Google zoeken
OMO over BON
by duevel | Ma, 18/12/2006 - 15:55
Lees in Omologie (van een grote onderwijswerkgever in het zuiden) de mening van dhr. Kraakman over BON en ons...
De BON-kernpunten
- Geef de docent zijn vak terug.
- Organiseer goed onderwijs door hoogopgeleide docenten.
- Het grootste deel van het onderwijsbudget moet gaan naar het primaire proces.
- Het management moet in dienst staan van het primaire proces.
- Zeggenschap over de inrichting van het onderwijs binnen de instituten moet liggen bij leraren en docenten.
De Onderwijsbubbel
Bespreek de Bubbel
Discussiëren over de Onderwijsbubbel gebeurt bij Bespreek de Bubbel
ALV en Symposium 2012
U kunt zich hier inschrijven voor de BON ledenvergadering en symposium van 31 maart te Rotterdam.
Deltaplan BON
Rekenen en wiskunde
bonrekenhulp.nl
Aanbevolen:bonrekenhulp.nl/ ism de Stichting Goed Rekenonderwijs.
Twitter: @BestuurBON
Twitter met BON: @bestuurbon
Vakwerk
Top 7 forumonderwerpen
Populaire inhoud
Van vandaag:
Voor de discussie op deze site gelden spelregels. Berichten op deze site weerspiegelen niet automatisch de standpunten van BON
Oef*:
[Begin citaat: Het is een erg simplistische overtuiging dat herinvoering van het oude schoolsysteem de garantie
vormt voor goed onderwijs. De maatschappij verandert. Door ontwikkelingen in de techniek, internationalisering
en veranderende maatschappelijke verhoudingen, bewegen we sneller en anders. Het onderwijs zal hier in meemoeten. De opvatting van Verbrugge is reactionair en getuigt van
weinig maatschappelijke realiteitszin. -Einde citaat].
Het is toch hartverwarmend om te zien dat deze antieke 'argumenten' nog steeds dienst doen- zo heerlijk nostalgisch!
Vrolijk kerstfeest!
*: hier citeer ik zowel Klukkluk als ook WittenVeder.
Perfect in de praktijk gebracht door drs. Kraakman van Omo.
Door ontwikkelingen in de techniek, internationalisering
en veranderende maatschappelijke verhoudingen, bewegen we sneller en anders.
Het onderwijs zal hier in meemoeten.
Waar zal die man drs. in zijn?
'' Vreemd, want als er een groep recht van spreken heeft zijn het de vakmensen''
Zijn die juist niet verenigd in BON?
Nee admiraal,
deze heer bedoelt de vele jaknikkers die hij heeft aangenomen en die nooit of tenimmer zomaar spontaan enig geluid zullen geven. Daar hebben ze de manager danwel de communicatiedeskundige voor.
Misschien kan hij de SON oprichten, Slechter Onderwijs Nederland, speciaal voor jaknikkers.
Hmm bij nader inzien vertoont het epistel van Kaakman grote gelijkenis met de woorden van de fameuze Iraakse minister van Informatie: Mohammed Saeed al-Sahaf
(Zal het mn aankomende vakantie meligheid zijn of word ik werkelijk lichtelijk onpasselijk van de ledigheid die Kraakman verkoopt)
Wederom is duidelijk dat ik als beginnend docent nog een hoop moet leren, bedankt voor de les 17_9_1944.
“Welhaast surrealistisch is het ontbreken van een bijdrage van duizenden hardwerkende docenten aan het debat. Bijna ontstaat de indruk dat het Nederlandse onderwijs ten dode is opgeschreven, want ook de stilte van de kant van de werkelijke onderwijsdeskundigen is oorverdovend. Vreemd, want als er een groep recht van spreken heeft zijn het de vakmensen, die toch dagelijks vorm geven aan passende en weloverwogen onderwijsvernieuwing. In hen blijf ik mijn vertrouwen stellen, nu en in de toekomst!” (einde citaat)
Ik leidt uit bovenstaande af dat de werkelijke deskundigen (volgens Kraakman) de leraren op de OMO-scholen zijn die hij tevens aanduidt als “vakmensen”. Vanuit de redenering van Kraakman begrijp ik net als hijzelf niet waarom die deskundigen zo stil zijn. Als ik daar zou werken en er van overtuigd zou zijn dat de OMO-scholen met hun vormgeven en weloverwogen onderwijsvernieuwen de juiste weg hebben ingeslagen zou ik die BON-querelanten wel eens van katoen geven.
