Fraude

Vanmiddag een lezing over fraude meegemaakt. Aardig voor de cijfers.
Fraude geschiedt binnen de driehoek ‘Druk’, ‘Gelegenheid’ en ‘Rechtvaardiging’.
De meeste fraude gebeurt onder de druk van de omstandigheden, men zoekt of krijgt de juiste gelegenheid en vindt voor zijn daden wel ergens rechtvaardiging.
86 % van de fraude gebeurt in de hogere regionen van de samenleving, waarvan 60% door managers en 26% in de laag daar vlak onder.
85 % van de fraudeurs zijn mannen of misschien iets minder, indien vrouwen het beter weten te verbergen. Hoe langer men in een functie zit, des te groter is de kans.
70% van de fraudeurs is tussen de 36 en 56 jaar.
Soms geschiedt fraude als wraak op vermeende onrechtvaardigheid, maar meestal onder druk van de omstandigheden of gewoon uit eigen belang en hebzucht.
Rondom10 van gisteren kwam aan de orde, met een manager van een woningbouwcorporatie die zonder blikken of blozen het heel gewoon vond, dat hij 170.000 euro verdiende, want hij werkte zich drie slagen in ’t rond.
Wat te denken van een leraar, die iedere vijftig minuten 33 nieuwe pubers voor zich krijgt, aan het einde van de dag met zijn tong op zijn schoenen huiswaarts keert en het einde van de week nauwelijks haalt? Die leraar werkt zich ook drie slagen in ’t rond, maar wel voor het schamele bedrag van 1400 of 1800 euro in de maand. De zaal was op mijn hand.
Het is het model uit het bedrijfsleven dat zich van onderwijs en zorg meester heeft gemaakt. Of het fraude was, wist hij niet, misschien eerder moreel verval.
In ieder geval een gebrek aan normen en waarden.
Het valt niet uit te leggen, maar er is een kentering gaande, want de mensen pikken het gewoon niet meer.