Forum

Uit het lezen van TROUW, de  Volkskrant en de NRC  ben ik tot de conclusie gekomen dat het onderwijs in de strijd tussen de politieke partijen om zo veel mogelijk zetels in de Tweede Kamer niet of nauwelijks een rol speelt. Als de politiek niet over het onderwijs bakkeleit komt dar omdat de burgers geen belangstelling hebben en dat komt weer, als ik Jerimoon mag geloven, omdat de ouders nog steeds denken dat het onderwijs is zoals in de dagen van Dik Trom. BON heeft kansen laten lopen of was niet in staat om meer kansen te benutten te beginnen met het bewust maken  van de Nederlandse bevolking van de onderwijskatastrophe. Ik denk dat er veel meer kansen waren dan door het bestuur gebruikt zijn. En dat betekent in mijn denken dat het bestuur gefaald heeft om via de meest voor de hand liggende weg, de 4-jaarlijkse verkiezingen,restauratie van ons onderwijs tot stand te brengen. Ook met het aan de top van de onderwijspyramide actief zijn heeft BON nog maar weinig bereikt. Begrijpelijk want al hebben de ouders zich jaren lang in de luren laten leggen, uiteindelijk realiseren die zich wel dat hun kinderen meer baat bij leerzaam dan bij leuk onderwijs hebben en daarin zit hun belang. BON had de ouders bij dat bewustwordingsproces kunnen helpen. Maar voor veel mensen aan de top van de politiek en/of de onderwijspyramide is het belang van de kinderen secundair en goed onderwijs an und für sich onbelangrijk. Goed onderwijs geen doel op zichzelf maar een middel om status en rijkdom te verwerven. Dat blijkt ook uit het niets zeggende jargon dat in beide toppen gebruikt wordt en de Newspeak die bij de veranderaars in onderwijsland gebruikelijk is. Dat is allemaal uit en ten treure op  dit forum besproken en ik zal er daarom niet verder op in gaan. Het lijkt daarom onwaarschijnlijk dat het  BON zal lukken “gepast onderwijs” en “competentiegericht onderwijs” (vanwege de Newspeak moet ik de benamingen tussen aanhalingstekens zetten) definitief tegen te houden en ook zullen voorlopig de programmeerbare en de niet-programmeerbare rekenmachines niet in de vuilniszak belanden. BON heeft zich a-politiek opgesteld om in de top geen gesloten deuren te vinden. Daardoor zijn wel alle deuren open gegaan maar BON heeft er niets aan gehad omdat ze –misschien op mevrouw van Bijsterveldt na-  bij de mensen die aan de touwtjes trekken nergens gehoor heeft kunnen vinden. Waren ze maar op die politieke neutraliteit nu, in de verkiezingstijd, terug gekomen. Aan de onderkant had dan BON wel veel kunnen bereiken.

Seger Weehuizen