INSTRUCTIE WERKT!
Door Onderwijsgek op 18. januari 2009 - 13:05
Klassikale instructie is een krachtig didactisch instrument. Wellicht klinkt het ietwat ouderwets, maar dat is slechts een beeld. Volgens mij hebben we als onderwijsprofessionals te lang ons onderwijs gebaseerd op beelden, aannames en filosofieën over mens en maatschappij.
Laten we doen wat werkt! Uit eigen ervaring of uit wetenschappelijk onderzoek.
Instructie werkt! Daar zijn boekenkasten vol over geschreven. Kinderen hebben eenvoudigweg uitleg nodig om zich de leerstof eigen te maken. Leerstof die de kinderen namelijk zelf kunnen verwerken is geen léérstof, maar inslijpstof. Zo eenvoudig en daardoor zo gemakkelijk vergeten.
Klassikale instructie geeft je als leerkracht de mogelijkheid om dingen uit te leggen, kinderen leer- en oplossingsstrategieën aan te leren. Binnen een klassikale instructie kan je als leerkracht prima differentiëren. Denk hierbij als geheugensteuntje voortdurend in drie niveaugroepen en stel iedere groep telkens vragen die aansluiten op hun zone van naaste ontwikkeling.
Een klassikale instructie over bijvoorbeeld breuken kan op deze manier zeer leerzaam zijn. Niveaugroep 1 krijgt uitleg en vragen over het optellen van gelijknamige breuken, niveaugroep 2 over het optellen van ongelijknamige breuken. Voor de derde groep wordt de leerstof op deze manier nog eens herhaald. Herhaling is eveneens een effectief didactisch middel. Deze leerlingen kunnen daarnaast betrokken worden bij de uitleg. Ook het verwoorden van oplossingsstrategieën heeft een positief effect op het zich eigen maken van de leerstof. Aan het eind van de instructie kan er een verdieping plaatsvinden voor rekengroep 3: bijvoorbeeld vermenigvuldigen met breuken. De twee andere groepen pikken deze instructie mee en worden zodoende alvast voorbereid op toekomstige leerstof.
De groep wordt op deze wijze bijeengehouden, terwijl er toch ruimte is voor differentiatie. Door teveel te differentiëren ontneem je jezelf als leerkracht de mogelijkheid tot het geven van instructie. En dat is nou juist de basis van goed onderwijs.
Na de instructie kunnen de drie groepen de leerstof op hun eigen niveau verwerken. De leerkracht kan eventueel de afzonderlijke groepen aanvullende instructie geven. De tijd wordt effectief en zinvol besteed. De effecten op de leerprestaties mogen duidelijk zijn.
SCHRIJF JE IN VOOR
BETER ONDERWIJS
Discussieer mee met de andere leden van Beter Onderwijs Nederland. Maak een login aan op de site en krijg toegang tot het forum.
Reacties
Het beeld dat de meeste buitenstaanders hebben van instructie is éénrichtingsverkeer: de leerkracht vertelt, de klas luistert. Deze praktijk bestaat buiten het hoger onderwijs eigenlijk niet. Daar heet het dan ook meestal 'college'. In het basis- en voortgezet onderwijs wordt instructie altijd afgewisseld met vragen (van twee kanten) en opdrachtjes, extra uitleg op het bord, anekdotes van de leerkracht etc.
Het is dat éénrichtingsverkeer dat afschrikt. Echter: in een normale klassesituatie wordt uitleg altijd gekoppeld aan het stellen van vragen. Dat geeft een leuke interactie en het garandeert bovendien dat de stof niet boven de hoofdjes blijft hangen. Je kunt immers direct controleren of het begrepen is.
Een andere goede reden voor het klasseleergesprek (zo heet dit eigenlijk) is de levendigheid en de afwisseling. Doordat je zomaar een vraag kunt krijgen moet je je hoofd/aandacht er wel bij blijven houden. Het is voor een leerling leuk om te zien of anderen de vragen goed beantwoorden.