Het is ook bij OMO riskant om zaken die niet in orde zijn of zonder draagvlak ingevoerd worden aan de kaak te stellen (om redenen die elders op deze site in ruime mate genoemd worden).
Meepraten mag zolang je je mond maar houdt.... Initmidatie wordt niet geschuwd. Ik spreek helaas als ervaringsdeskundige. Managers houden ook daar elkaar grote handen boven het hoofd.
Misschien blijft het daarom zo angstaanjagend stil op de OMO-werkvloer?
Vreemd eigenlijk dat in een land als Nederland men nog steeds de ander het zwijgen op kan leggen. Natuurlijk heb je de " van nature zwijgers" mensen die pas na een vergadering od discussie in de wandelgangen hun stem lijken te hebben teruggevonden maar ik bedoel een schoolleiding die kan opleggen dat jij je als docent naar buiten toe niet mag uiten over zaken..kan dat eigenlijk wel?
De stukjes over OMO en het zwijgen daar uit angst voor represailles is volgens mij geen "OMO-gegeven" op mijn huidige school is dat schering en inslag.(gewone openbare school)
Een van de zinnen die hier werden geschreven luidt: managers die nog niet zo lang gelden gewoon docent waren... Deze regel trof me.. Vooral het woord gewoon..mijn ervarig is dat docenten die juist niet goed functioneren op onduidelijke wijze in het schoolleidersteam komen en dan van de ene op de andere dag zo capable zijn dat ze mij kunnen vertellen hoe mijn werk te doen...
'k Was op de onderwijsbeurs en behalve enkele bonden en computermaatschappijen werden alle hallen ingenomen door consultency bureaus, adviseurs en allerlei mensen die, vaak zonder onderwijsachtergrond maar wel vol ideeen over wat docenten doen en zeggen en vooral waarin ze tekort komen of nog zouden moeten scholen, docenten die een vak geleerd hebben, gaan vertellen hoe zij dat moeten uitvoeren. Daar word ik niet alleen moe van maar ook zo treurig en boos... sta ik daar alleen in? Zie ik dat verkeerd? Ben ik te vooringenomen?
In een vorig beroep dat ik uitoefende was het precies hetzelfde.
Op een congres kreeg je spreekbeurten van mensen die er zelf geen donder van begrepen; op beurzen kwam je (uiterst gezellige) commerciële jongens met roze dassen tegen die je mee uit eten namen.
Congressen en beurzen zijn evenementen voor en door mensen die weinig of niets met het echte werk te maken hebben.
Het doel is niet om er werkelijk wijzer van te worden (daar kan je beter een goed studieboek voor pakken).
Het is gewoon allemaal commercie: reclame, netwerken, relaties onderhouden.
Daar is eigenlijk ook niks mis mee: per slot van rekening moeten al die kacheltjes wel branden. Alleen moet je het als vakman (pardon... vakvrouw) niet te serieus nemen en het gewoon zien zoals het is. En je hoeft je zeker niet verplicht te voelen om de brandstof voor die kacheltjes te leveren.
wat een leuke titel.... Je hele betoog klopt in mijn beleving maar t zou zo anders moeten zijn.. Bijvoorbeeld een samenkomen van mensen die WERKEN in het onderwijs en met elkaar van gedachten kunnen wisselen..zoals we dat hier doen.
.
Wat hebben al die schoolopperhoofden overigens enge namen: Slagter, Kraakman!
Dat belooft weinig goeds, jonge vriend, want er zit 'omen' in het 'nomen', als je begrijpt wat ik bedoel...*
*Deze passage komt uit: De avonturen van Tom Poes in Onderwijsland.
