Ook dit jaar weer de jaarlijkse ergernis om als examendocent, als een soort monnik, de antwoorden op de meerkeuzevragen te moeten turven. Alsof de score van de meerkeuzevragen niet veel beter meteen door de computer kan worden berekend. Ja, dat zou het CITO wat geld kosten om het weer zo te doen, zoals ze dat vroeger ook deden. De knierterigheid schrijft voor dat deze Middeleeuwse rotklus jaar in, jaar uit, onbetaald moet worden verricht door de docenten, die toch niets beters te doen hebben.
En dan ook weer die jaarlijkse oplichting van het opsturen aan het CITO van de antwoorden van de eerste vijf kandidaten. Dan kan het CITO ook dit jaar weer fijn de norm versoepelen, zodat het Ministerie van Onderwijs weer trots kan beweren dat de leerlingen in Nederland goed blijven presteren. Hoe lang wordt dit nog door de docenten geaccepteerd? Docenten, recht jullie rug !
Reacties zijn gesloten.
Zijn er ook
docenten die de opgestuurde ‘eerste vijf’ doelbewust een beetje bijsturen???
Hoe wordt een en ander door het Cito gecontroleerd?
@hendrikush
Dat gebeurt inderdaad, en wordt niet gecontroleerd.
Wat ook gangbare praktijk is dat diverse docenten de tweede correctie niet serieus nemen, omdat ze vinden dat de vergoeding die er tegenover staat: een bedrag ter waarde van een snackbarmaaltijd voor ten hoogste één persoon, onvoldoende is. Het is immers zo dat de vergoeding voor iedere docent hetzelfde is, ongeacht het aantal exemplaren dat je als tweede corrector wordt geacht na te kijken. 90 of 10 kandidaten, dezelfde vergoeding. Een volsterkt onvoldoende compensatie voor de te verrichten arbeid dus.
Het laat zich raden wat de gevolgen zijn voor de objectiviteit van de correctie.
Het Ministerie van Onderwijs is hier ongetwijfeld van op de hoogte, maar doet niets, omdat het belang van goede eindexamenresultaten hoog is.
…..omdat het belang van goede eindexamenresultaten hoog is….
…en het daardoor lijkt dat zíj weer goed functioneren.
Totdat er een clubje komt als BON!
Maar ja, die clubjes komen pas als het water ons tot aan de lippen gestegen is.
Wat van beiden? Een curssus determineren
Wanneer voor het ministerie goede eindexamenresultaten alleen maar gelijk staat met veel geslaagden komt de vraag op wat van beiden het geval is: Is het ministerie incompetent of heeft het belang bij het ophouden van de schone schijn? Als het laatste het geval is: Moeten de gevolgen van slecht beleid in het verleden zo veel mogelijk onzichtbaar worden gemaakt of wil men zaken die nu gebeuren maar op de toekomst gericht zijn geheim houden? Als weer het laatste het geval is: Gaat het om het overleven van politieke partijen of heeft men nieuwe plannen om het onderwijs te misbruiken. Weer in het laarste geval: Wil men weer oneigenlijk gebruik om een bepaald politiek programma uit te voeren of wil men goed betaalde baantjes in stand houden waarvoor je als politicus ook in aanmerking kunt komen?
Seger Weehuizen
Opgepimpt
Van mijn collegae economie hoorde ik dat vorig jaar het economie-examen, ik meen voor havo, er 2,2 punt bij kreeg.
Een 3,31 werd dus vervolgens een 6 vroeg ik ongelovig.
Dat bleek zo te zijn.
Deze collega’s wilden in de race niet achterblijven, maar zouden toch wel graag zien dat ooit duidelijk werd hoe met de eindexamenresultaten gesjoemeld werd.
Nu was het mogelijk dat een grote groep leerlingen die jarenlang niets uitvoerde, het examen in de schoot geworpen kreeg. Het zou goed zijn, als de ware cijfers zouden gelden en leerlingen wakker werden geschud, was hun conclusie.
Het verwondert me niets dat ik van studenten die de laatste jaren examen deden, te horen kreeg hoe ze er later achter kwamen dat ze veel te weinig gedwongen waren te werken en hoe ze nu grote gaten in hun kennis ontdekten.
Dat was 2,3 …
… volgens het Cito-verslag!
In 2000 was de norm voor wi B1 zelfs 2.5 en zo was 31% <5.5
N-term
Ik denk dat die collega economie het niet helemaal begrepen had.
