Tjsa, hoe gaat dat? Een mede-forumbezoekster introduceerde onlangs de term ‘passie’ in een context van het PO. Ligt niet voor de hand maar het bleef me door het hoofd spoken. Wat is dit nu weer? Wat wordt er nu weer bedacht? Wel, het antwoord kwam vanmorgen: de Programmaraad Innovatie VO gaat een driejarig project starten. En … we worden opnieuw genoemd, zij het uit het verband gerukt, dus tja, eigenlijk een infaam gebruik van zgn. BON meningen. Enkele citaten: “De rol van en het aantal managers in het voortgezet onderwijs is op dit moment ook onderwerp van discussie6. Een dialoog in de school kan helpen de brug te slaan tussen management en docenten en tussen docenten onderling. Er zijn talloze innovatieve mogelijkheden om meer ruimte te bieden voor individuele talentontwikkeling van docenten. De schoolgemeenschap geeft gezamenlijk richting aan innovatie: de schoolleider zorgt voor randvoorwaarden, de docent vormt de spil en zijn enthousiasme slaat over op de leerling. Het eigenaarschap keert terug.” OK een lang citaat maar het is zo stijlloos dat het er weer mooi van wordt.
Nog één: “Onderwijs is boeiend, leerzaam, spannend. Inspiratie, passie en vakmanschap geven kleur aan leren. Leerlingen voelen zich veilig op school en er is aandacht voor hun persoon en belevingswereld. Docenten die plezier hebben in hun vak en in het leren, dragen dat over aan hun leerlingen. Leerlingen zien iemand die interesse in hen toont en die zijn expertise boeiend over weet te brengen. Deze essentie van leren lijkt te worden overspoeld door een gepolariseerd debat over nieuwe vormen van leren. De beroepseer van onderwijspersoneel staat onder druk. Scholen die werken aan een gevoel van trots, weten het beste uit hun leerlingen en personeel te halen. Zij dragen bij aan:
• Individuele aandacht voor mensen: professionalisering van onderwijspersoneel:
• teamontwikkeling, die leidt tot samenhang en betrokkenheid
• dialoog in de school: werken aan gemeenschappelijke doelen
• ondernemerschap van docenten: een voorbeeld voor leerlingen
• inspirerende schoolleiders die hun personeel weten uit te dagen.”
Overigens de bron die bij punt 6 hoort is: nrc.next, 22 september 2006 en De Volkskrant: In onderwijs heerst een angstcultuur, Mark Peletier, 26 oktober 2006
Waar citeer je uit?
Volgens mij gaat het om oud nieuws. Of vergis ik me?
Ben ik naief?
Als je dit leest, dan is het de bedoeling dat leerlingen weer geïnspireerd gaan worden door de leraar en zijn vakkennis.
Schoolleider is faciliteerder. Klinkt me allemaal goed in de oren.
Dan de frutsels en de franjes: innovatief en ondernemerschap. professionalisering. Jakkie, dat voelt verkeerd.
Dat het een project is, klinkt ook vreselijk. En dan de prijs…..
Maar… ben ik naief, of zie ik hier wat ik bijna een jaar geleden hier al voorspelde: zet de voerbak ergens anders en de goeroes en bobo’s blaten en lopen anders.
Nu: vernieuwd onderwijs, met echte docenten en echte kennis. Kost slechts 9 miljoen. Werkelijk een schijntje als je het vergelijkt met eerdere projecten (vooral als je de nadelige effecten daarvan kapitaliseert)
terzijde: ik ben wel trots op dat kapitaliseert . Komt van geen kanten uit het onderwijs en zou zomaar in het kamp van de HNL-ers hebben kunnen belanden. Maar ik heb het nu net voor de poorten van de HEL weggesleept en het aan de community van HOL geschonken.
Laten we er een modewoord van maken. Dan zullen ze merken dat wij lekker ook andere woorden kennen dan vak, kind en krijtje. We laten ze een poepie ruiken. En het klopt nog ook. Kapitaliseer de onderwijsellende en je merkt dat we zonder dat geen bejaarde een pijamadag hadden te hoeven geven en iedereen zn hele leven verzekerd van was welvaart.
Volhouden
Hoofdtaak van “het management” is op de centen passen en die taak vervullen ze uitstekend.
Hoofdtaak van de onderwijzers is goed onderwijs en die functie schiet zwaar tekort.
Dit alles wordt begeleid door -raden, – commissies, -kundigen, -instituten, -inspecties die worden gefinancierd door politiek en publiek.
En “wiens brood men eet diens woord men spreekt”. Daarom kun je niet verwachten dat vanuit de bestaande structuren de aanzetten tot verbetering komen. Die moeten worden teweeggebracht door het werkvolk. Daarom is de discussie bij BON van levensbelang voor de kwaliteit van het onderwijs in Nederland en de werk- en levens- vreugde van de mannen en vrouwen die het vuile werk moeten opknappen.
Juist maar
we moeten ons niet beperken tot het analyseren en becommentariëren, we moeten ook demonstreren dat we er genoeg van hebben. Ik roep opnieuw op tot maliënkoorts.
Maar …
We worden gevolgd; we worden gelezen; er is stilte bij -kunde, -bonden, -politici; er zullen antwoorden komen.
En pas op voor maliënkolder.
wiens brood men eet
Juist: het gaat om het brood. Niet om de eters. Neem andere eters en ze zullen opnieuw de mening van de voederbak verkondigen.
Vandaar dat ik denk dat een andere plek van de trog een eenvoudige manier is om de richting van varkens te veranderen.
Re: varkens – er zijn teveel varkens
De pest is dat er veel te veel varkens zijn. Nadat je de trog op de goede plaats hebt geplaatst zullen die varkens ons nog steeds voor de voeten lopen.
Het publiek moet snappen hoe de onderwijswereld geteisterd wordt door al die parasieten; wie die parasieten zijn en door wie ze betaald worden.
Dit vereist een omwenteling zoals de reformatie: het aan de kaak stellen van de misstanden in de kerk. Uiteindelijk hadden ze, vele brandstapels later, na een paar decennia succes. Maken wij het nog mee?