Google zoeken
Ouders van leerlingen in het VO
zijn allang murw geworden van de discussies die ze met het BO hebben moeten voeren. Hoe wordt het voor ouders straks om met de verschillende maatschappen te moeten overleggen? Ik zie het al voor me. Je belt de schoolleiding: "Nee, helaas, wij kunnen er ook niets aan doen dat er weer twee repetities op een dag stonden gepland. Daarvoor moet u bij de maatschappen zijn van de verschillende docenten. " De positie van de ouders is al zo zwak; dit maakt het nog erger.
De BON-kernpunten
- Geef de docent zijn vak terug.
- Organiseer goed onderwijs door hoogopgeleide docenten.
- Het grootste deel van het onderwijsbudget moet gaan naar het primaire proces.
- Het management moet in dienst staan van het primaire proces.
- Zeggenschap over de inrichting van het onderwijs binnen de instituten moet liggen bij leraren en docenten.
De Onderwijsbubbel
Bespreek de Bubbel
Discussiëren over de Onderwijsbubbel gebeurt bij Bespreek de Bubbel
ALV en Symposium 2012
U kunt zich hier inschrijven voor de BON ledenvergadering en symposium van 31 maart te Rotterdam.
Deltaplan BON
Rekenen en wiskunde
bonrekenhulp.nl
Aanbevolen:bonrekenhulp.nl/ ism de Stichting Goed Rekenonderwijs.
Twitter: @BestuurBON
Twitter met BON: @bestuurbon
Vakwerk
Top 7 forumonderwerpen
Populaire inhoud
Van vandaag:
Voor de discussie op deze site gelden spelregels. Berichten op deze site weerspiegelen niet automatisch de standpunten van BON
ad Fritzim
Ik til niet zo zwaar aan 2 repetities op een dag. De leerlingen moeten hun leerstof bijhouden. Meestal is het zo datje als je een goede leraar hebt en altijd je huiswerk maakt altijd klaar bent voor een proefwerk. Ouders moeten niet dezelfde fout maken als de overheid door zich vast te bijten in procedures. Een voorbeeld daarvan is de aandacht voor lesuitval. Wanneer de wel gegeven lessen van goede kwaliteit zouden zijn zouden ouders zich daar niet zo druk over maken. Het is de reactie van de machtelozen die voor de belangrijkste zaken geen handvat hebben. (Dat geldt tegenwoordig ook voor de overheid).Het moet gaan om de inhoud van de leerstof en een geslaagd proces van kennisoverdracht.
een school meegemaakt waar het leerlingenstatuut dit niet uitsluit. En terecht. Het probleem is tegenwoordig dat repetities veel werk zijn omdat juist de docenten niet klaar zijn. De stof wordt er doorheen gejast, veel niet besproken (ook bij vakken als wis- en natuur/scheikunde), zodat de leerlingen wel degelijk veel werk hebben aan de repetities. Hoe vaak is het dit schooljaar al niet voorgekomen dat de docenten toetsen hebben gepland op een sportdag of in hun planning blijken geen rekening te hebben gehouden met lesuitval door paasvieringen en wat dies meer zij. Allemaal zaken die je als docent keurig uit het jaaroverzicht kunt afleiden dat je aan het begin van het schooljaar (op z'n laatst) ter hand gesteld krijgt door de schoolleiding. Nee, als er echt alleen maar goede docenten rondliepen zouden ouders, leerlingen en studenten echt niet zo veel klagen. Sommige docenten denken ten onrechte alsof zij de enigen zijn die problemen hebben met het huidige onderwijs.
Geachte Fritzi,
Uit jouw verhaal komt naar voren dat het verbieden van meerdere proefwerken op één dag thuishoort bij symptoombestrijding: “De stof wordt er doorheen gejast, veel niet besproken (ook bij vakken als wis- en natuur/scheikunde), zodat de leerlingen wel degelijk veel werk hebben aan de repetities”. Bij ordentelijk onderwijs zou zo’n verbod niet nodig zijn.
... bij 1 proefwerk op een dag kan het gewone huiswerk doorgaan, bij 2 proefwerken op een dag valt alles stil en dat willen we toch niet ?