De heer Kraakman verblijdt zijn OMO-publiek al jarenlang met nietszeggende, vage teksten. OMO, een vereniging nog Roomser dan de paus in haar niet te stoppen drang naar vernieuwing. Omologie, een blad waarnaar OMO's "duizenden hardwerkende docenten" reikhalzend uitkijken om te zien welke nieuwe plannen nu weer op stapel staan. Kraakman zou blij moeten zijn dat zijn duizenden hardwerkende docenten zich niet laten horen. Die werkers laten de voor een verstandige docent niet uit te voeren plannen gelaten over zich heen gaan, murw als ze zijn door de stroom vernieuwingen. Degenen die wel enige aktiviteit aan de dag leggen zijn de mensen die de klas al de rug toegekeerd hebben, en vol trots vertellen dat ze in het MT zijn opgenomen, en nauwelijks nog les geven; aktief zijn ook zij die eens tot dat MT hopen toe te treden, waarbij het vaak gaat om lieden die pas van de opleiding afkomen en bewezen hebben het vak van leraar niet aan te kunnen.Het wonderlijke is dat ze nog vaak benoemd worden ook. Een management dat tijdens de talrijke (geld genoeg daarvoor) vernieuwingsbijeenkomsten van OMO geindoctrineerd wordt. Op hun beurt duwen zij het geleerde enige tijd later door de strot van die duizenden hardwerkende docenten op de vloer, die in de meeste gevallen net doen alsof ze de ,door de managers (die zoeven nog gewoon leraar waren) in hun postvak gedeponeerde vernieuwingen, ten uitvoer brengen. In het begin is er eens op een vergadering om een evaluatie gevraagd, maar tot verrassing van de docenten die toen nog in de waan verkeerden dat ze tegen die gekte iets konden doen, bleek dat een GEPASSEERD STATION.
Veelzeggend is ook het nauwe samenwerkingsverband van OMO met een andere gigant, genaamd Fontys. Vooral het Zuiden is toe aan een BON-school. Succes verzekerd!
Ik geef toe, het is selectief lezen, maar toch wel aardig: in het verhaal over hersenonderzoek dat in hetzelfde OMO-blad staat, is op pagina 16 dit te lezen:
---------
Punt 4: Structuren in de voorste hersenen zijn pas uitgerijpt rond of na je twintigste en juist die structuren zijn verantwoordelijk voor planmatig handelen, het maken van keuzes, het evalueren van het eigen gedrag en van wat de omgeving vraagt.
---------
En wat gebeurt er bij een van de OMO-scholen getuige een ander juichverhaal in het blad? Men vraagt van onderbouw-leerlingen om zelf planmatig te handelen, keuzes te maken en het eigen gedrag te evalueren ........
Marten
Wat mijmeringen en floddergedachten over het onderwerp van de rijpe hersenen vind je in mn blog. En dat allemaal naar aanleiding van OMO ;-) http://www.beteronderwijsnederland.nl/?q=node/996
Uit: Omologie, schooljaar 2006-2007, nummer 2
Persoonlijk gesproken…
Stilte
Een goed debat kenmerkt zich naar mijn idee onder andere door visie, steekhoudende argumenten, nuances en zorgvuldig gewogen lange termijngedachten. De laatste tijd wordt helaas de indruk gewekt dat het hieraan tegenovergestelde one-issue debat de absolute norm aan het worden is. Ook het (voortgezet) onderwijs valt steeds vaker ten prooi aan deze onfortuinlijke vorm van opinievorming.
Nu is ruimte voor debat onmisbaar in onze samenleving, maar dan wel zolang dit opbouwend gebeurt en getuigt van enige vorm van overtuiging dan wel achtergrond. Het one-issue debat voldoet hier niet aan. Het is een gemakkelijk debat. Doorgaans gebaseerd op een onderwerpkeuze die als het op kritiek aankomt, mag rekenen op grote bijval van de (zwijgende) meerderheid. Helaas zijn er voldoende critici en zelfbenoemde deskundigen, die zich snel laten prikkelen en elke gelegenheid aangrijpen een nieuwe polemiek te starten.
Het spreekt voor zich dat het verleidelijk is deze debatvorm in verkiezingstijd nog eens extra aan te dikken. Inhoudelijk liefst ontdaan van achtergronden en maatschappelijke context, maar wel voorzien van stevige oneliners en krachttermen. Niet voor niets bedient Leo Prick zich in zijn columns voor het NRC Handelsblad graag van hapklare termen als het onderwijs-politieke complex. Een beeld dat weliswaar goed in de ‘markt’ te zetten is, maar getuigt van weinig kennis van de werkelijke verhoudingen in de ontwikkelingen in de onderwijssector. Prick vertegenwoordigt hiermee veel eerder de stijlfiguur van de populistische retoriek, dan de weloverwogen en onderbouwende methodiek van een onderwijsinhoudelijke criticaster.
