Psychische en sociale problemen

Psychische en sociale problemen

 

Volgens een onderzoek van RIVM en het Trimbos Instituut groeit het aantal mensen met psychische problemen. Jongvolwassenen scoren het slechtst. In de groep 18 tot 24-jarigen ‘voldeed meer dan een op drie aan de criteria voor een psychische aandoening.’

Dat geeft wel te denken. Een psychische aandoening voor jonge mensen van wie je zou denken dat verreweg de meesten lichamelijk en geestelijk gezond en vol levenslust zouden zijn. Dat is dus niet zo. Veel van die jongelui studeren in het hoger onderwijs. Zou dat er mee te maken kunnen hebben?

Want men vergeet wel eens dat ‘gaan studeren’ niet voor iedereen een pretje is. Je moet het alleen doen, veel studierichtingen zijn weinig concreet in inhoud en doelstellingen, het toekomstperspectief is, vooral bij gamma studies, soms onzeker en niet altijd aantrekkelijk.

Maar ja, studeren in het hoger onderwijs is toch mooi – of niet dan?

Over deze materie wordt meer gezegd in het boek “Diplomademocratie’ van de hoogleraren Anchrit Wille en Mark Bovens.

In de Volkskrant van 13 december vertellen zij in een interview over hun ideëen . Zij maken zich zorgen over een culturele en maatschappelijke scheidslijn die naar hun mening bestaat tussen hoger (academisch) en lager opgeleiden die zich steeds meer van elkaar zijn gaan onderscheiden.

Zoals vroeger de verzuiling, zorgt nu het opleidingsniveau voor aparte, gescheiden werelden die zich zo manifesteren in de politiek.

Bovens en Wille menen dat de mensen met de hoogste diploma ’s het voor het zeggen hebben in Nederland.

Ik zou daarover twee dingen willen opmerken. Ten eerste is het in zijn algemeenheid niet waar. Wie kijkt naar de meest geslaagde Nederlanders ziet daar veel ondernemers bij zijn:aannemers, supermarkteigenaren, eigenaren van expeditiebedrijven, van fabrieken enz. die heel veel invloed kunnen uitoefenen. Daar zijn heel wat mensen bij die niet erg lang op school gezeten hebben.

Ten tweede, wie de term universitair onderwijs gebruikt heeft het over iets anders dan voorheen. De vooropleiding van studenten is na de grote democratiseringsgolf van de vorige eeuw versmald en ingekrompen ( moderne talen, algemene ontwikkeling) en de universitaire opleidingen zijn drastisch verkort. Het is geen vergelijk.

Er is een overproductie van gamma-achtige opleidingen die afgestudeerden afleveren die de praktisch geschoolden gaan adviseren.

Nergens is dat zo duidelijk als in het onderwijs. Het kost de grootst mogelijke moeite om dat soort lieden duidelijk te maken dat degene die leiding wil geven in of ten behoeve van het onderwijs zelf praktische ervaring moet hebben in de school – voor de klas staan. En voor veel andere terreinen geldt ongeveer hetzelfde.

Er is mijns inziens een scheefgroei die ten koste gaat van praktisch inzicht en ervaring en bovendien velen op het verkeerde spoor zet.

Dat Bovens en Wille, zelf met een dubieuze achtergrond, da