oke, het is een beetje kinderachtig,
maar het zo'n waarheid als een koe dat we er alweer overheen kijken. Het begrip compensatie zit de werkgevers blijkbaar nogal hoog. Het is absoluut geen salarisverhoging beklemtonen ze. Hoogst verontwaardigd wordt er gereageerd.
Hoe zit het dan met de taken die er in de loop der tijd bij de docenten terecht zijn gekomen?
antwoord: volgens de werkgevers zit de compensatie daarvoor in je opslagfactor. Als je dat na wilt rekenen word je ontslagen, maar dat staat niet in de stukken die de minister krijgt dus klopt het ogenschijnlijk.
Waar wordt nu al twee jaar op gehamerd:
de verantwoording voor de kwaliteit van het onderwijs gaat zo laag mogelijk in de organisatie. Het komt overal ter sprake, het staat al in jaarverslagen die openbaar zijn.
Als we de beredenering volgen rijst de vraag: wat wordt ervoor in de plaats geboden? Ik bedoel, onze werkgevers roepen om het hardst dat als er iets ingeleverd moet worden er een compensatie moet komen.
Ik bedoel hier absoluut niet dat we als compensatie het in stand houden van BAPO en/of entree recht moeten accepteren. Dat is wel de taktiek die al vele vele jaren wordt gebruikt.
samenvattend:
De eindverantwoording voor de kwaliteit van de lessen ligt wettelijk gezien bij degene die (mede) het beleid bepaalt. Dat doen docenten niet. Noch in de praktijk noch op papier. De verandering zou dus tegen de wet zijn en daarmee niet van kracht zijn. Ik heb geen idee hoe de werkgevers dit gedacht hadden in te kleden.
- De verantwoording voor de kwaliteit ligt nu bij het management. Wat levert die ervoor in, als het bij de werknemer wordt gedropt?
- Wat is de compensatie, die de docenten ervoor krijgen?
- Hoe gaat dat stroken met de wet?
De BAPO is een maatregel die bedoeld is om mensen met een zwaar beroep vanaf een bepaalde leeftijd wat ademruimte te geven. Voor mensen zonder dat beroep specifieke is het niet van toepassing.
a) de compensatie die de bestuurders daarvoor bedongen hebben is onzin.
b) In een aantal takken van bedrijfsleven krijgen oudere werknemers meer vakantiedagen dan de jongere werknemers. Maar,…..het opnemen van die dagen wordt op geen enkele manier beperkt.
Collega's , het is niet de manier waarop we willen werken. Het is de manier waarop aan de onderhandelingstafel gewerkt wordt. Of we spelen het spel volgens de geldende regels of we dwingen onze regels af.
Op dit moment gebeurt geen van beide en daarom gaat het onophoudelijk mis.