De Vereniging Beter Onderwijs Nederland roept onder leiding van filosoof Ad Verbrugge op tot “het zo goed mogelijk tot bloei laten komen van de potenties van leerlingen en studenten door gedegen vakinhoudelijke en algemene vorming”. Een lofwaardig streven, maar in deze discussie ontbreekt naar mijn idee elke context.
Het is een erg simplistische overtuiging dat herinvoering van het oude schoolsysteem de garantie vormt voor goed onderwijs. De maatschappij verandert. Door ontwikkelingen in de techniek, internationalisering en veranderende maatschappelijke verhoudingen, bewegen we sneller en anders. Het onderwijs zal hier in meemoeten. De opvatting van Verbrugge is reactionair en getuigt van weinig maatschappelijke realiteitszin.
Of het nu gaat om het ‘geplaagde’ vmbo, de ‘oude vertrouwde’ mavo of de ‘alomtegenwoordige’ probleemleerling, de stellingname is vooral eendimensionaal en insinuerend. Het betreft knap inspelen op sentimenten en onderbuikgevoel. Ook de aanzwellende kritiek op de rol van het management in onderwijs is hier een mooi voorbeeld van. Het aloude wijzen naar de baas is doorgaans bij voorbaat succesvol.
Onbegrijpelijk is dat zowel de publieke als politieke opinie, het one-issue debat klakkeloos volgen. Te gemakkelijk wordt ‘wellicht’ voor waar aangenomen. De kritiekloze opstelling van de pers is in dit kader bovenal schrijnend. Stelselmatig worden journalistieke principes als hoor- en wederhoor, het controleren van feiten en het creëren van een context niet meer in acht genomen. Berichtgeving raakt hierdoor meer en meer verstoken van enige vorm van nuance.
Welhaast surrealistisch is het ontbreken van een bijdrage van duizenden hardwerkende docenten aan het debat. Bijna ontstaat de indruk dat het Nederlandse onderwijs ten dode is opgeschreven, want ook de stilte van de kant van de werkelijke onderwijsdeskundigen is oorverdovend. Vreemd, want als er een groep recht van spreken heeft zijn het de vakmensen, die toch dagelijks vormgeven aan passende en weloverwogen onderwijsvernieuwing. In hen blijf ik toch mijn vertrouwen stellen, nu en in de toekomst!
drs. R.H.A.M. Kraakman voorzitter Raad van Bestuur
Wanneer je dit stukje als niet-participerende buitenstaander moet interpreteren kan je alleen maar constateren dat wij als BON aan invloed winnen. Kraak noemt ons, windt zich over ons op en haalt zijn oude vertrouwde 'veranderende maatschappij' maar weer eens van stal.
Wat kunnen wij nog meer wensen?
Dat Kraak zich zonder slag of stoot over geeft? Leider van een bureaucratisch monstrum geeft zijn mening over zijn tegenstrevers; dan kan je moeilijk verstandige taal verwachten.
Het gaat goed met ons!
Kraakman, http://www.omo.nl/FilesPage/1001916/mologie%20nr%201.pdf :
Ondertussen is de teneur dat de echte uitdaging voor docenten binnen het onderwijs aan de managementkant ligt. Zie hier het beeld ontstaan van logge ambtelijke organisaties, waar de dagelijkse praktijk nog weinig met het onderwijs van doen heeft. Een stelling waar met de verkiezingen in aantocht menig politieke partij haar messen op scherpt.
Laten we echter niet vergeten dat de vraag naar management in het onderwijs volledig is ingegeven door diezelfde politiek. Onder de noemer decentralisering en professionalisering is het onderwijs gevraagd een enorme kwaliteitsslag te leveren. Dit is geen sinecure, maar een ingrijpend proces. Het begeleiden van dit proces vraagt om managementkwaliteiten en bedrijfsmatig ingestelde vakmensen. De onderwijssector probeert de vraag van de Haagse politiek zo goed mogelijk op te pakken, maar krijgt de zwarte piet toegeschoven voor het feit dat er een disbalans is ontstaan in waardering van docenten en manager.
Managers zijn dus nodig voor de enorme kwaliteitsslag.