Je kunt op het examen 9 punten verdienen met goede antwoorden. De schaal loopt van 1 tot 10, dus normaal gesproken krijgt iedereen er 1 punt bij.
Bij makkelijk of moeilijk uitvallende examens wordt deze normeringsterm N aangepast. Hij loopt van 0 tot 2. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan hij meer dan 2 worden.
Een “gewone” 3,31 wordt dus met N-term 2,2 een 4,51.
Als je de 3,51 berekent op de schaal van 0 tot 9 komt er inderdaad 2,2 bij.
Zo’n hoge N-term duidt er wel op dat het examen slecht in elkaar zit, maar het hoeft niet te betekenen dat leerlingen “gematst” worden.
Bij zo’n slecht examen komt een eerlijke beoordeling van de leerlingen natuurlijk wel in het gedrang.
De mogelijke niveaudaling van examens staat grotendeels los van gegoochel met N-termen.
Je begint het door te krijgen,…
…Seger:)
Een zeer geliefd politicus klapt uit de school in NRC/Handelsblad:
‘Politici hebben totaal geen binding met wat de mensen vinden. Hun belangen zijn vaak totaal anders dan die van de kiezers. het gaat om macht, om posities. Daarom verzetten zij zich tegen directe democratie. Ze zijn wel democratisch gelegitimeerd, maar maatschappelijk nul komma nul.’
En even later:
‘Het referendum over de Europese grondwet was fantastisch, zo fantastisch dat we het nooit meer zullen krijgen. alle referendawetten zijn als een haas ingetrokken. Men is bang voor de kiezer, bang om gecorrigeerd te worden, bang voor de eigen positie.’
Wie ben ík om dat tegen te spreken:)
Opdracht aan het CITO
Wat het CITO moet doen, is dit: vaststelling van de norm voordat het examen is gemaakt. Dus niet al sjoemelend de norm versoepelen, maar vasthouden aan wat van te voren in redelijkheid is vastgesteld.
De meerkeuze vragen niet met open vragen larderen, want dit geeft aanleiding tot verwarring en chaos. Leerlingen vergeten dikwijls in die gelardeerde chaos open vragen te beantwoorden. Dus twee aparte blaadjes: één voor de meer keuze vragen, één voor de open vragen. De meerkeuze vragen worden door het CITO verwerkt, de open vragen worden door de docenten nagekeken.
Verder dient er voor de tweede correctie een vergoeding te zijn die gerelateerd is aan het aantal examenwerken die de tweede corrector nakijkt. Die vergoeding moet redelijk zijn, en niet de huidige vernederende fooi, waarmee je nog geen kwart tank van je auto kan vullen.
Mee eens…
..natuurlijk.
Tweede correctie
Ik hoorde van een collega over een plan om de tweede corrector niet de scores van de eerste te geven, en dus gewoon het blanco werk, waarna hij het werk ook helemaal moet nakijken en daarna pas op basis van de bevindingen van nr 1 en nr 2 de score wordt vastgesteld.
Lijkt me in elk geval een beter plan dan het huidige systeem, waarbij er ongetwijfeld veel tweede correctie nagenoeg ongezien wordt geretourneerd. In het nieuwe plan is de objectiviteit veel beter gewaarborgd. Ik mag wel hopen dat er een fatsoenlijke vergoeding in taakuren of geld tegenover staat.
eens moet het genoeg zijn
Zo lang de docenten in jouw hoop troost moeten zoeken lijkt het me geen goed plan om 2 correctoren los van elkaar hetzelfde werk te laten nakijken. De docenten moeten m.i. gewoon weigeren een nieuwe taakverzwaring te accepteren. De verantwoordelijkheid komt dan bij de overheid liggen. Die moet dan kiezen tussen geld betalen en de belangen van zowel de leerlingen als het vervolgonderwijs. Goodwill van de docenten zal altijd door de overheid worden afgstraft.
Seger Weehuizen
pappen of revolutie – Seger
pappen >
http://www.youtube.com/watch?v=B1Cu9ksdCgA&feature=related
of liever oranje >
www.youtube.com/watch?v=D8DmdiI3KDY&feature=related
maarten
@classica
Dit lijkt mij een goed plan, mits er een ruime vergoeding tegenover staat. Het is echter niet in het belang van het Ministerie van Onderwijs dat er een gedegen tweede correctie plaatsvindt, want de indruk moet blijven bestaan dat de examenleerlingen prima presteren.