Ik begrijp uit de toelichting dat Onderwijsgek met instructie vooral het klasseleergesprek bedoelt, of heb ik het mis?
Ik ben ervoor dat in elke stad en streek leerlingen ouderwets klassikaal onderwijs moeten kunnen volgen. Om twee redenen. In de eerste plaats is het voor de meeste leerlingen een vorm van onderwijs die nog nergens overtroffen is. In de tweede plaats vind ik, net als de onderwijsvernieuwers, dat elk kind onderwijs moet krijgen dat zo goed mogelijk bij hem past. De verplichte overgang naar nieuwe onderwijsvormen is daarmee in strijd. Maar ook een verplichte terugkeer naar de oude vorm. Daarom wil ik mij hier mij niet toe beperken met het uitspreken van mijn bijval voor het herstel van het door de leraar gestuurde en gedisciplineerde interactieve onderwijs. Hoofdzaak blijft dat aanpassing aan de geaardheid van het kind nog steeds het onderliggende uitgangspunt moet zijn. Als er veel leerlingen zijn die juist veel (gewensts) opsteken van het leren m.b.v. een computer moeten daar voorzieningen voor getroffen worden. Als een leerling een Einzelgänger is die het liefst solitair leert moet hij zijn diploma ook via afstandsonderwijs kunnen krijgen. Er moet echte tolerantie wat betreft de lesmethoden in het onderwijs komen. De hervormers hebben natuurlijk gelijk als ze zeggen dat leerlingen ook moeten leren samenwerken en communiceren. Maar als een leerling de leerstof beter onder de knie krijgt door zelfstandig te werken is dat onvoldoende reden om hem het verwerven van kennis te bemoeilijken door hem te dwingen in groepjes te werken of klassikaal onderwijs te volgen.Seger Weehuizen
Dat kan een school allemaal niet waar maken.
Van de leerling mag ook aanpassingsvermogen verwacht worden.
Overigens zijn alle door jou genoemde mogelijkheden op de reguliere scholen van het voortgezet onderwijs wel aanwezig.
Het mooie is dat klassikaal onderwijs zichzelf wel bewezen heeft, en al die idioten die het tegendeel beweren, hebben waarschijnlijk andere beweegredenen en er meestal persoonlijk belang bij een 'nieuw product' in de markt te zetten.
Er blijft vrijwel altijd een verschil tussen ideaal en werkelijkheid of tussen principes en praktijk. Dat neemt de wenselijkheid om principes expliciet te maken niet weg. Onderwijs dat voor elk type leerling het beste is is vanzelfsprekend onhaalbaar. Dat alle door mij genoemde mogelijkheden op reguliere scholen van het voortgezet onderwijs aanwezig zouden zijn is voor mij een duistere uitspraak. Ik herinner mij nog levendig dat een mijner dochteren op het VWO in een groepje moest werken en dat tijdverspilling vond. Een protest van mij bij de directie leverde niets op. Toen ik mijn dochter 2 jaren eerder voor één van de daarna fuserende scholen aanmeldde waren er nog geen plannen om in groepjes te gaan werken. Aanmelding op een andere school van het dorp Venlo garandeerde mij niet dat mijn dochter daar niet als gevolg van nieuw beleid niet in groepjes zou hoeven werken.
Het vroegere onderwijs in vreemde talen was ongeschikt voor zelfstandig of in groepjes werken. Beslissen of een vertaling goed is kan niet goed gebeuren aan de hand van een antwoordenlijstje met goedgekeurde en afgekeurde vertalingen. Klassikaal onderwijs waarbij de vertalingsvoorstellen bediscussieerd kunnen worden is daarvoor het beste. Exacte vakken kun je wel heel goed via afstandsonderwijs leren maar scholen bieden altijd een totaalpakket.