Ad Fritzinem atque Adion (25-05|15.43 & 17.10 uur)
Toen ik op het Gymnasium zat bestond er nog geen leerlingenstatuut. Maar leerlingen protesteerden NATUURLIJK bij de docent die als tweede voor eenzelfde dag een proefwerk wilde opgeven. En meestal gaf die docent gehoor aan de protesten. Het onderwijsproces op school dreef (in mijn herinnering) op redelijkheid en niet op regeltjes. Het lijkt mij bij de wijze waarop toen les werd gegeven nog steeds goed dat een docent onmiddellijk nadat hij een stuk leerstof afgerond heeft daarover een proefwerk geeft. En als er op een dag toch twee proefwerken waren werd er meestal ook nog 4 tot 6 uur gewoon les gegeven. Het onderwijs viel door twee proefwerken op eenzelfde dag echt niet stil!
Heel verstandige woorden, Seger
Redelijkheid in plaats van regels.
Wantrouwen is de oorzaak van al die regelgeving én de baas willen spelen over elkaar.
Dan liever (Fritzi) een anarchist.
Leve de anarchie in deze tijd van overtollige regelgeving:)
Hals zei eerder: "..maar ik moet je bekennen: van een repetitierooster trek ik me ook niet veel aan. Als ik geen repetitie mag geven, geef ik het beestje gewoon een andere naam."
Dat is nog eens anarchie.... :-)
Terug naar vroeger.
volgens mij hoort dat plaatje bij het 'nieuwe leren ' van nu:)
Deze beter ?
Ook maar even de docent met het krijtje.
Zo was het in Athene, vroeger
Dit is een leuke toets, over middeleeuwse prenten, met antwoorden.
Leerlingen, die vragen om beter onderwijs
...waar haal je ze vandaan (retorisch).
Het is een proces dat zich niet enkel in het onderwijs heeft afgespeeld natuurlijk. Alles moet gejuridiseerd.
Oorzaak: een samenspanning van eerlijkheids- en gelijkheids- denkers met management
De eerste groep etreeft iets na dat lijkt op "zonder onderscheid des persoons" en "voorkom willekeur" (en noodzakelijke voorwaarde daarvoor is dat alle mogeljke gebeurtenissen in procedureregels worden vastgelegd). De groep managers willen gewoon ... managen. Aan de knoppen zitten, uitvallende productiemiddelen kunnen vervangen door goedkopere. Hebben geen enkele behoefte aan mensen of groepen in de organisatie waar ze geen invloed ophebben. Links gelijkheidsdenken met rechts managementsdenken. Een vreselijke combinatie.
De leerlingen zijn daar als vanzelf in meegegaan, maar hebben het proces verder niet beinvloed, is mijn vaste overtuiging.Ze maken gewoon gebruik van de mogelijkheden en moeten dat ook wel, want redelijk overleg met docenten wordt door al die regels zelfs onmogelijk gemaakt. Een docent die zich aanpast aan redelijke wensen wijkt af van de procedures en krijgt dat te horen.
bepaalt de docent? Als je als docent wilt bevorderen, dat het maakwerk wordt afgeraffeld, is leerlingen overladen met toetsen dé aanpak. Wat mij keer op keer opvalt, is dat docenten niet in de gaten hebben hoeveel tijd er in huiswerk gaat zitten. Ik vind docenten die geen begrip hebben voor de belangen van leerlingen eerlijk gezegd geen knip voor de neus waard. Dat er geen leerlingenstatuut bestond op uw gymnasium, lijkt me nauwelijks relevant. En ja daar hebben we het weer: leerlingen protesteren altijd. Dan kan deze dooddoener er ook nog wel tegenaan: leraren luisteren nooit naar hun leerlingen.
________________________________________________________
Een goede docent is bij de planning van huiswerk in staat ook de belangen van leerlingen in het oog te houden.
Toen ik schreef: “NATUURLIJK” protesteerden de leerlingen tegen twee proefwerken op één dag” bedoelde ik dat niet negatief. Ik dacht eerder aan een ritueel. De leerlingen proberen te voorkomen dat zij –zoals zij dat zien- te hard moeten werken. Dat was volledig acceptabel want het was toen nog niet zo dat de leerlingen eigen verantwoordelijkheid, zelfstandig werken en zelf-kritisch evalueren kregen opgelegd. Kinderen mochten nog kinderen zijn en leraren waren strenge maar rechtvaardige ouders. Een MBO waar de leerlingen zelf om meer contacturen en meer werk vragen was in die tijd ondenkbaar. Het was de tijd waarin op de scholen nog niet in juridische termen gedacht werd.