Zie boven
Mooie taal van het opperhoofd toch? helaas voegt hij daad bij het woord... hij zet zijn managers (uiteraard geselecteerd en goedgekeurd door de ballotagecommissie, betstaande uit de heren kraakman, kraakman en kraakman) , uitmuntend in de competenties 'loyaal aan het gezag van het opperhoofd' en 'zwijgend toestemmen' op de juiste plek....op school: OMO1 of OMO15, naar eigen goeddunken om desbetreffende dependance weer in het gareel te krijgen. Ach tis mooi volk, die managers bij ons OMO. ;)
Ik ben benieuwd ikke. Hoe wordt in het algemeen binnen OMO over het opperhoofd gedacht? Zit elke OMO school inderdaad vast aan één en dezelfde visie? Hoe reageren docenten/leerlingen/ouders daarop?
Ik ben vooral ook nieuwsgierig omdt ik erlijk gezegd nauwelijke een beeld heb van de aanhang van HNL danwel van de BON gedachten binnen het onderwijs. Hoe is jouw indruk daarvan binnnen OMO?
mmmmh ja moeilijke vraag om een antwoord op te geven. het zal nooit een objectief algemeen beeld zijn, maar gekleurd door mijn ervaringen en mijn contacten. Veel mensen die ik spreek hebben bij het opperhoofd het idee van 'my way or the highway'. Daarnaast zien vooral mensen die langer in dienst bij omo zijn de identiteit van de school vervagen. Dit door allerlei centraal geregelde zaken. Gelukkig hebben we als school zijnde nog de vrijheid een eigen visie te hebben op onderwijs (maar wellicht is dit een schijnvrijheid, ik heb natuurlijk geen idee hoe de gesprekken tussen schoolleiding en omo verlopen). Maar naar mijn idee zijn we vrij in de keuze van scenario en verdere invulling daarvan. Maar de nieuwste school moet natuurlijk het paradepaardje van omo worden. Of is het dat al? het is zo stil omtrent DNS namelijk...
Ikke boft wanneer hij zegt dat op zijn OMO-school nog een zekere vrijheid heerst. Ik weet dat het er op meerdere scholen anders aan toe gaat, dat je als docentencorps totaal niets te vertellen hebt. Scholen waar ex-collega's ineens zomaar achter de bestuurstafel plaatsnemen en zonder enige kennis van onderwijskundige zaken reeksen van veranderingen doorvoeren. Veranderingen waarvan zelfs de leerlingen versteld staan. En ik vrees dat het met De Nieuwste School , na wat startproblemen, nog altijd stroef gaat, anders hadden we wel jubelverhalen gehoord in OMO's lijfblad.
Dat laatste vermoedde ik ook al, vandaar toch even het balletje opgegooid ;). Ik moet zeggen dat wij redelijk de vrijheid hebben. Het vervelende echter is dat veel collegae die vrijheid niet benutten, stil blijven zitten. Tot het moment dat de directie dus wel eisen gaat stellen. Om vervolgens te klagen dat alles opgelegd wordt. Ik ben er wel 100% van overtuigd dat het in de meeste gevallen geen onwil is, maar meer angst dingen aan te pakken, dingen te veranderen, of juist zeer bewust hetzelfde te laten. De kaders die de directie stelt zijn vrij abstract en zeer ruim interpretabel, voor velen werkt dit verlammend. enerzijds is dit begrijpelijk; bij sommigen heerst er vast de angst energie te steken in zaken die later niet goedgekeurd worden. Van de andere kant is het slim alle ruimte te benutten om zo je onderwijs te kunnen optimaliseren. hahahaha volgens mij ben ik wel heel erg afgedwaald nu, maar ik zal toch maar op versturen drukken.
Herkenbaar. Bovendien verschuilt een zwakke directie zich graag achter de zgn. wil van OMO (´wij kunnen er nu eenmaal ook niets aan doen´).
Niet voor niets wordt af en toe al gesproken van het OnderMinisterie van Onderwijs...
Werkelijk kotsmisselijk wordt ik van dit soort managers. Om bij professor Heertje te blijven, dit soort individuen moet subiet van het toneel verdwijnen. Het komt het onderwijs direct ten goede. Iemand een idee voor welk bedrag de heer Kraakman als
kostenpost te boek staat? Hij brengt in ieder geval niets op. Het is toch immer weer een droeve zaak dat docenten,
als uitvoerenden, een groot deel van de door hun gegenereerde opbrengsten moeten afstaan aan dit soort mee-eters. Mee-eters die worden aangesteld om de rode loper uit te leggen zodat eenieder zijn taken naar behoren kan uitvoeren.
Maar de praktijk is dat deze loper opgerold blijft zodat iedere keer weer het gros van het docentenkorps de nek erover breekt.