met de inhoud van 'n bericht, als ik die allang ken.
Hooguit ietwat cynisch, bij het lezen van de reacties van anderen daarop.
Heeft iemand 'n voorstel, m.b.t. de doorgeschoten feminisering van de onderwijssector? Hoger opleidingsniveau en hoger salaris?
Briljante oplossingen kunnen ook idioot simpel zijn.

Ik dacht als kleutertje al: Waarom praat die juffrouw zo raar? Waarom zet ze zo'n hoog stemmetje op? Ze neemt ons zeker niet serieus...

Met de beste bedoelingen tutten veel juffen maar wat aan met kinderen. Maar zoals mijn voorbeeld moge illustreren, is dat niet tot vreugde van ieder kind. En ik was vast niet de enige uitzondering.

Overigens ben ik niet in het speciaal onderwijs terechtgekomen;-)

Dat "per definitie" is nu helemaal helder. Het feit dat de testmakers een bepaalde mix van vragen moeten aanhouden om een test te kunnen maken met sekse-neutrale uitkomsten betekent dat er op zijn minst culturele verschillen (nurture) tussen mannen en vrouwen moeten zijn. Als er ook soorten intelligentie bestaan zou het kunnen zijn dat sommige ervan gemiddeld sterker bij vrouwen aanwezig zijn dan bij mannen. Maar of de verschillen nu in nature of nurture zitten, die verschillen zouden er toe kunnen leiden dat sommige manieren van onderwijs beter voor de ene sexe zijn dan voor de andere. De eis dat een intelligentietest voor mannen en vrouwen tot dezelfde uitkomsten moet leiden kan dus alweer tot gevolg hebben dat ideologische keuzes gemaakt worden met nadelige practische consequenties. Misschien moeten we gewoon accepteren dat minder vrouwen dan mannen iets met de harde β-vakken hebben. Wel moeten we er alert op blijven dat meisjes niet ontmoedigd worden om een studierichting te kiezen die niet vrouwelijk zou zijn. Of omgekeerd.
Seger Weehuizen

Ik vraag me af of sexe-neutraliteit wel zo’n voorname eis is in de huidige testpraktijk. Het is waar dat tests het proberen te zijn –moeten ze ook wanneer ze niet in verschillen tussen de sexen geinteresseerd zijn- en overdrijven, maar over de kennelijk aanwezige verschillen doet men niet moeilijk. In het gezaghebbende overzichtsartikel Intelligence: Knowns and Unknowns van Neisser, U. et al. (American Psychologist, vol. 51, 2, 1996, p.77-101), geschreven op verzoek van de American Psychological Association, worden de al lang bekende IQ-verschillen tussen de geslachten nog gewoon opgesomd en “verklaard” voor zover in kort bestek doenlijk (p.91 e.v.).
Niet veel mensen zijn in staat of bereid de weinige maar niet onbelangrijke verschillen tussen groepen te begrijpen. Dat maakt een discussie over IQ niet aanlokkelijk en doorgaans vruchteloos. Tot een goed begrip behoort het inzicht dat verschillen tussen subgroepsscores (als het gemiddelde en de spreiding) veel kleiner zijn dan de individuele scoreverschillen binnen de populatie. De overlap tussen subgroepen (mannen en vrouwen bijv.) behorende tot 1 populatie is altijd veel groter dan de exclusie (bestaat dat woord?). Anders gezegd: de eigen individuele score biedt veel meer informatie dan de gemiddelde score van de groep waartoe men behoort, nog anders: groepsscores hebben geen implicaties voor individuën. Wel voor beleid, uiteraard, en dan krijg je al die individuën weer over je heen.
Dat bestaande en aangetoonde groepsverschillen aanleiding kunnen geven tot racisme en discriminatie is wel gebleken. Mijns inziens vormen in onze tijd en in een beschaafd land politiek-correcte bestrijders van racisme etc. overigens een veel moeilijker te bestrijden groep dan de racisten zelf. Politiek-correcte personen nemen met allerlei verkeerde argumenten hun medeburgers de maat (er zijn te weinig vrouwelijke hoogleraren; maar ook: vrouwelijke docenten kunnen jongens niet goed bedienen) en het blijkt dat je zo vrij gemakkelijk een behoorlijk voordeel kunt boeken en niet alleen in in dit voormalige domineesland. In de VS en Duitsland is het veel erger. Daar kan het niet vermelden door Neisser c.s. van het aangetoonde hogere gemiddelde IQ van joden als uiting van antisemitisme worden aangemerkt. Maar we dwalen af, graag zelfs.
Liefhebbers kan ik het genoemde APA-artikel sturen via de private mail.

Willem Smit