Noem ruim vantevoren de week waarin je een proefwerk wilt geven. Overleg met de klas; laat ze een poosje oudebetten; en er komt gegarandeerd een afspraak uit. Het is dan een gezamenlijke afspraak geworden en geen moetje.
...zat ik (al) in een werkgroep die zich bezig hield met "doceren of doseren", omdat er in de brugklas veel te veel huiswerk werd opgegeven en er veel te veel werd getoetst. De enen vielen bij bosjes, en dat door leerlinge die op de (toen nog) lagere school tot de besten behoorden. Ze kwamen enthousiast binnen, binnen twee maanden was dat volkomen verdwenen. De aanbevelingen van de werkgroep hebben toen nauwelijks iets opgeleverd. Hopelijk is het nu beter..
Het onderwijsproces op school dreef (in mijn herinnering) op redelijkheid en niet op regeltjes.
Eindelijk! Ik weet niet of u gelijk heeft, en dat weet u zelf kennelijk ook niet zeker, maar zo zou het verdorie toch moeten zijn!
Er moeten een hoop ongeschreven (redelijkheids-)regels zijn, maar het moet af en toe (in een nood-breekt-wet situatie) ook mogelijk zijn om daar van af te wijken. Dat daarbij af en toe iemand in het nadeel komt is onvermijdelijk. Sommige dingen zijn nu eenmaal onmogelijk in regeltjes te vangen. Probeer je dat toch, dan zet je mensen onnodig in een harnas.
Maar ook toen was het al verboden. Mijn broer vertelde me onlangs nog dat hij wel eens met een aantal leerlingen om deze reden naar de rector is geweest: de klas werd in het gelijk gesteld. Ook toen gold: niet meer dan één proefwerk op een dag. Dat is ook helemaal niet nodig als je een goede planning maakt.
ik begrijp dat je opkomt voor je zoon.
Ik ga er toch wat ludieker mee om.
We zijn geen kruideniers.
Je begrijpt het dus verkeerd. Ik vind dat als een school bepaalde regels opstelt, iedereen zich daaraan heeft te houden. Ik geloof niet in anarchie. Wat dit met kruideniers te maken heeft, ontgaat me. Dat het ludiek zou zijn, geldt alleen voor de docent die zo zijn eigen belangen dient.
is het wel eens goed als niet elke hobbel wordt weggestreken en dat ze eens heel hard moeten werken. Er zijn ook wel weer momenten waarop ze mazzel hebben. Zo gaat dat.
Als er alleen maar goede docenten zouden rondlopen, zou er ook geklaagd worden.
Zoals je weet, Fritzi, is alles relatief en wordt alles dus afgemeten aan de omgeving.
Van al die goede docenten zullen er dus weer een aantal minder goed gevonden worden.
Komt nog bij dat ook 'goed' nog eens relatief is.
Iemand van het 'nieuwe leren' vindt klassikaal onderwijs heel slecht en andersom. (q.e.d.)
En nog een: op sommige scholen worden tevredenheidsonderzoeken gedaan ónder de leerlingen óver de docenten.
Opvallend is dat supergoede docenten steevast van een percentage leerlingen superslechte beoordelingen krijgen.
Daar ga je dan!
En wat te zeggen van leerlingen die docenten gewoon slecht vinden, omdat ze hen niet 'cool' vinden?
Daar ga je stelling onderuit :)
Geachte Hals
Een enquête onder leerlingen over een docent kan bij zorgvuldige bestudering zeken informatie opleveren over het functioneren van die docent. Maar het allerbelangrijkst kriterion moet zijn: hoeveel leren de leerlingen van de docent over zijn vakgebied. Het meten daarvan is moeilijk omdat sommige leerlingen bijles krijgen en andere leerlingen extra hard voor een docent werken omdat ze hem sympathiek vinden. In het laatste geval behaalt de docent wel goede resultaten maar zijn misschien toch didaktische verbeteringen wenselijk. Onderdeel van mijn gedachten over een lerarenmaatschap is dat resultaten van lesgeven meetbaar en relevant moeten zijn. Een school zou een goede indruk van de prestaties van een docent kunnen krijgen als zij einde-jaars tentamina zou introduceren die door alle parallelklassen gemaakt moeten worden en die niet ontworpen zijn door de eigen leraren en ook niet door hen worden nagekeken. Ook voor de kans op succes van lerarenmaatschappen zou dat een enorme stap vooruit zijn.