Geen goed plan
In de periode vlak na de eindexamens heb ik het druk genoeg. Daar wil ik helemaal geen extra werk bij, ook niet als het goed betaalt.
En als examens echt door twee correctoren helemaal nagekeken moeten worden, moeten de examens twee weken eerder gehouden worden. Dan is er tijd voor zo’n actie.
Volgens mij worden, bij scheikunde althans, vrijwel alle examens serieus nagekeken. Ik vind het dan ook onzin dat dubbel te laten doen. Als er aanwijzingen zijn dat dat bij bepaalde vakken of bij bepaalde docenten fout gaat moet er bij die vakken of docenten actie ondernomen worden.
De achteruitgang van het onderwijs ligt niet aan een slechte tweede correctie. Laten we daar dan ook geen energie aan verspillen.
Slecht voorstel
Ik hoorde van een collega over een plan om de tweede corrector niet de scores van de eerste te geven
Zelfs de SE-cijfers horen erbij. Je bent er snel achter of het werk serieus is nagekeken en dan is het plezierig te weten waar jouw inspanning nog enig nut heeft, zowel ten goede als “ten kwade”: gemiddelde van eerste correctie + SE in de buurt van 5,5 of 4,5, dat was het dan wel.
Als het gemiddelde 7.0 is wat moet ik dan nog ? Dat er 6.9 uitkomt ?
Van deze discussie krijg je ? *Precies*.
Het lijkt er eerder op
dat het ministerie het wel wil en VO-raad en AOB niet: www.eengezondebasisvoorgoedonderwijs.nl/nieuws/controle-examens-deugt-niet
Collectief poot stijf houden
Het Centraal Schriftelijk eindexamen is zo’n belangrijke meting en -dat hangt daar nauw mee samen- komt zo weinig voor (één keer in de 6 jaar) dat het waarschijnlijk verantwoord is om de examenwerken te laten nakijken door 2 correctoren op een wijze dat de mening van de ene corrector die van de andere niet bij voorbaat beïnvloedt. (Als daarna overleg tussen de correctoren mogelijk is zou dat best tot een gemiddeld nog betere beoordeling kunnen leiden maar je moet ergens een grens stellen). Het is de moeite waard om daar in een experiment onderzoek naar te doen. Mocht uit het experiment blijken dat het wenselijk is dat de onderzochte verandering in het correctiesysteem wordt ingevoerd dan moeten de docenten collectief hun poot stijf houden: Geen enkele taakverzwaring is aanvaardbaar. Als er iets bijkomt moet er ook iets afgaan.
Een bewijs van gebrek aan respect voor de docent en zijn werkniveau is dat het CITO de docent vragen laat nakijken die -als ik goed ingelicht ben- ook door de computer kunnen worden nageken. Daar is dus al een stukje taakverlichting mogelijk.
Seger Weehuizen
collectieve poot
Hier ligt Poot,
hij is dood – – –
(rijmpje, 19e eeuw, gezapig tijdvak in NL)
maarten
MC-vragen turven?
Ik begrijp het niet. Worden docenten gevraagd om MC-vragen te turven? Waarom worden de antwoorden niet gelijk de computer in gestopt?
Ik geloof dat ik hier iets mis …
@Mark Peletier
Als examendocent word je geacht het MC-gedeelte van het landelijk eindexamen voor je vak te turven, terwijl dat vroeger door het CITO gebeurde. Een bezuinigingsmaatregel dus.
Vandaag ontving ik overigens mijn tweede correctie zonder dat de tweede corrector ernaar had omgezien. Steeds meer gangbare praktijk, en door het Ministerie van Onderwijs gestimuleerd. En de schoolleidingen komt het ook erg goed uit
vooroorlogs
Inderdaad, docenten worden geacht om alle scores HANDMATIG in te voeren. Werd mijn examen vroeger (jaren tachtig!!!) inderdaad naar het CITO gestuurd om vervolgens volledig geautomatiseerd, snel en feilloos nagekeken te worden, nu mag de docent weer fijn zitten zwoegen op een scherm met 1400 invulvakjes (en dat is nog maar 1 klas) om alle a-tjes, b-tjes, c-tjes, d-tjes, nulletjes, 1-tjes en 2-tjes in te vullen. Het is echt on-ge-lo-fe-lijk. WIE wil dit???? WELKE ‘@#!'(excusez le mot) is hiervoor verantwoordelijk? Ziet dan niemand hoe volstrekt belachelijk het is dat duizenden en duizenden examens op deze vooroorlogse manier worden nagekeken?
