Het nieuwe kabinet zegt 1 miljard euro uit te trekken voor het onderwijs. Daarvan is echter ca. 250 miljoen euro nodig voor gratis
schoolboeken. Dat is een vorm van inkomenspolitiek die niets te maken heeft met beter onderwijs. Daarnaast heeft het
onderwijs nog een ombuigingstaakstelling gekregen van 150 miljoen euro vanwege huidge begrotingsoverschrijdingen, zodat per saldo
slechts 600 miljoen euro beschikbaar is voor investeringen in het onderwijs in plaats van de beloofde 1000 miljoen euro.
En met die 600 miljoen euro gaat het nieuwe kabinet de volgende onderwerpen allemaal aanpakken:
“het lerarentekort, kwaliteit lerarenopleidingen, belonings- en functiedifferentiatie, loopbaanperspectief, omvang lestaak, hoeveelheid contacturen, ruimte voor individuele leerlingbegeleiding, onderwijsontwikkeling en professionaliteit docent, en ruimte voor
maatwerk” …. en natuurlijk ook nog extra investeren in hoger onderwijs en MBO.
Dat lukt natuurlijk nooit allemaal voor dat bedrag! Een voorbeeld om dit te illustreren. De nieuwe minister van Onderwijs Plasterk heeft onder meer gepleit voor salarisverhoging van leraren. Stel dat het volledige bedrag van 600 miljoen wordt gebruikt om de salarissen
van de circa 400.000 leraren en docenten te verhogen. Dit zou een docent dan 1500 euro bruto per jaar extra opleveren in 2011
ofwel netto circa 900 euro. Dit betekent 75 euro netto extra per maand in 2011. Dit lijkt mij geen bedrag waarmee het onderwijs opeens een stuk aantrekkelijker wordt als werkgever, terwijl dit wel noodzakelijk is om de komende vergrijzingsgolf op te vangen. Bovendien is er dan geen geld meer over voor andere belangrijke doelen.
Kortom, het nieuwe kabinet gaat wel iets doen voor het onderwijs, maar het gevoel van urgentie ontbreekt nog steeds, terwijl men
wel de mond vol heeft over het belang van onderwijs voor de kenniseconomie en de participatie van alle bevolkingsrroepen. Wrang is daarom om te moeten constateren dat het nieuwe kabinet meer geld over heeft voor goedkopere kinderopvang (namelijk 700 miljoen euro) dan voor beter onderwijs.
Verzorgingsschil
Er kan een stoot geld vrijkomen als ze gaan schuiven in de korst aan begeleidings- en ondersteunings- organen.
Meer geld naar het primaire proces; minder bureaucratie. Minder is Meer.
Beloofd is beloofd!
“Meer met minder” klinkt mooi, maar valt in de categorie “knollen voor citroenen verkopen”. Het nieuwe kabinet heeft 1 miljard euro extra voor onderwijs beloofd, maar wil feitelijk maar 600 mln euro geven. Het blijft hierover vooralsnog verbazing wekkend stil, zodat er een taak ligt voor BON om dit aan de orde te stellen en om het kabinet aan haar woord te houden. Beloofd is immers beloofd!
Zoals Hendrikush voor stelt, kan daarnaast het huidige geld voor onderwijs natuurlijk beter besteed worden door tussen budgetten te schuiven, in het bijzonder door op de bestaande bureaucratische tussenlagen te bezuinigen. Maar hoe krijg je vanuit Den Haag een bestuurslaag weg met grote beslissingsbevoegdheid? En om hoeveel mensen gaat het eigenlijk? Een paar honderd of een paar duizend? En als het al lukt, vertrekt de kleilaag waarschijnlijk met een gouden handdruk of een gunstige wachtgeldregeling, zodat de financiele opbrengst van de herstructurering bescheiden zal zijn (hooguit 100 a 150 mlijoen euro).
meerminder
Lees over de grote schoonmaak in het onderwijs.
Oost-Europese toestanden
Ondertussen moet mijn echtgenote voor de zoveelste keer een avond op haar basisschool gaan klussen met een groepje ouders omdat er geen geld is om het reguliere onderhoud door professionele krachten te laten uitvoeren. En dat naast een overvolle werkweek en o.a. een computercursus (uiteraard in de eigen tijd) met software uit 1997 (!). Waar hebben we het in vredesnaam over? Wat een enorme armoedzooi.
Openbaar
of bijzonder onderwijs?
In mijn perceptie
heel bijzonder onderwijs…
Ja natuurlijk, maar
ik vroeg het omdat ik nieuwsgierig was: hoe kan het dat een school daar geen geld voor heeft? Ligt dat aan de gemeente of aan een schoolbestuur? Of is ook hier gewoon geld op de plank blijven liggen?
Overal zijn potjes voor, maar
sommige potjes zijn erg leeg. Verder heb ik daar geen zicht op. Maar m.b.v. dit soort argumenten en wat sociale dwang kom je blijkbaar een heel eind, als schoolbestuur.
Verder stuurt de plaatselijke manager aan en de kat, als u begrijpt wat ik bedoel….
Als team gezamenlijk een brief
opstellen en naar de wethouder onderwijs sturen, cc naar de staatssecretaris. Dit is te gek voor woorden. Overigens heb ik dit ook wel gezien op een middelbare school, waar docenten verplicht werden te gaan sjouwen met verhuisdozen in verband met het beschikbaar komen van nieuwbouw. Dit meldde de directeur tijdens het sollicitatiegesprek tussen neus en lippen door en wilde gelijk van mij weten wanneer ik daarvoor beschikbaar was. Toen ik thuis kwam van het gesprek, heb ik meteen een mailtje gestuurd dat ik geen belangstelling had voor de baan. Maar goed, ik had nog ander werk, dus ik kon het me permitteren.
Heb ik ook al geopperd, maar
zoals elders op het forum blijkt is het goed mis met de solidariteit. Een verdeel- en heersstrategie door het management blijkt zijn vruchten af te werpen. Vandaar die sociale dwang. Dat maakt het allemaal een stuk lastiger. Tsja, dan maar klussen met ouders. Maar het blijft een zielige vertoning. U heeft wel gelijk, het is te gek voor woorden.
stand up for yourself!
We moeten natuurlijk ook zelf onze grenzen bewaken. Sta er eens bij stil dat het door u uitvoeren van werkzaamheden die niet tot uw werkelijke taak behoren niets anders is dan broodroof. Zet daar dan de vervuiling van de markt naast: u verknoeit het ‘en passant’ voor uw collega’s die ‘nu ook maar moeten’ en de keuze voor een verstandige reactie (gewoon niet doen) is snel gemaakt. Succes! Je werkgever zal zo ver gaan als jij hem laat komen, toch!