Hoe zit het met godsdienst en het stichten van nieuwe scholen (zie boven)?
was niet het soort idiote populariteitsonderzoeken onder leerlingen. Belachelijke gang van zaken die onmiddellijk gestaakt mag worden. Nee, ik heb het over gegronde klachten over planning, niet over leuk of niet leuk vinden. Wat mij opvalt is dat vooral zwakke leerlingen met dergelijke emotionele 'argumenten' schermen. Nogmaals, ik heb het over de belangrijke zaken waar ouders over vallen. Klein praktijkvoorbeeldje dan nog maar: mijn zoon heeft voor een vak een boek van over de 200 blz. zitten lezen en een werkstuk zitten maken dat al bijna af was. Hij is er expres tijdig aan begonnen omdat hij het zo netjes kan spreiden tussen alle proefwerken en so's door.
Laat de docent nu afgelopen week, welgeteld een week voor de inleverdatum meedelen dat het niet meer hoeft! Dat is toch absurd. Dan kun je wel redeneren: de leerling zal er wel iets van geleerd hebben, maar die vlieger gaat wat mij betreft niet op. Deze leerlingen hebben het echt al druk genoeg. En je haalt je eigen gezag en vertrouwen bij de leerlingen aardig onderuit als je grote opdrachten gaat geven, die je op het laatst in gaat trekken. Hier reageer ik al niet eens meer op, want dit soort idiote dingen zijn echt strijk aan zet. Ik heb het nu een tijd laten verslonzen, maar ik ga vanaf volgend schooljaar weer een dagboek bijhouden over de vele uitglijders van de collega's. Ik word een beetje gek van het geleuter van mensen die niet willen geloven dat er echt heel slecht gepland wordt op sommige scholen.
Laat de docent nu afgelopen week, welgeteld een week voor de inleverdatum meedelen dat het niet meer hoeft! Dat is toch absurd.
Sterker: het is een waardeloze leraar. Punt uit.
Maar het omgekeerde is het geval: goede docenten zijn witte raven.
Ook bij BON proef je dat. Veel docenten vinden zichzelf (vrijwel) perfect; klagen over het gebrek aan erkenning voor hun grote capaciteiten en inspanningen; stellen hun eigen gedrag, methoden en resultaten als voorbeeld; en leven voort op hun eigen eilandjes.
Bescheidenheid siert de leraar.
Geachte Hendrikush,
Als de resultaten goed zijn mag je je eigen methoden beslist wel als voorbeeld stellen. Maar een andere docent hoeft die methoden ook beslist niet over te nemen. Elke leraar moet weer het recht krijgen om een eigen weg te bewandelen en het zijn de resultaten die tellen. Ik heb geen bezwaar tegen eigen eilandjes maar je moet natuurlijk wel vaarwater laten aan anderen.
Ik heb een aantal collegae gekend die hun methode en zichzelf onbescheiden ten voorbeeld stelden aan anderen.
Als je zicht hebt op de complexe factoren die een rol spelen bij het goed functioneren van een leraar in een klas weet je dat kleine veranderingen bij sommigen kunnen leiden tot een instabiel evenwicht en zelfs tot catastrophes. Daarom past ook onderwijskundigen grote bescheidenheid en leiden hun aanbevelingen meestal tot niets. De kreet 'de leerling centraal' is een miskleun omdat ze maar de helft van het onderwijssysteem in het vizier houdt.
Je mag inderdaad je eigen methoden ten voorbeeld stellen, maar moet tegelijkertijd uit het vaarwater van je collegae blijven.
Zo blijven we allemaal bescheiden; en zo hoort dat. Dikke ego's horen alleen bij de managers thuis.
Inderdaad: houd je eigen methoden uit het vaarwater van anderen die daar wellicht niet direct voor zouden kiezen.
Leg elkaar dus geen methoden op. Dit impliceert in mijn ogen wel dat eilandvorming, in ieder geval op het gebied de genoemde methoden, wordt bevorderd. Maar, daar heb ik lang niet altijd een probleem mee zoals ik al eerder betoogde
is daarom zo belangrijk; jezelf zo veilig voelen dat je ook je miskleunen durft te bespreken en collega's die dat niet misbruiken maar in een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid naar oplossingen zoeken. Niet gehinderd worden door externen die je de wet voorschrijven en managers met dubbele tong. Je komt van je eiland af als je weet dat je daar iets mee wint.
