Docenten in probleemwijken

Ja hoor, ik dacht het al. Het lijkt misschien vreemd om het hier te melden, maar we wonen hier in een probleemwijk. Nou had ik dat al gedacht (je loopt wel eens een rondje, struikelt hier en daar eens over een groepje hangjongeren die je consequent over meisjes hoort praten als ‘die hoeren’, ziet wel eens een buurjongetje van 11 met een gestolen brommer bij het tankstation een paar straten verderop, ziet de veel te dure auto’s dubbelgeparkeerd voor de coffeeshop enzovoort), maar het is nu officieel.
De minister denkt het ook: mevrouw Vogelaar. Ze gaat investeren en wijken schouwen. Hoeveel docenten zouden er door het waardeloze salaris van haar voormalige collega’s in probleemwijken moeten wonen? Zou een interessant onderzoekje waard zijn. Wie wil weten of hij/zij ook zo’n gelukkige is? Klik hier voor de volledige lijst. Ze belooft dat het prachtwijken zullen worden. Ook gaat ze er de schooluitval aanpakken. Ben benieuwd!

20 Reacties

  1. Ik woon er niet,
    maar werk er wel.
    Dat er dringend iets gedaan moet worden daar, lijkt me duidelijk.
    Niet dan?

    • Zeker
      en ze gaat in die wijken ook iets voor het onderwijs doen, dus ook voor jouw school!

      • “Iets voor het onderwijs doen”
        doet me denken aan “pruttelen en polderen”. Eigenlijk aan prutsen. ’n Verpauperde wijk slopen en gehaaide project ontwikkelaars goed laten verdienen, is aardig voor de buitenwacht.
        De gedragsprobemen op die (en andere) scholen, veranderen er echt niet door.
        Terugdraaien van WSNS zou zinvoller zijn. Op langere termijn.

  2. Denk niet ..
    ..dat de bewoners van die wijken met officiële aso-status nu kadootjes krijgen.
    Nee, Plasterk moet zorgen dat de schooluitval teruggedrongen wordt, zijn collega dat de werkelozen aan het werk gaan, weer een andere collega dat de criminaliteit daalt.
    Nee, deze wijken met 80% allochtonen moeten straks hun straatje vegen, de glazen wassen en op gerichte tijden de vuilniszak buiten zetten en natuurlijk met het pakje brood achter op de bagagedrager s’morgens vroeg naar het werk gaan. Welk werk dan, zal het zoontje van de buurvrouw vragen, als moeder uitgelegd heeft dat hij naar het werk gaat en wat werk eigenlijk is.
    Prachtwijken zullen het zijn over acht jaar!

      • docent werkzaam in probleemwijk
        Ik hoor en lees ook vaak dat docenten werkzaam in probleemwijken meer moeten verdienen. Ik ben daar geen voorstander van. Ik heb er geen moeite mee als een docent met een academische graad in bijvoorbeeld de Wiskunde meer verdient dan een docent met een ***aantekening*** Algemene Technieken. Het gaat om de geleverde prestatie (diploma’s van de docenten).
        Om simpelweg meer te verdienen omdat je school toevallig in de Schilderswijk staat en niet in Wassenaar, vind ik nergens op slaan.
        Als docent dien je gewoon BON-onderwijs te geven ongeacht de plaats waar je school staat en/of het milieu van je leerlingen.
        Een leerling die zijn toetsopdracht heel goed heeft gemaakt, krijgt voor zijn werk toch ook een hoger cijfer dan een die zijn werk stúkken minder heeft gemaakt? Je kijkt in dat geval toch ook niet naar de woonomgeving van die leerlingen. Je beoordeelt toch de geleverde prestatie?

        Om terug te komen op het begin van mijn posting: een docent met een academische graad werkzaam op een school in de Schilderswijk mag van mij een hoger salaris krijgen dan zijn collega op diezelfde school die slechts een ***aantekening*** Algemene Technieken heeft.
        Hetzelfde geldt voor genoemde docenten werkzaam op een school in Wassenaar.

        Wie niet in een probleemwijk wil werken, moet dat vooral NIET doen.

