Forum

Op de site van OGO is een verslag te lezen van een schoolmeester die 9 weken (toe maar) bezig is met een project genaamd 'Blowing in the wind'.
Als je dit doorleest kom je tot de conclusie dat er erg hard gewerkt moet worden door de leerkracht (het lijkt wel of alles nog opnieuw ontdekt moet worden) terwijl ik denk dat er erg veel leertijd verloren gaat met al dat knippen, plakken, verkleden, discuzeuren, overleggen, portfolio's aanleggen enz.
Het lijkt op een groot langdurig project.
Wij deden hooguit 2 weken een project. Het was leuk hoor, en er werden even heel andere dingen gedaan. Maar daarna was het toch echt hoog tijd de gewone stof weer op te pakken, want men kan zich gerust afvragen of die kinderen nu werkelijk zoveel geleerd hebben tijdens het project.
'Kinderen hebben andere dingen geleerd', is dan meestal het antwoord. Natuurlijk. Kinderen leren altijd over alles; dat is hun wezen.

Wie er zin in heeft die hebbe er zin in.
Ik zou het niks vinden. Veel geschreeuw maar weinig wol.

OGO heeft dit als uitgangspunt. Je moet je dus afvragen of je het eens kunt zijn met dergelijke zienswijzen.
'Het nieuwe leren' is ook een loot van dat 'constructivisme'.
Op deze site is al veel kritiek geleverd op HNL.
Hoe kan 'constructivisme' in verhouding staan met christelijke uitgangspunten? Dat zou een interessante vraag kunnen zijn voor het christelijk onderwijs.
Maar een leerkracht zal zich moeten afvragen of hij/zij de opvattingen van Vygotski deelt, voordat hij/zij aan het werk gaat volgens dit constructivisme.

Vigotsky baseerde zich op de werken van Spinoza en Marx. Zijn psychologie was een materialistische en mede gericht op de vraag hoe allerlei problemen voor het bestaande socialisme konden worden opgelost.
Bij zijn denken over onderwijs wilde hij ontdekken welke materialistische factoren zorgen voor ontwikkeling van het kind. 'Taal' beschouwde hij als belangrijkste bepalende factor die 'de geest' a.h.w. in de steigers zette tijdens de ontwikkeling van het kind.

'Net als bij Stevens overstijgen de gedachten van Vygotsky het niveau van de methodische opsomming of ordening.
...
Vygotsky heeft voor de moderne tijd opnieuw de grote vragen gesteld: Wat is kennen? Wat is zijn? Hoe verhouden mensen zich tot elkaar en tot de objectieve wereld om hen heen?
Hij werkt allerminst systematisch; hij roept eerder vragen op dan dat hij ons stap voor stap meeneemt naar een antwoord.
Maar steeds gaan de vragen in een bepaalde richting, die van zelfsturing en van leren als betekenis geven.
...
Samenwerkend en -sprekend zijn mensen in staat tot dingen te komen die niet herleidbaar zijn tot iets wat eraan vooraf ging. Vygotski sprak over de eenheid van evolutie en revolutie.
...
Vygotsky legde hiermee onder meer de basis voor de idee-en rond conceptual change. Die idee-en gaan ervan uit dat mensen hun subjectief concept kunnen afleggen en geheel nieuwe concepten kunnen cre-eren, waarvoor geen oud materiaal aanwezig was.'

En vandaar die nadruk op groepsbeleving en groepsprocessen, creativiteit, welbevinden, zelf ontdekken, samen doen, en andere zaken die doen denken aan een therapielokaal en de sensitivity-trainingen van weleer.