Praten is geen probleem in het onderwijs; goed luisteren en begrijpen wel.
geachte Hendrikush
helemaal mee eens
Seger
Ik had op het Gymnasium een leraar natuurkunde die door zijn wijze van lesgeven er aan bijgedragen heeft dat ik natuurkunde ben gaan studeren. Hij werd beschouwd als een goed leraar. Later is hij naar een andere school gegaan en men heeft mij verteld dat het daar helemaal mis is gegaan.
Terzijde ben ik er daarom van overtuigd dat in een onderwijssysteem waarin de leraren een grote vrijheid hebben de persoonlijkheid van de leraar en zijn vakkennis een grote rol spelen bij de studiekeuze van leerlingen. Als je wilt dat meer leerlingen een bèta-studie volgen zul je dus moeten beginnen met goede bèta-leraren op school.
In het kader van deze draad is het een voorbeeld waarin de uitspraak "Als je zicht hebt op de complexe factoren die een rol spelen bij het goed functioneren van een leraar in een klas weet je dat kleine veranderingen bij sommigen kunnen leiden tot een instabiel evenwicht en zelfs tot catastrophes" gedemonstreerd wordt.
This comment has been moved here.
Veel politici / voetballers / managers / artsen / kunstenaars / broodbakkers / metselaars / stratenmakers vinden zichzelf bjna perfect. Het zou zo maar eens een algemeen menselijke eigenschap kunnen zijn. Overigens wordt deze tendens maatschappelijk al jaren steeds sterker. Het gaat steeds meer om "jezelf verkopen". In ieder beroep, in elke situatie. Docenten zijn daar niet vrij van.
Komt bij dat voor ons beroep een fikse dosis zelfvertrouwen een voorwaarde is om het langer dan tien minuten in een klas uit te houden. Vergeet niet dat je als volwassen aap al die rebellerende puber aapjes van je af moet houden. Een leraar die zichzelf niet goed vindt, redt het gewoon niet.
Kortom: je leeft als docent 8 uur per dag in een bijzondere machtssituatie, zo bijzonder zelfs dat je van de "ondergeschikten" mag bepalen of ze naar het toilet mogen. Wellicht noodzakelijk, maar bizar. Dat gebeurt verder nergens.
Inderdaad: een zekere arrogantie kan de leraar niet ontzegd worden. En inderdaad: dat zorgt voor eilandjes. Dat is moeilijk te voorkomen. Maar dat hoeft voor mij ook niet altijd. Hoe meer overleg, hoe meer standaardisatie, hoe meer een docent afwijkt van zijn eigen sterke kanten. En niet te vergeten kost dat overleg een berg tijd en energie.
Iets anders is dat er docenten zijn die hun vak niet verstaan omdat ze te weinig opleiding hebben of een vreemd vak geven. Maar die moeten gewoon niet aangesteld worden. Simpel. Doe je dat als school wel, dan kan ik begrip hebben dat zelfs deze leraren zichzelf goed vinden. Ze overleven met een beperkte bagage. Dát vind ik wel degelijk knap. En de schuld ligt niet bij die individuele leraar, maar bij de opleidingen, de politiek en de schoolbesturen.
Maar ik ken ook heel veel situaties waarin docenten elkaars lessen bezoeken en elkaar adviseren en in het algemeen gaat dat bewonderenswaardig goed.
Ik heb gezegd;-)
Werkt zeker zo goed als arrogantie. Arrogantie wordt meestal ten toon gespreid door personen die niet sterk in hun schoenen staan, of die iets te verbergen hebben. Je bent pas sterk als je jezelf tussen aanhalingstekens kunt zetten.
Ik neem het woord arrogant terug in mn bovenstaand betoog. Ik gebruikte de overtreffing om het te verduidelijken, maar het effect was tegengesteld.
Zelfverzekerd is beter. En een docent met humor zal ook zelfverzekerd zijn. Zal ook vinden dat hij het best goed doet.
Consequentie: het vak HUMOR moet dus terug in de lerarenopleiding. Het vak SPONTANITEIT ook, evenals het vak FLEXIBILITEIT.
