basisonderwijs in snel tempo vervrouwelijkt. Gezien de eenzijdige toeloop van vrouwelijke studenten naar de opleidingen zal dit fenomeen zich de komende jaren nog versterken. Deze ontwikkeling, die in omringende landen vaak al veel eerder tot stand kwam, betekent dat het beroep, mede door de schaarse vertegenwoordiging van allochtone leerkrachten, naar sekse noch naar etniciteit een afspiegeling van de samenstelling van de Nederlandse bevolking vormt. Tegelijkertijd heeft het beroep een statusdaling ondergaan. En tenslotte wordt de feminisering verantwoordelijk gehouden voor maatschappelijke problemen. In tegenstelling tot omringende landen is feminisering van het leerkrachtenberoep in Nederland en de mogelijke consequenties ervan nooit serieus onderwerp van onderzoek geweest. De vanaf het midden van de jaren tachtig verrassend snel opgetreden feminisering vraagt zowel historiserend als actueel onderzoek. Wetenschappelijke aansluiting wordt gezocht bij sociologische inzichten met betrekking tot sociale stratificatie en professionalisering. Maatschappelijke actualiteit: Vrouwen voor de klas, jongens de dupe? Recent is er in de Nederlandse media veel aandacht voor de stelling dat jongetjes de dupe zijn van de vervrouwelijking van het basisonderwijs. Omdat vrouwen jongens slecht aanvoelen en begeleiden, zouden steeds meer jongens verwezen worden naar het speciaal onderwijs, zouden hun prestaties achterblijven bij die van meisjes en zouden vooral allochtone jongens sneller onaangepast gedrag gaan vertonen. Empirische onderbouwing voor deze beweringen ontbreekt of wordt ontleend aan buitenlandse publicaties, waar de zogenaamde boys problems al langer onderwerp van discussie en onderzoek zijn.
Inmiddels heeft het Ministerie een onderzoek laten uitvoeren.
Zie Onderzoeksrapport en Brief aan de Tweede Kamer
Reacties zijn gesloten.
Slachtoffer van feminisering
Tussen 1959 en 1965 bevond ik mij op een lagere school die geheel in vrouwelijke handen was. Hoewel de sfeer daar zeker niet door ordelijkheid werd gekenmerkt heb ik daar veel meer opgestoken dan mijn eigen kind op een rustige basisschool met half meesters, half juffen. De dames boden in elk geval alle gelegenheid tot ontplooiing: rekenen, taal, topo, geschiedenis, muziek, gym, en een beetje Frans. Er werd voorgelezen en er waren excursies.
Tussen de juffen die mij opvoedden zat erg veel verschil. Het is hier al vaker naar voren gebracht: de verschillen binnen de seksen zijn veel sterker dan de overeenkomsten. Dat maakt de discussie over de gemeenschappelijke kenmerken van feminien en masculien onderwijs in mijn ogen wel interessant, maar niet zo erg relevant.
Ik voel me zelf niet speciaal het product van vrouwen; geen mens heeft dat ooit aan mij kunnen merken. Gelukkig maar.
P.S. Voor hen die nog twijfelen: ik ben een man.
Yeah, right!
En kunnen we het dus weer hebben over dat waar het echt over gaat, nl de kwaliteit van ons onderwijs?
Lolbroekerij en fun is pas in die mate die we nu hebben in zwang gekomen na de “ontdekking” van de sociaal-emotionele ontwikkeling. En wanneer is die in zwang gekomen? Na het dalen van het aantal middelbare- en basisscholieren jaren 80-90, toen er meer aanbod van onderwijsgevenden was dan er afnemers van onderwijs kwamen. Toegegeven, dat afnemende aanbod had te maken met de (misschien weinig feminiene maar wel pragmatische) beslissing van vrouwen minder kinderen te krijgen. Tegelijkertijd kwamen pedagogische adviesbureaus (destijds werkloze pedagogen en leraren?) als doorgeschoten slakroppen opzetten. Tel daarbij op dat onderwijsministers en staatssecretarissen graag wat uitprobeersels probeerden, en je hebt de cirkel compleet. Heeft weinig met feminisering uit te staan.
Inderdaad
Daar gaan we weer …. Mensen, uitgekauwd onderwerp zo langzamerhand. Is het niet beter voor onze doelstellingen als we eens proberen zodanige berichten te posten dat het anderen motiveert mee te doen aan de discussie?
Zo is het
Het onderzoeksrapport concludeert dat er geen waarneembare verschillen zijn tussen mannelijke en vrouwelijke docenten.
Ik houd daarom op verklaringen voor de teloorgang van de B-vakken daar te zoeken.
Masculine karakter
Een feit is wel dat het onderwijs te veel naar het feminine is doorgeslagen ten koste van het masculine.
En daarmee bedoel ik dat heldere masculine lijnen en structuren zijn ingeleverd.
Ik verspil hier mijn energie
Ik verspil hier mijn energie niet meer aan
@ hals
vertel eens wat daar mis mee is, en alstublief niet dat gezwets van de inleiding van deze draad. Zoals je zelf schrijft is daar geen onderbouwing voor. Man of vrouw voor de klas, wij staan allen voor hetzelfde doel niemand kan het wat schelen of dat nu een masculine lijn is of niet. Het onderwijs word al genoeg geterroriseerd door pseudo-wetenschappers moet ik die onzin hier nu ook nog lezen?
Vrouwen
En toch…werkend in de middenbouw van het BO zou het best eens leuk zijn om eens wat meer mannelijke collega’s te hebben. De invalshoek is toch zakelijker bij hen en dat spreekt me wel aan. Dat ge-“ben je naar de kapper geweest?” komt je van tijd tot tijd toch echt de keel uit!
@JanW
ik kan niet zeggen dat de conversatie van mijn mannelijke collega’s nu zo vereffend is. Veel verder dan voetbal komen ze niet.
Er wordt misschien
wel het een en ander vereffend, maar dat leidt inderdaad zelden tot een verheffende conversatie. Dat herken ik š
Mijn dank
Basta, ik bedoelde natuurlijk, verheffend.
Vrouwen II
@jeronimoon…voetbal is ook aan mij niet besteed. Toch begin ik er wel eens met opzet over (of over computers of zoiets “interessants”), anders maken de dames van elke pauze een leerlingbespreking!!!
ik zou het
toejuichen als ik meer mannen als collega had. vrouwen geven het beroep nu eenmaal niet meer aanzien omdat ze het er meestal bijdoen.
Feminisering
M’n eigen dochter (bijna lerares Nederlands) zegt erover: “het is toch een vrouwenberoep”. Heerlijk gechargeerd dus. Heerlijk, omdat ze mij als vader helemaal bijvalt, zeggend: “Het is toch ook niet normaal dat gezever over leerlingen in elke pauze?”