{"id":586,"date":"2015-12-23T09:15:26","date_gmt":"2015-12-23T07:15:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.beteronderwijsnederland.nl\/vakwerk\/?p=586"},"modified":"2015-12-24T13:45:48","modified_gmt":"2015-12-24T12:45:48","slug":"het-project-onderwijs2032-een-dikke-onvoldoende","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.beteronderwijsnederland.nl\/vakwerk\/2015\/12\/het-project-onderwijs2032-een-dikke-onvoldoende\/","title":{"rendered":"Het project Onderwijs2032: een dikke onvoldoende"},"content":{"rendered":"

\"Onderwijs2032<\/a>door Karin den Heijer<\/strong>, bestuurslid BON en\u00a0docent wiskunde aan het Erasmiaans Gymnasium Rotterdam<\/p>\n

Op 1 oktober presenteerde het Platform Onderwijs2032 de hoofdlijnen van zijn voorlopige advies. Paul Schnabel is de voorzitter van dit Platform. Centraal uitgangspunt van het advies voor het onderwijs van de toekomst is de persoonlijke ontwikkeling van de leerling. De commissie benadrukt het belang van interculturele competenties, persoonsvorming, burgerschap, een leven lang leren,\u00a0ICT-geletterdheid en probleemoplossende vaardigheden. Het advies is vergaand. Kernwoorden zijn: maatwerk en integraal onderwijs. Het komt erop neer dat ons hele onderwijs overhoop gehaald zou moeten worden. De klassieke indeling in vakken staat wat het Platform betreft niet meer centraal. Het zou van groot belang zijn om kennis meer interdisciplinair aan te bieden en te koppelen aan het aanleren van vakoverstijgende vaardigheden. Bovendien zou ICT hier en daar een leerkracht kunnen vervangen, zoals bij het aanleren van Engels op de basisschool.<\/p>\n

Ik heb een paar redenen om te twijfelen aan dit advies. Ten eerste komt het niet overeen met het gezond verstand. In het advies herken ik weinig van de geluiden van collega\u2019s en de contacten die ik heb in het bedrijfsleven en bij vervolgopleidingen. Bovendien heeft het zeer veel overeenkomsten met de mislukte onderwijsvernieuwingen van de jaren negentig. Ik herken de bekende stokpaardjes van onderwijsideologen en onderwijsadviesbureaus. Het Centraal Planbureau (CPB) publiceerde in 2011 het rapport \u2018Nederlandse onderwijsprestaties in perspectief\u2019. Hierin werd een alarmerende dalende trend van de kwaliteit van ons onderwijs gesignaleerd. De scores van de Nederlandse leerlingen bleken bij lezen, wiskunde en natuurwetenschappen gedaald. Bovendien bleek de kwaliteit van de Nederlandse leraar te dalen. Het advies van Onderwijs2032 heeft daarentegen een totaal andere strekking. Genoeg reden dus om op onderzoek uit te gaan naar dit \u2018vakoverstijgend project\u2019.<\/p>\n

Het Platform baseert zijn advies op een \u2018maatschappelijke dialoog over de toekomst\u2019. De rapportage van deze dialoog mist de klassieke indeling van een onderzoekverslag (resultaten, analyse, conclusie). Wellicht is de gedachte dat alles sowieso anders is in 2032? Het Platform houdt kennelijk niet van oude structuren, dus heeft de vorm<\/em> van de rapportage van deze dialoog dezelfde eigenschappen als de inhoud<\/em> ervan: de structuur is thematisch en feiten zijn ondergeschikt.<\/p>\n

In de verantwoording staat: \u201cOndanks dat we geen uitspraken kunnen doen over de representativiteit van de deelnemers aan de dialoog, kunnen we wel een indruk geven van de invalshoeken die goed vertegenwoordigd zijn.\u201d Nadat de systematische aanpak in ons rekenonderwijs verdwenen is, volgt nu dus een advies over ons onderwijs gebaseerd op een niet-systematisch onderzoek, op een niet-systematische manier vormgegeven.<\/p>\n

Het is in de rapportage onduidelijk wat de verschillende meningen over een onderwerp zijn van welke verschillende vertegenwoordigers. Bovendien is het niet transparant welk gewicht er aan deze verschillende meningen is toegekend. De rapportage is op geen enkele wijze te vergelijken met de sociaalwetenschappelijke rapporten die we kennen van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP), waar Paul Schnabel jaren voorzitter van was. Zie bijvoorbeeld het rapport Meebetalen aan de zorg \u2013 Nederlanders over solidariteit en betaalbaarheid van de zorg<\/em> uit 2012 van het SCP. Voor dit rapport werden aselecte steekproeven gedaan, deelnemers in groepen ingedeeld en resultaten naar leeftijd en inkomen gepresenteerd.<\/p>\n

Is het erg dat een rapport over onderwijs niet wetenschappelijk is? Het Platform vindt duidelijk van niet, gezien de tekst: \u201cIn het algemeen constateren we dat de dialoog over het onderwijs van de toekomst een breed gedragen basis heeft. Zelden zagen we twee diametrale opvattingen over bepaalde thema\u2019s; eerder is er grote consensus waarneembaar.\u201d<\/p>\n

Is dit zo? Leerlingen van vmbo tot en met vwo, ouders, bedrijfsleven, vervolgopleidingen, onderwijsadviesbureaus en onderwijsgoeroes die allemaal hetzelfde vinden? Dat is niet mijn ervaring. Ik besloot het te vragen aan de heer A.F. (Ab) van der Touw, de enige vertegenwoordiger van het bedrijfsleven in het Platform Onderwijs2032.<\/p>\n

De heer Van der Touw is classicus en heeft lesgegeven aan het Christelijk Gymnasium Sorghvliet in Den Haag. Momenteel is hij CEO van Siemens Nederland. Ik sprak met hem over de bevindingen uit de gesprekken met het bedrijfsleven en de vervolgopleidingen. Ik ben de heer Van der Touw erg dankbaar voor zijn rapportage.<\/p>\n

Uit de honderdvijftig sessies die het Platform had met verschillende organisaties komt volgens hem het volgende beeld naar voren:<\/p>\n