Mijn eigen lerarenopleiding bevatte al erg veel humor zonder dat de opleiders dat zelf in de gaten hadden. Dat begon al bij het curriculum. Het zette prima door bij onze portfolio en het culmineerde in de Tweede Fase didactiek.
Zou het kunnen...(ik probeer een verklaring te vinden) dat andere ouders, van leerlingen die nog niet waren begonnen, over de werklast geklaagd hebben waarna die docent door de schoolleiding gedwongen is om de opdracht in te trekken?
Niet dat dat een excuus is, maar ik probeer het te snappen.
Ik ben plaatsvervangend buitengewoon kwaad op die drieletterwoord collega die dit gepresteerd heeft. Hij frusteert goedwillende leerlingen; ouders; collega's en indirect het hele onderwijs. In een maatschap een reden voor ontslag op staande voet.
Maar wat moet je aan met de nu ontstane situatie? Bij BON-onderwijs moet het mogelijk zijn om direct in kontakt te treden met de betreffende docent en om zijn overwegingen te achterhalen. Als op deze manier blijkt dat er onvoldoende redenen zijn geweest voor het besluit zou er een mogelijkheid moeten bestaan om op een hoger niveau dit probleem aan te kaarten.
Wat nu gebeurt is buitengewoon kwalijk. De leerling neemt de opdrachten van deze, en na herhaling van de meeste docenten, niet meer serieus. De ouder die zich inspant om haar kind goed te begeleiden wordt door haar kind met korreltjes zout overstrooid. De ouder zit met het probleem hoe ze dit moet aankaarten. En voor je het weet ontstaat een circuit van achterklap en wantrouwen naar de school.
DIT KAN ZO NIET! Als deze zaken niet op zeer korte termijn worden genezen gaan ze doorzieken tot zwerende wonden.
Dan ligt het eerder voor de hand dat de inleverdatum wordt opgeschoven, of er een deel van de opdracht zou worden geschrapt. Nee, ik heb zo'n grijs vermoeden dat de docent zich achteraf realiseerde dat het erg veel werk is om deze werkstukken allemaal te moeten nakijken en becijferen, tegelijk met alle toetsen die er komen in de proefwerkweek. Goed plannen kan je ook als docent wel voordeel opleveren.
..maar ik moet je bekennen: van een repetitierooster trek ik me ook niet veel aan.
Als ik geen repetitie mag geven, geef ik het beestje gewoon een andere naam.
Alles voor het welzijn van mijn leerlingen :)
..maar ik moet je bekennen: van een repetitierooster trek ik me ook niet veel aan. Mijn mening: ook een waardeloze leraar, zie hieronder waar "ook" op slaat.
En nu kun je wel kwaad worden maar aan dit eigengereid gedrag gaat het onderwijs kapot.
Blijkbaar hebben al die leraren die vinden dat ze hun vak terug moeten krijgen ("geef de docent zijn vak terug") niet door dat een leerling tig van die "vakleraren" hebben met allemaal het motto: Alles voor het welzijn van mijn leerlingen :)
Nou, gooi maar in mijn pet.
Daar gaat het om: niemand heeft echt de regie. De docenten kijken alleen naar hun eigen vak. Echte samenwerking is er nauwelijks. En daar is de leerling de dupe van.
dat ik mijn opleiding hierin niet herken. Maar misschien komt dat doordat wij alleen maar eindexamenklassen hebben en bij aanvang de pta's met toetsmomenten vastliggen.
We proberen zelfs de inlevermomenten van werkstukken en PO's te spreiden ;-) (hoewel daar ook wel enige planning van de leerlingen gevraagd mag worden; als een werkstuk over 2 trimesters ingeleverd moet worden begint 90% in de laatste week van het 2e trimester ...)
Tijdens mijn opleiding wiskunde heb ik geleerd dat één tegenvoorbeeld een stelling onderuithaalt.
Hals stelt: Iemand van het 'nieuwe leren' vindt klassikaal onderwijs heel slecht en andersom. (q.e.d.)
