Zwarte sluier

17 maart 2007 Hals 8

Gisteren was het weer zover.
Ik had een Marokkaans meisje bij wie een zwarte sluier over het gezicht was gevallen.
Komt regelmatig voor, ogen van kinderen die van de ene op de andere dag totaal veranderen.
Ze durven in de pauze niet meer naar buiten, verstoppen zich in stille hoeken en zijn onbereikbaar geworden.
Ik roep dan: meisje, meisje, waar zijn je vrolijke ogen van gisteren gebleven?
Even breekt er dan een klein zonnestraaltje door, maar die verdwijnt weer snel achter de wolken.
Ouders zijn niet aanspreekbaar.
Uit de ogen klinkt verdriet.
Je weet dan als docent: het is weer zover, er is een zwarte sluier over haar gekomen.

8 Reacties

    • botte hollander
      Ik weet dat ik mezelf hiermee verraad als een onsubtiele Hollander zonder interculturele bagage, maar het is voor mij niet honderd procent duidelijk wat die zwarte sluier nu betekent. Hebben we het hier over uithuwelijken?

  2. Wat een tendentieus verhaal
    Zogenaamde gevoeligheid, raadselachtig verhaaltje, suggereert zwarte praktijken, slechts bedoeld om anti-moslimgevoelens aan te wakkeren. Bah!

    • Anti-moslimgevoelens?
      Ik trek niet de conclusie dat de bijdrage van Hals beoogt anti-moslimgevoelens aan te wakkeren; het woord ‘moslim’ of ‘islam’ (noch enig ander woord van de s-l-m stam, zoals ‘salaam’) wordt niet eens genoemd.

      Ik lees de bijdrage als oprechte uiting van medeleven met een kind, iets wat we, als het goed is, allemaal regelmatig voelen. Het proces van volwassen worden is, om met Céline te spreken, een van de grootste drama’s van de wereld. Sommige kinderen treffen het behoorlijk goed, andere minder.

        • Ik denk dat het over een meisje
          gaat, dat in twee culturen leefde.
          ’n Kind, dat ineens de helft kwijtraakt.
          En dat dat, niemand uitmaakt.

Reacties zijn gesloten.