Volgens het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap is reclame op school niet toegestaan. Dit omdat de onderwijsinhoud gevrijwaard dient te blijven van commerciële beïnvloeding. De -zeg maar- sluikreclame wordt in veel schoolgebouwen te pas en te onpas aan de leerlingen gepresenteerd op de digitale mededelingenborden, waar scholen hun eigen informatie kunnen plaatsen. Zo worden de voor de leerlingen belangrijke informatieve berichten als roosterwijzigingen, schoolfeestjes etc. afgewisseld met commerciële reclameboodschappen. Er is zelfs een mediabedrijf al in geslaagd om zo maandelijks meer dan 13 miljoen keer dergelijke reclameboodschappen aan de schoolgaande jeugd te presenteren.
Met de invoering van het verbod op mobieltjes ( 1 januari 2024) op de scholen verdwenen voor veel aanbieders de onbeperkte mogelijkheden van het presenteren van de commerciële reclame, via apps en andere sociale media, op de individuele telefoonschermpjes van de leerlingen. Maar het bood deze aanbieders ook een uitdaging. Op de digitale schoolborden was het de enige overgebleven visuele prikkel waardoor de commerciële uiting de volle aandacht kreeg. En dat nog wel in een veilige en betrouwbaar geachte omgeving. Dit laatste USP (unique selling point) is natuurlijk perfecte bijvangst voor deze min of meer illegale beïnvloeding van scholieren.
Het andere onderliggende argument om te kiezen voor deze werkwijze zit hem in het simpele feit dat de aanbieders geen last hebben van allerlei online hindernissen die het haast onmogelijk maken om de boodschap bij de jeugdige schoolbevolking onder de aandacht te brengen. De content is ‘non-skippable’, aldus een van de belangrijkste aanbieders.
Lees ook: Het artikel in de Gelderlander met leerling Bram Leisink: “Bram -17 ziet reclames in zijn school…” (alleen mogelijk met abonnement!)
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.