Ik kwam dit artikel tegen van Dorothy Sayers: “The Lost Tools of Learning”.
Ze bepleit een terugkeer naar het Trivium uit de middeleeuwen.
Interessant citaat:
“Is not the great defect of our education today–a defect traceable through all the disquieting symptoms of trouble that I have mentioned–that although we often succeed in teaching our pupils “subjects,” we fail lamentably on the whole in teaching them how to think: they learn everything, except the art of learning. It is as though we had taught a child, mechanically and by rule of thumb, to play “The Harmonious Blacksmith” upon the piano, but had never taught him the scale or how to read music; so that, having memorized “The Harmonious Blacksmith,” he still had not the faintest notion how to proceed from that to tackle “The Last Rose of Summer.” Why do I say, “as though”? In certain of the arts and crafts, we sometimes do precisely this–requiring a child to “express himself” in paint before we teach him how to handle the colors and the brush. There is a school of thought which believes this to be the right way to set about the job. But observe: it is not the way in which a trained craftsman will go about to teach himself a new medium. He, having learned by experience the best way to economize labor and take the thing by the right end, will start off by doodling about on an odd piece of material, in order to “give himself the feel of the tool.””
Ze besluit met:
“What use is it to pile task on task and prolong the days of labor, if at the close the chief object is left unattained? It is not the fault of the teachers–they work only too hard already. The combined folly of a civilization that has forgotten its own roots is forcing them to shore up the tottering weight of an educational structure that is built upon sand. They are doing for their pupils the work which the pupils themselves ought to do. For the sole true end of education is simply this: to teach men how to learn for themselves; and whatever instruction fails to do this is effort spent in vain.”
Dit is wel wat anders dan het “leren leren” van tegenwoordig…
Het artikel staat hier: www.gbt.org/text/sayers.html
Ze heeft het trouwens al in 1947 geschreven…
Re: Dorothy Sayers
De essentie van haar verhaal is toch, dat zij denkt dat een attitude van nieuwsgierigheid en zelfstandigheid op school EXPLICIET te trainen is.
In zoverre gelooft zij dus inderdaad in ‘leren leren’.
Ik ben dat niet met haar eens, omdat ik geloof dat dit karaktereigenschappen zijn, onveranderlijke eigenschappen dus.
Destijds, in de brommertijd, had ik al vriendjes, die zonder enig speciaal daarop gericht onderwijs, in staat waren om geheel op eigen kracht te doorgronden hoe brommers en geluidsinstallaties werkten. Kwam je bij ze thuis, dan merkte je aan rondslingerende boekjes en tijdschriften dat ze dat zeker niet met maar wat aanrotzooien hadden geleerd. Maar niemand OP SCHOOL had ze in dat opzicht op de goede weg gezet. Ouders bemoeiden zich ook nauwelijks met dat soort hobbies.
Karaktereigenschappen dus, volgens mij.
Dorothy
Als je de link volgt, beste Stevin, dan zul je lezen dat Sayers niet gelooft in leren leren, by any definition.
Een erg interessant betoog van Sayers, veel te rechts voor BON maar ze zou nu lid zijn, bedankt Martin.
Willem Smit
Help mij eens, Willem…
Ik snap niet hoe ik moet raden dat ze niet gelooft in leren leren, wanneer ik dit hier toch net uit haar tekst kopieer….
Is not the great defect of our education today–a defect traceable through all the disquieting symptoms of trouble that I have mentioned–that although we often succeed in teaching our pupils “subjects,” we fail lamentably on the whole in teaching them how to think: they learn everything, except the art of learning.
ik lees dan: we brengen ze vakken bij, maar NIET de kunst van het leren….
en
To learn six subjects without remembering how they were learnt does nothing to ease the approach to a seventh; to have learnt and remembered the art of learning makes the approach to every subject an open door.
Je kunt dus zes vakken leren, maar als je hebt geleerd te leren is het zevende een eitje….
En in de samenvatting onderin:
In this essay, Miss Sayers suggests that we presently teach our children everything but how to learn. She proposes that we adopt a suitably modified version of the medieval scholastic curriculum for methodological reasons.
Need I say more?
Als dat geen reclame voor leren leren is, wat is het dan wel?
Hulp
Wat ze bedoelt is dat je in het trivium ( en.wikipedia.org/wiki/Trivium ) leert hoe je je hersens moet gebruiken.
Het verschil met tegenwoordig: grammatica (van het Latijn) moet erin geramd worden… (even cru gezegd)
Lees wat ze schrijft over het Trivium:
“The interesting thing for us is the composition of the Trivium, which preceded the Quadrivium and was the preliminary discipline for it. It consisted of three parts: Grammar, Dialectic, and Rhetoric, in that order.
