Aan(ge)vallen

Chairon weigerde pertinent om mij aan boord te laten gaan. Om te beginnen had ik geen twee muntjes meegebracht, de broeder van dienst weigerde mij die twee muntjes te lenen omdat hij niet zeker wist ze ooit nog terug te krijgen.

Ten tweede bleek dat Thanatos de veerman op het hart had gedrukt om mij niet toe te laten. Tegen zoveel geweld valt natuurlijk niet op te boksen temeer daar er ondertussen een man in een groene outfit iets doende was in mijn ader en slagadercircuit.

Geen bootreisje dus, wel een paar dagen ziekenhuisbed en een aantal witte jassen aan het bed die mij omstandig kwamen uitleggen dat ze de cruise voor een paar jaar op zijn minst hadden uitgesteld.

Ik prees me gelukkig dat de uitleg in het onverholen Nederlands gebeurde, je weet maar nooit met die verengelsing tegenwoordig, zometeen staat er een witte ziekenhuisjas in het koeterwaals uit te leggen wat het verschil is tussen het goeie en het slechte cholesterol. Enfin, herstellen, kalmpjes aan, revalidatie tussen en met soortgenoten die allen door Chairon geweigerd waren.

Het heeft natuurlijk ook zijn voordelen zo een periode van gedwongen rust en contemplatie. Alle berichten van het afgelopen jaar over het onderwijs passeerden de revue.

Het lerarentekort, de grote sprong voorwaarts met curriculum.nl, de onderwijsramp die passend onderwijs heet, de verengelsing van het universitaire onderwijs, de plannen voor een Europese universiteit, de af/ en uitstroom -verdubbeling in het voortgezet onderwijs, het faillissement van onze vriend Maurice zijn i padjes onderwijs, de verdwenen miljoenen die bestemd waren voor de verbetering van de positie van de leraar,

de waslijst van onderwijsberichten is schier eindeloos. Dat is hij al een paar jaar maar blijkbaar is de politiek zich niet bewust van de belangrijkheid van ons onderwijs. Zie de geenID66 minister die BON de wind uit de zeilen wil halen door simpelweg de wet aan te passen zodat verengelsing gelegitimeerd kan gebeuren. Op zulke momenten vraag je je toch af naar wiens pijpen zo een minister danst.

Het wordt zo stilaan tijd om de pen maar weer op te pakken. Het is allemaal zo braaf tegenwoordig, zo op zoek naar consensus, zo bang voor lange tenen. De beuk moet er maar weer eens in, hersenloze types moeten nu eenmaal hersenloos worden genoemd en zakkenvullers blijven zakkenvullers ook al zijn ze van Groen links. Waarheid kwetst zei mijn opa zaliger en hij had gelijk.

Klachten zullen voortaan netjes worden opgeschreven en doorgegeven aan Chairon, zijn fout dat deze column, en de volgende columns, geschreven werd en zullen worden geschreven.

Jesse Jeronimoon, Alive and again Kicking.

2 Reacties

  1. De politici bewijzen keer op keer het gelijk van mijn opa zaliger.
    Hij zei: “Als een politicus een olifantshuid heeft, dan heeft hij geen ruggengraat nodig.”
    Fijn dat je terug bent met je columns!!

Geef een reactie