Vooroorlogs?
Ik denk dat er in het Nederlandse vooroorlogse onderwijs helemaal geen multiple choice proefwerken/examenopgaven waren. Als je de antwoorden niet door de computer kunt laten verwerken liggen de vóór en nadelen van gesloten vragen (twintig jaar geleden kende ik dat begrip niet eens) heel anders. Maar vóór de oorlog en in de eerste jaren na de oorlog; tot aan de Mammoethwet, stonden de docenten in aanzien.
Seger Weehuizen
1914
“Ik denk dat er in het Nederlandse vooroorlogse onderwijs helemaal geen multiple choice” ….
Wiki: Frederick J. Kelly is credited with creating multiple choice items in 1914 at the University of Kansas. One of the first uses of multiple choice questions was to assess the capabilities of World War I military recruits.
De eerste multiple choice vraag werd in Nederland gesteld in :
a) 1902
b) 1955
c) 1940
d) 1964
e) 1920
(wil de tweede corrector hier het goede antwoord ook bij zetten)
Rondom 1965
Deden ze in Delft ook aan onderwijsvernieuwing. Voor de schriftelijke vakken kreeg je tot dan drie á vier opgaven in de trant: Gegeven … / Te Bewijzen of Te Berekenen… .
Het eerste MC tentamen dat ik moest afleggen bestond uit vier opgaven die elk eenzelfde berekening vergden als alle voorgaande tentamens in dat vak, alleen moest je nu kiezen uit de gegeven antwoorden. Maar dan wel antwoorden in vier of vijf decimalen:
De doorbuiging op punt R in het vakwerk bedraagt:
a) 14, 823 cm
b) 14, 826 cm
c) 14, 827 cm.
Er was een berekening van twee kantjes nodig, met gebruik van de rekenlineaal, om het goede antwoord te vinden. Voor dat MC tentamen ben ik gezakt en ik realiseer me nu dat daar mijn grote afkeer van allerlei ondoordachte onderwijsvernieuwlingen wel eens zou kunnen zijn ontstaan.
Klagen en slikken
Ik volg de discussies op het BON forum met belangstelling, maar het valt me op dat veel discussies vrij snel de bocht uit vliegen, om het zo maar eens te noemen. Ik gebruik het woord ‘vooroorlogs’ bij wijze van ‘achterhaald, ouderwets’, onstaat er meteen een nieuwe thread over het onderwijs voor de oorlog, of in 1965. ??? Interessant, maar….? We hadden het over het héden, nl. de situatie dat docenten urenlang bezig zijn met het handmatig invoeren van de scores van de examens. Dat er veel gemopper en geklaag is achter de computers in de docentenwerkkamers: ‘Ach en wee, moet dit nu echt zo? Ik word er scheel van, het kost me uren, mijn echtenote heeft de scores opgelezen terwijl ik ze intypte…..’ Maar ach, het geklaag verstomt weer snel. Docenten klagen maar slikken het urenlange geploeter met de lettertjes en cijfertjes, hoe achterhaald ook. Hoe kan het toch dat in het onderwijs zovele (door docenten) ongewenste maatregelen geruisloos worden doorgedrukt? Zijn docenten a. murw, b. laf, c. niet strijdlustig genoeg, d. machteloos? Kruis het goede antwoord aan.
Ik weet het antwoord niet…
…want ik zit niet in net onderwijs, maar ik heb me hetzelfde afgevraagd. Ik zie een hoop dingen langskomen die ik ik simpelweg niet zou accepteren als professional. Zoek dan maar een andere gek.
Niet accepteren als professional? Nou ….
Voorafgaand in mijn huidige werkkring heb ik in een stuk of zeven commerciële bedrijven voor kortere of langere tijd gewerkt. Ook daar heb ik regelmatig de situatie meegemaakt dat “men” procedures invoerde c.q. doordrukte waartegen “de professionals” niet in opstand kwamen. Ja, bij de koffieautomaat was men heel dapper, maar verderop in de gang – dus bij de boosdoeners in de buurt – was het alweer andere koek.