Seger Weehuizen
Juist exacte vakken kun je helemaal niet goed via afstandsonderwijs onder de knie krijgen. Ja, misschien op HBO- of universitair niveau, maar zeker niet in het voortgezet onderwijs: begripsvorming is van cruciaal belang, en daarvoor is intensieve interactie tussen docent en leerling nodig.
De basisprincipes van vreemde taal kun je nog wel leren uit een boekje (met CD), woordjes overhoren kan heel goed via internet, maar wiskundig inzicht verwerven en wiskundesommen goed leren oplossen gaat zo echt niet!
Er zijn 2 redenen waarom ik afstandsonderwijsvoor mij een goede optie vind. Mijn gedachten verwijderden zich in mijn middelbare schoolperiode tijdens de les vaak van het onderwerp van de les zodat ik mijn tijd niet efficiënt gebruikte. Bij schriftelijke lessen moet je wel bij de les blijven. Ten tweede heb ik lang geleden het college Technische Informatik" van de Fernuniversität zu Hagen gevolgd en de bijbehorende Klausur geschreven. Ik vond het een fijne manier van studeren en heb niet het gevoel dat ik door het afwezig zijn van een docent de benodigde begrippen niet kon vormen of de vraagstukken niet goed oploste, Maar het gaat hier natuurlijk om een leergang op universitair niveau en zo'n leergang had jij, JTS, al het voordeel van de twijfel gegeven.
ik pleit hier natuurlijk niet voor mijzelf maar kom op voor de belangen van alle leerlingen met een slechte concentratie beïnvloed door stemmingswisselingen. En ik ga er van uit dat er meer leerlingen zijn zoals ik was.
Seger Weehuizen
Een belangrijke reden waarom onderwijs altijd het beste via directe interactie zal werken is de identificatie met rolmodellen. De docent is meer dan alleen het vehikel van kennisoverdracht: Hij/zij is ook een voorbeeld. Een voorbeeld van beschaving, van wetenschappelijkheid, van een intellectuele houding, van eruditie, van goede smaak, en ga zo maar door. Je kunt alle kennis van de wereld veroveren met internet, televisie en boeken, maar het meeste leer je uiteindelijk van... docenten, andere mensen dus. Dat geldt wat mij betreft voor alle disciplines, van talen tot aan exacte vakken.
...dat van een goede onderwijzer gevraagd wordt kind te worden met de kinderen, maar hen tegelijk ook leert geleidelijk volwassen te worden.
Uit: Theo Thijssen: De gelukkige klas, 1926.
Ik was en ben zo iemand die alles uit boeken (en dictaten) leerde. Leerboeken zijn op hun beurt natuurlijk wel weer geschreven door docenten. Zo leer je altijd in een of andere vorm van andere mensen.
Gewoon goed kunnen lezen is, ook in de exacte vakken, het halve werk. Mij is vaak opgevallen dat erg veel mensen, ook zij van de generatie die naar mijn mening goed onderwijs heeft gehad, niet zo goed kunnen lezen. Wie van ons kent niet het verschijnsel dat we op knopjes gaan drukken zonder de gebruiksaanwijzing te lezen? Maar veel auteurs van gebruiksaanwijzingen kunnen ook niet zo goed schrijven....
Het gaat meer over de praktische invulling. Doet een leerkracht 3 niveaugroepen, of is er sprake van meerdere leerkrachten? Wat is 'n groep, in deze?
Weer een pleidooi voor stevig klassikaal onderwijs.
Ook in het stukje van Leo erboven.
Natuurlijk werkt instructie, natuurlijk werkt streng klassikaal onderwijs, natuurlijk werkt een stevige structuur.
Allemaal 'mannelijke' trekjes.
De feminisering van het onderwijs heeft veel stuk gemaakt.
Onder meer juist gezorgd, voor die feminisering.
WSNS gaat dagelijks stil sluipend door, met het veroorzaken van 'n verwoestend effect op 't basisonderwijs. De segregatie ook.
Van dat front verder weinig nieuws.