Ik heb al eerder op deze site gemeld dat ik klassikaal docent ben, voor de klas doceren frontaal lesgeven, de klas sturen en motiveren en interesseren voor mijn vakken. Huiswerk bespreken, nieuwe stof uitleggen huiswerk opgevenh, practicum doen. Een uur later een nieuwe klas enzovoorts. Een lokatie van onze school 500 m verderop hanteert het natuurlijk leren. Kids komen om 8:10 en vertrekken om 14:30. Tussentijds zijn ze bezig aan een prestatie, workshop en wat al dies meer zij. Geen klas, geen boeken, geen huiswerk, geen schoolbel. werkmeesters en leermeesters en opdrachtgevers, meer niet. zeg maar 90% vmbo-kader, zorg en welzijn en handel en administratie. vorig jaar zijn alle kaderleerlingen geslaagd. Het is niet mijn manier van lesgeven als klassiek klassikaal docent, maar voor de kidsa die daar heen gaan is het de oplossing om ze toch dat diploma te bezorgen en door te kunnen stromen na 4 jaar naar het MBO.
Hiermee is jouw stelling getorpedeerd!
geen stelling deugt, alles blijft in het ongewisse en we gaan over tot de orde van de dag.
Hoewel, 'geen stelling deugt' zul je ook wel weer ondergraven en gelijk heb je:)
Misschien kan ik troost vinden bij Galileï.
de stelling er is maar 1 even priemgetal.
Even buiten deze discussie: heeft u er een bedoeling mee om over kinderen te spreken als 'kids' ('kidsa' zal wel een vergissing zijn?)? Waarom niet 'enfants' of 'hijos'?
djeti kunnen zeggen of laddies en lassies, maar ik noem mijn leerlingen vaak vertroetelend kids. Is als mentor van 3/4 vmbo zo gegroeid.
met uw opmerking dat ouders leerlingen studenten niet zouden klagen wanneer er alleen maar goede docenten voor de klassen zouden staan. Helaas is dat niet zo. Overigens zijn er ook mentoren die klagen over de minder goede docenten die zich niet aan de vooraf opgestelde afspraken houden.
Planning is alles hierin. Wij krijgen al voor de zomer een jaaragenda uitgereikt, zodat wij onze planning kunnen maken. Wij kunnen aan het begin van het nieuwe schooljaar op lijsten opgeven in welke weken we toetsen willen hebben. Het maximum aantal toetsen per vak hangt af van het aantal lesuren per week dat het betreffende vak gegeven wordt. De roostermaker maakt dan het proefwerk rooster dat aan het begin van de nieuwe periode aan de docenten en ter hand wordt gesteld en door de mentor aan de leerlingen wordt doorgegeven. Deze moeten het dan direct in hun agenda noteren.
Heb nu niet de illusie dat het feilloos gaat, maar er is overzicht en de strubbelingen en overbelasting van te veel toesen in de week is wel gereguleerd (max 3 per week, alhoewel er in de derde klassen ook 4 per week gegeven kunnen worden).
Nu heb ik vaak veel op mijn schoolleiding aan te merken, omdat hun planning niet al te best is, maar dit is gelukkig goed geregeld.
er heel veel slechte leraren zijn omdat de lerarenopleidingen zo erbarmelijk van kwaliteit zijn dat echt iedereen kan slagen. daar verandert voorlopig ook niets aan, als ik Plasterk beluister.
wat staat er - nog niet eerder aangekondigd in de klas - aan het EIND van het pinksterweekend op de ELO: boek lezen. Moet uit zijn op 11 juni. Op mijn eigen school hebben docenten het fatsoen om dit leerlingen een maand van tevoren minimaal op te geven; meestal houdt men zich aan zes weken, in de kennis dat leerlingen, zeker tegen de proefwerkweek, veel toetsen hebben (lijkt vreemd, maar het is echt zo) en veel werkstukken of dossiers moeten inleveren.
not. Thuisgekomen meldt mijn zoon dat het so dat hij voor vandaag had voorbereid, niet doorging omdat de docent het VERGETEN was. Nou vraag ik je... als hij dat geweten had, was hij nu klaar met het proefwerk-verkocht-als-so voor morgen.
Misschien een andere school zoeken voor je zoon?
Een planning maken en toetsen niet vergeten dat zijn toch echt de makkelijke onderdelen van lesgeven...
ging het al net zo ... Volgens mij is dit regelrecht het gevolg van de slechte opleidingen en het in huis hebben van menutsmunt dat bij de belangrijke zaken de anderer kant opkijkt: de status quo van het huidige vo, dus.