        • Heb je ervaring
          met leerlingen in een probleemwijk? Ik kan me zo voorstellen dat wie hier geen ervaring mee heeft, hier toch iets anders tegenaan kijkt dan degenen die dit zware werk dagelijks verzetten …

          • antwoord: heb je ervaring met lln uit probleemwijken
            Ik heb zeer zeker ervaring met leerlingen in een probleemwijk. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik prettig met deze leerlingen werk. Als de leerstof er niet goed ingaat, heb ik er plezier in naar mogelijkheden (middelen) te zoeken om hen toch te bereiken. Ik vind het ontzettend leuk en interessant om na te gaan hoe je zo goed mogelijk kunt aansluiten op het heem van deze leerlingen, ten einde de leerstof zo concreet mogelijk te maken. Ik geniet van hun verbazing of de blijdschap op hun gezicht wanneer zij weer iets begrepen hebben. Als docente kan ik mijn didactisch en pedagogisch ei volledig kwijt bij deze groep.
            Vanochtend was het weer zo’n prettig weerzien na het weekend: ja hoor van de 17 leerlingen zaten er zes al vóór de bel in mijn lokaal. “Juf: wat gaan wij vandaag doen?” Een mooier welkom of betere arbeidsvitaminen kun je je niet wensen.

            Uiteraard zitten, net als bij leerlingen in probleemloze 🙂 wijken ook belhamels ertussen. Mijn ervaring is: meteen er boven op als er ongeregeldheden plaats vinden. Na verloop van tijd, weten ze allemaal wel hoe ver zij kunnen gaan. Ik zie vaak genoeg dat collega’s, uit angst (ik denk eerder uit onverschilligheid…..) of uit een verlangen om (overigens op onterechte wijze) populair te zijn, gewoon de andere kant opkijken. Vervolgens klagen zij over het gedrag van de leerlingen.

          • Prettig dat het zo goed bevalt
            Ik denk wel dat je hier een beetje het type vormingswerker voor moet zijn, of vergis ik me?

          • meteen er boven op
            Ik denk dat dit de toverformule is. In de klas, op school, maar ook op straat. “We” hebben uit angst, onverschilligheid of uit verlangen om populair te zijn te vaak en te lang de andere kant op gekeken.
            Ik heb geen ervaring met leerlingen uit probleemwijken, maar heb wel rotjochies aangesproken als ze een mobieltje van mn zoon hadden gejat of zich anders slecht gedroegen. Hoe vaak is me niet gebeurd dat ze wat verrast lijken om op hun gedrag aangesproken te worden en zonder problemen doen wat je vraagt.
            Dat van die toverformule neem ik terug. Die is er natuurlijk niet, maar elke leraar weet dat als je ordeproblemen moet aanpakken, dat je er meteen bovenop moet. Dat zijn de problemen nog klein, dan kun je nog sturen. Ik zeg niet dat dat altijd makkelijk is, maar ben erg blij met je opmerking uit de praktijk die ik zelf onvoldoende ken.

          • Vrouwelijk gezag
            Veel rotjochies laten zich door mannen aanspreken, maar zich door vrouwen niets zeggen. Dan ben je meteen een ……..oer.

          • Helaas maar al te waar
            Een reden te meer om in ieder geval op school volslagen duidelijk te zijn dat diezelfde rotjochies maar beter buitengewoon fatsoenlijk kunnen zijn. En wel vanaf het begin en bij het eerste onvertogen woord.
            Maar misschien zie ik het vanaf de zijlijn allemaal veel te simpel. Ik denk alleen steeds dat als we allemaal willen en consequent zijn, dat je dan als school heel erg ver kunt komen, maar dan moet iedere docent inderdaad wel alle “misdragingen” direct aanpakken (meteen er boven op, zoals hierboven zo mooi verwoord)

          • Docenten die één lijn trekken
            … ik maak het zo weinig mee. De een staat gewoon toe dat ze petten op houden, de ander vindt het niet erg als een leerling tegen de mentor zegt (brugklasser): “Dit vind ik lullig van u.” Of een tweedeklasser (meisje) die tegen een collega zegt: “Dit vind ik een naaistreek.” En daar wordt niet op gereageerd.

