Door: Paul Chung – Hoe tech-savvy ben ik als iemand van de patatgeneratie (ook wel generatie X genoemd)? Ik heb de opkomst van de kleuren-tv, de stereotoren en de autotelefoon meegemaakt in de voornamelijk analoge werkelijkheid. En de spanning was voelbaar in onze woonkamers toen we massaal de grijze PTT-draaitelefoon vervingen door eentje met knopjes.
Hoe anders is dat voor onze leerlingen van nu (Gen Z en Gen Alpha). De digitale wereld krijgt een steeds grotere plek in ons leven. En voor de huidige generatie, de Google-kids, is die digitale/online wereld even reëel als hun fysieke omgeving.
Voor de wat oudere generatie, waartoe een deel van onze docenten behoort, zit de spanning mijns inziens in de vraag wat wij en onze leerlingen zelf moeten blijven kennen en kunnen. De jongste generatie docenten gaat er wat flexibeler mee om (en ja, ik generaliseer).
Leerlingen gebruiken de digitale omgeving voor hun schoolwerk en met behulp van AI kunnen ze best wat tijd besparen. Het is ook een handig hulpmiddel om lastige taken uit te voeren, presentaties te maken en de leerstof beter te begrijpen. Voor professionals/docenten is dat overigens niet heel veel anders.
Het gebruik van AI door leerlingen vraagt echter om oplettendheid van ons als docenten. We moeten bijvoorbeeld goed nadenken over hoe we onze lessen (en toetsen) vormgeven of waar de lijnen en grenzen van academische integriteit liggen. Wat moeten leerlingen zelf beheersen en wanneer is AI een legitiem hulpmiddel? In mijn verre verleden voegden we tekstverwerkers, floppy disks en Office toe aan ons arsenaal, waar onze docenten ook aan moesten wennen.
En wat destijds gold, geldt nu net zo. Laten we openstaan voor de mogelijkheden van AI en onze kennis blijven verdiepen om het gebruik ervan kritisch te kunnen beoordelen. Zelfstandig denken en handelen blijft uiteraard ontzettend belangrijk. Want ook in onderwijsland moeten we de zaag scherp blijven houden.
Vanuit mijn domein, het praktijkonderwijs, denk ik graag in mogelijkheden en komt er wellicht (nog) meer waardering voor wat we vaak wat gemakzuchtig ‘werken met de handen’ noemen. Ook praktisch werk vraagt om kennis, inzicht en het maken van keuzes. Dat verdient erkenning, net als andere professionele vaardigheden. En een wat donkerder scenario? AI neemt nu al taken over in de administratie, de vele chatbots vervangen de helpdesks en de combinatie van AI en robotisering kan ook voor praktisch geschoolde leerlingen nieuwe uitdagingen opleveren.
Ik ben er niet zeker van of we in dit stadium de gevolgen van de AI-revolutie kunnen overzien. Wel is duidelijk dat er de komende jaren veel gaat veranderen. Toch, ik wil dat ook het digitale glas halfvol is en als AI ons kan helpen bij de voorbereidingen van onze lessen, hoop ik dat we de tijd die dat oplevert aan onze leerlingen kunnen besteden. Zo ontstaat er ruimte voor meer persoonlijke aandacht en in de zorg voor onze leerlingen.
Daar ligt op dit moment een belangrijke kans. Laten we de komende periode samen onderzoeken hoe we die kunnen benutten.
Laat een reactie achter
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.