Volgens mij is het gezond zelfbehoud om regelmatig een beetje mee te veren met wat er over je heen komt. Je kunt wel overal tegenin gaan maar dat heeft ook zijn grenzen, zowel in stress als in baanzekerheid. Daar komt naar mijn inschatting bij dat het gros van de onderwijswerknemers van huis uit een instelling heeft die neigt naar het hulpvaardige en ondersteunende. Het wat meer commercieel en assertief optredende type is in deze beroepsgroep – nogmaals, naar mijn inschatting – ondervertegenwoordig.
Hopelijk komt daar verandering in want inderdaad wordt er allerlei beleid over het onderwijs uitgestort waarover eerst had kunnen worden nagedacht. Maar ja, de aloude vraag bij elke verandering is dan ook: “Is dit beleid, of is er over nagedacht?” 🙂
e,f,g…..
e. naief
f. gedreven voor hun leerlingen
h. te goeder trouw
i. plichtsgetrouw
j. verantwoordelijk
j. tegen elkaar uitgespeeld
Het goede antwoord is: l. bedrogen en bedonderd en gemanipuleerd.
Docenten staan voor kennis en kunde (hun vak), voor hun leerlingen en vormen die tot verstandige, eerlijke, bewuste mensen (hoe verschillend ze er ook ook over kunnen denken hoe dat moet). Dat vraagt veel van hun vakmanschap en van hun mens/voorbeeld zijn.
Zij zijn mensen die ergens voor staan! Ze zijn gedegradeerd tot marionetten die naar de pijpen van dommerikken die over hen mochten gaan beslissen moeten dansen, ze zijn bedrogen en bedonderd, van hun eer en waardigheid ontdaan en nog hooguit een strategische “factor” in het vuile spel van de nieuwe elite: carrieremakers en zakkenvullers.
Tegenover zo veel officieel georganiseerde en in wettelijke kaders gegoten smerigheid, staan oprechte mensen machteloos. (Daarom reken ik d. ook nog “goed”)
De denkfout in je vraag is, dat je het aan docenten vraagt. Die doen hun werk, proberen er wat van te maken en te redden wat er te redden valt. Je moet deze vraag stellen aan de politiek en aan de mennezjers. Mijn antwoord als machteloos docentje is: BON, incasseringsvermogen en vechten tot ik er bij neerval…want ik sta ergens voor! Ik sta voor het tegendeel van bedrog en manipulatie. En voor dat ik dat, met een flinke dosis kennis, inzicht en kritisch vermogen, wil meegeven aan mijn leerlingen.
Vergelijken en beeldspraak
Een vergelijking of beeldspraak verduidelijkt of versterkt een betoog alleen als zij klopt. Als dat niet het geval is roept zij, zoals je ziet, een slecht bedwingbare neiging bij de lezer op om een uitspraak over de vergelijking of beeldspraak zelf te doen.
Seger Weehuizen
Antwoord
Gebrek aan macht en afhankelijkheid.
Van te voren staat vast wie verliest : de docent.
Dus wie dat met zijn karakter kan rijmen buigt.
Sukkels als ik vechten en verliezen.
Re:vooroorlogs
Dit is inderdaad mallotig. Maar ik weet wel hoe het komt: het CITO vraagt natuurlijk geld voor het nakijken van examens, docenten zijn gratis. Dus is het goedkoper om docenten uren te laten zwoegen achter een scherm met 1400 invulvakjes dan dit in een minuutje machinaal te laten doen.
Apenootjes
Uren zwoegen???
1400 vakjes. 2 per seconde haal je makkelijk.
Da’s 12 minuten. Neem een kwartier en je kunt ook nog koffiedrinken.
Waar hebben we het over?
In deze zelfde draad wordt gesuggereerd dat mensen een hele correctie met open vragen dubbel zouden moeten doen. Dat is wel vele uren werk.
Peanut wise, coconut foolish…
Verzet tegen het CITO is geboden !
@H2SO4
Een foutieve voorstelling van zaken. Die snelheid bereikt niemand, ook jij niet. Wil je enige vaart in deze monnikenklus zetten, dan moet je het met twee personen doen: de een leest op, de ander vult in. Bij 1400 vragen kom je dan als je geluk hebt uit op een uur en een kwartier. Bij 4 examenklassen dus 5 uur.
Maar daar gaat de discussie helemaal niet over. De vraag is: waarom laten docenten zich het schaapachtig verrichten van een Middeleeuwse rotklus welgevallen? De verwerking van multiple choice vragen hoort door de computer van het CITO te gebeuren. Docenten, verzet jullie tegen deze taakafschuiving door het CITO !