          • vormingswerker, vrouwelijk gezag???
            Type vormingswerker? Misschien. Maar zo’n type ben ik ABSOLUUT niet. Niets voor mij. ‘k Heb niet zoveel op met dat softe….
            Laten zich alleen door mannen iets zeggen? Niet mijn ervaring. Ik heb tot nog toe niet gemerkt dat zij mij, omdat ik vrouw ben, met minder respect behandelen. Ik heb een vrouwelijke collega die beweert heel veel last daarvan te hebben.
            Deze collega werkt honderd procent volgens HNL, is een zij-instromer (zij-aanwaaier), heeft voor zover ik dat kan beoordelen totaal geen affiniteit met het leraarschap. Tja.
            Ik kan niet zwaar tillen aan dat geklaag. Wat mij redt, is dat ik zeer duidelijk, consistent en rechtvaardig ben. Geen gezwalk en dreigen met strafmaatregelen die je halfslachtig laat uitvoeren of zelf helemaal vergeet. Daarnaast zorg ik ervoor dat ik mijn lessen goed en met plezier verzorg. Geloof mij, óók kinderen in probleemwijken zijn daar gevoelig voor.
            De collega die meent last te hebben van haar vrouwelijkheid is er wel een die denkt dat je met de stijl van HNL per definitie ver komt. Ik hoor van haar niets anders dan: “lees maar goed wat er staat.” Om vervolgens zelf te gaan zitten niksen.
            En dat tegen leerlingen die zoveel problemen hebben met tekstbegrip! Wat denk je dat daarvan komt?
            Maak mij niet wijs dat de leerlingen tegen haar gender ageren.
            Het valt mij ook in de media op dat er vaak drogredenen worden gevoerd wanneer het om leerlingen in probleemwijken gaat. Kort na de litanie aan drogredenen is de conclusie dat er meer geld gegeven moet worden. Onzin.

          • Deze opmerking
            had betrekking op het aanspreken van jochies in de buurt … niet op school. Toch hoor ik deze klachten op school van bijna alle vrouwelijke collega’s en heb ik dit ook op basisscholen gezien. Maar ik ben het met je eens dat duidelijkheid en echt moeite doen voor leerlingen veel barrières kan wegnemen.

        • Wellicht smartegeld
          Vandaag hoorde ik dat een groepje allochtone leerlingen de Armanibril van een collega wilden pikken om te gaan verkopen.
          Ik kon m’n oren niet geloven!

        • Ter overdenking…
          …een stukje Ad Verbrugge:
          De afkeer van de eigen (christelijke) traditie met de bijbehorende zedelijke instituten heeft ervoor gezorgd dat de ‘Ander’ met open armen werd ontvangen en dat zijn culturele achtergrond werd opgevat als een immense verrijking en opfleuring van de grauwe, saaie calvinistische wereld waar iedereen genoeg van had.
          In plaats van de vervelende en brave buurten hebben we nu inderdaad veelkleurige achterstandswijken gekregen, maar of die een culturele verrijking zijn geworden is zeer de vraag.
          (Ad Verbrugge in ‘Tijd van onbehagen’ 2004)

          • Afkeer of verlangen
            Interessant, maar zou het wel afkeer zijn? Ik zie de periode waarin dit opkwam (begin jaren 70) als een periode waarin weer veel gedachtegoed uit de Romantiek kwam bovendrijven, waaronder het verheerlijken van het exotische. Is de achterliggende emotie daarvan afkeer of verlangen? Of ligt onder ieder verlangen ook afkeer? Dat lijkt me niet. Je verlangt naar de liefde van die éne, uitverkoren persoon toch ook niet vanuit een negatieve emotie? Enfin, zo maar wat gedachten op de zaterdagmiddag ..
            Overigens, blijkt het weer reuze mee te vallen met deze buurt. We liggen wel in een wijk op het lijstje van de nogal plat pratende vogeldame, maar het gaat niet om mijn buurt. Er zijn ergere buurten in de wijk. Wat wel weer jammer is voor de basisschool waar ik af en toe mijn stem ga uitbrengen.

          • Re: de Vogeldame
            Dat van dat speciale accent van de Vogeldame viel mij laatst ook op! Volgens mij is dat een nog een oud patent van de Partij van de Arbeid, uit de tijd dat ze nog een arbeiderspartij wilden zijn. Die Vogeldame is misschien wel heel bekakt opgevoed, maar heeft zich, speciaal voor de doelgroep, een accent aangemeten. Dat denk ik tenminste. Maar enfin, met onderwijs heeft dit natuurlijk niets meer te maken. Excuus aan alle PvdA-fans hier op ’t forum.

Reacties zijn gesloten.