Now the first thing we notice is that two at any rate of these “subjects” are not what we should call “subjects” at all: they are only methods of dealing with subjects. Grammar, indeed, is a “subject” in the sense that it does mean definitely learning a language–at that period it meant learning Latin. But language itself is simply the medium in which thought is expressed. The whole of the Trivium was, in fact, intended to teach the pupil the proper use of the tools of learning, before he began to apply them to “subjects” at all. First, he learned a language; not just how to order a meal in a foreign language, but the structure of a language, and hence of language itself–what it was, how it was put together, and how it worked. Secondly, he learned how to use language; how to define his terms and make accurate statements; how to construct an argument and how to detect fallacies in argument. Dialectic, that is to say, embraced Logic and Disputation. Thirdly, he learned to express himself in language– how to say what he had to say elegantly and persuasively.”
Ze verstaat dus iets anders onder “leren leren” dan wat er tegenwoordig onder wat verstaan. Het is dus eigenlijk: hoe gebruik ik mijn hersens, later kun je dat dan toepassen op “vakken”.
Bedankt voor de hulp
Ze stelt dus eigenlijk voor: eerst grammatica, logica en welsprekendheid als basis voor alle andere vakken. Dat kan ze ook wel wat korter zeggen….
Ik weet niet of het een goed idee zou zijn, maar het is inderdaad iets heel anders dan dat leren leren van nu.
Merci.
Nog meer hulp
S. Stevin heb je het artikel wel gelezen? Ja, ik weet dat het lang is en het duurt even, maar het is de moeite waard. In mijn citaat staat het allemaal al vrij concreet:
1) eerst grammatica leren van een taal (haar voorkeur gaat uit naar Latijn)
2) dan logica
3) vervolgens leren hoe je je fatsoenlijk uitdrukt.
Alle drie gebeuren nu niet in onze huidige onderwijs. Studenten kunnen niet fatsoenlijk ontleden, spellen, lezen, schrijven en wiskundig denken blijft ook achter. Dus welke gek (geitenwollensokkendragende pedagoog/onderwijskundige/pabo lector/manager) moet hiermee aan de haal gaan? Het blijkt duidelijk uit haar artikel dat alles flink geoefend en gememoriseerd moet worden, dat is nu niet echt iets waar de door mij genoemde voorbeelden van gekken warm voorstander van zijn.
Of je nu iedereen Latijn moet laten bestuderen is nog maar de vraag, maar iedereen fatsoenlijk leren ontleden in het Nederlands is niet teveel gevraagd. Verder zou je met een vertaling van Basic Geometry van George David Birkhoff iedereen kunnen leren redeneren.
Basic Geometry (btw) is wat ieder ander meetkundeboek voor het voortgezet onderwijs had moeten zijn. Alles staat erin, axiomatische opbouw, stellingen worden bewezen, etc…
Ik kan dit boek iedereen aanraden. (Als je hiermee geen meetkunde leert, dan leer je het nooit…)
Re Nog meer hulp
Bedankt Martin, dat je Stevin antwoordde.
Dat je iemand wel feitjes bijbrengt maar niet leert denken is zo’n versleten propositie die in BON-kringen de haren ten berge doet rijzen. Uit een HNL-mond opgetekend is dat ook terecht, maar anderen bedoelen er niets verkeerds mee en drukken zich alleen maar oppervlakkig uit. Zelfs Sayers hier, al wordt die indruk in de rest van haar betoog bijgesteld, zoals Martin laat zien.
Die Sayers was trouwens een prima essayist. Niets past beter bij de Engelse volksaard dan het essay en daarom vind je nergens zoveel goede, ook over onderwijs. Toen er in het midden van de 19e eeuw onderwijsvernieuwingen op stapel stonden barstte er een discussie los die de gemoederen jaren bezighield (Farrar, F.W. ed.; Essays on a liberal education. 1867). Zelfs via internet amper te krijgen, de grootste zoeksite: used.addall.com/Used/. geeft vier niet te betalen hits. De UB’s hebben dit boek wel en het niveau van de bijdragen is onthullend.
Ik schreef er eens een column over: Uit de tijd, die vindt u op m’n weblog
[hier]
en dan de attachment openen en doorrollen naar nummer 6.
Trouwens, die Victoriaanse tijd waarover altijd zo meesmuilend wordt gedaan, kan zich meer dan meten met de onze. Ik had toen best in Engeland willen leven.
Willem Smit