Minister Plasterk wil een lerarentekort voorkomen, maar volgens de leraren is hij te zuinig. ‘Hiermee redt u het niet.’
‘Mijn vrienden lachen me uit’, bekent Marcel Menz (36), leraar geschiedenis op het Aloysius College in Den Haag. Ondanks een universitaire graad komt hij maandelijks met niet meer dan 1.600 euro netto thuis.
Toch wil Menz niet het onderwijs uit. Sterker: het salaris is niet zijn grootste probleem. ‘Ik maak heel veel lesuren. In één week krijg ik 237 verschillende kinderen in mijn klas. Die moet ik allemaal genoeg aandacht geven. Ik wil wel eens wat meer tijd om mijn lessen voor te bereiden.’
Menz is een van de leraren die in actie kwamen tegen de plannen van onderwijsminister Plasterk. Die wil de uitgaven aan onderwijssalarissen verhogen met 1,1 miljard, te bereiken in 2020, in een poging het onafwendbaar lijkende lerarentekort af te wenden.
Woensdag kreeg hij de actiegroep Leraren In Actie op bezoek, die vindt dat hij met meer moet komen. En sneller.
De minister ontvangt vier actievoerders. Initiatiefnemer Ronald Cilon maakt duidelijk wat van de minister verlangd wordt. ‘Dit is niet genoeg om het onderwijs te redden. U begon met goede bedoelingen, maar daarmee redt u het niet. U moet terug naar het kabinet.’ Om meer geld, bedoelt Cilon.
Plasterk zegt niets toe, althans niet hier: ‘Dit is geen onderhandelingstafel.’ Hij benadrukt dat zijn plan de leraren 10 procent extra oplevert, wat de neerwaartse spiraal kan ombuigen.
Maar de rond achthonderd leraren die op het Plein in Den Haag demonstreren, gaat het in meerderheid om de werkdruk. Lobke de Groot (29), tweedegraads Nederlands aan het Bertrand Russell College in Krommenie, vindt leraar zijn een roeping. Zijn collega techniek Pepijn de Beijer (36) verdiende als kraanbouwer meer. ‘Misschien ga ik over een paar jaar weer het bedrijfsleven in, maar dan alleen vanwege de werkdruk.’
Alleen enkele leraren met een universitaire opleiding zijn kritischer op hun salaris. Marco Wiessing (42), eerstegraads geschiedenis in Delft: ‘De zeven jonge eerstegraads die vorig jaar bij mij op school begonnen, zijn alweer weg. Allemaal naar overheidsbanen.’
Kleinere klassen, minder lesuren maken: dat is de oplossing die veel demonstranten voorstaan. Maar dan wordt het lerarentekort toch nog groter? ‘Dat moet dan maar’, zegt Teja Bodewes van Leraren in Actie. Maar Martijn Kaal (60) van de Joke Smitschool in Amsterdam, heeft daarvoor een oplossing: ‘Geef gewoon minder lesuren. Geen 1.040, maar 900. Doen ze overal in Europa.’
(VK)
Plasterk heeft geen vuist!
*...nee*, helaas..., was *hij, links* maar minster..., ook *helaas*.
En ook geen *sterke knieën.
Niet de *man van zes miljoen*, maar van de *kleine bedragen*.
1; 2; 3; 4; 5; 6; *klik zelf verder*; 7; 8; 9; 10; 11; 12; 13; 14; 15
Eén plaatje zegt meer dan duizend woorden.
Hoe was het ook al weer ? Waar mijn hart ligt *voel ik me thuis*.
*Precies*!!!!!
...een luisterende minister, maar zocht vervolgens naar een plaatje van een handelende minister, maar die was er niet bij.
Die zijn er misschien niet van Plasterk.
En dat is nu juist het probleem.
En dat was het plaatje bij dit bericht:
Minister Plasterk gaat zich harder inspannen om de kloof tussen jongens en meisjes in het onderwijs te slechten. Het devies: meer meisjes naar exacte en technische studies, meer jongens naar de pabo.*Lees verder...*
Hoe heet dat ook al weer ? *Precies*.
I Zo lang economen, managers, advocaten en specialisten beter verdienen dan hogere technici is het inderdaad trekken aan ......
2 Het verhaal over de "Haagse bluffer"in het Fin. Dagblad over Plasterk lijkt te kloppen. Hij laat de grote politieke zaken liggen (de Zusammenbruch van het onderwijs) en drukt kleine dingen erdoor.
3 Hij moet de meisjes met rust laten. Als ze geen techniek willen studeren hoeven ze dat ook niet. Als een meisje nee zegt bedoelt ze ook nee lees ik vaak op affiches.
Seger Weehuizen