Forum

Een paar jaar geleden ben ik begonnen als zij-instromer uit het bedrijfsleven in het middelbaar onderwijs. Ik heb een geweldige tijd gehad, veel geleerd, maar uiteindelijk ben ik weer teruggegaan.

Veel wat ik op dit forum lees, is herkenbaar voor me.

De schooldirectie: feodale heersers. Conformeer je je niet, dan vlieg je eruit.

Oudere collega's met 'verworven rechten', die niet houden van jonge docenten met initiatief. Stel je voor dat je zelf ook in actie moet komen! Daarnaast: hun gehoorzaamheid aan de directie is ongekend. In opstand komen tegen directiebeslissingen? Nooit! Leraren, waarom zijn jullie zo gehoorzaam? Iets anders: waarom hebben jullie zoveel vertrouwen in het ABP, dat de indexering zomaar afschaft !?

Ouders, die voor wat betreft de opvoeding van hun kind steeds meer van de school verwachten. Ouders, die de docent verantwoordelijk stellen voor de leerprestaties van hun kind ("U legt het niet goed uit!").

Een overheid die maatschappelijke problemen op het bordje van de scholen legt. Er moet een vak 'normen en waarden' komen, net als dat er schoolfruit, een schoolontbijt en een warme lunch moet komen. Want ouders laten dit steeds meer na. Nog even en we gaan de kleren van de leerlingen wassen. Heren, we zijn docenten, geen verzorgers of pedagogen!

Tenslotte de leerlingen. Die krijgen de schuld van alles. Maar dat lijkt me niet terecht. Ik heb heel veel leuke leerlingen ontmoet. Lesgeven is echt een prachtig vak! Probleemleerlingen zijn er zeker. Maar dat komt ook door het systeem, dat voorschrijft dat elke leerling in het schoolbankje moet zitten, ook als hij daarvoor niet geschikt is. Logisch dat dat fout gaat!

Ja, ik ben ook wel eens uitgescholden voor klootzak door twee leerlingen die ik niet eens kende. Ik heb ook wel eens een paar klappen gehad. Dat was op een school waar de docenten bij hun voornaam werden aangesproken, en waar leerlingen ALTIJD bevorderd werken ongeacht hun prestaties. Maar ja, het systeem is zo dat zo'n leerling niet van school gestuurd kan worden. Want er moet eerst een nieuwe gevonden worden. En dat is lastig, zeker als de desbetreffende leerling al een aantal scholen achter de rug heeft. Het wordt tijd voor VVD op Onderwijs.

Ik ben teruggegaan.

Als ik dat niet gedaan zou hebben, zou ik nooit meer kunnen terugkeren naar de sector waarin ik eerst werkzaam was. Dan zou ik overgeleverd zijn aan een schooldirectie, die me vrijelijk in de tang zou kunnen nemen zoveel ze zou willen. Immers, ik heb dan toch geen alternatief meer. Dat zou dus betekenen: onbetaald werk NA schooltijd doen in de vorm van activiteitenbegeleiding of bijles. Verplicht meerdere dagen per jaar op kamp gaan - ongecompenseerd, dus onbetaald. Veel lesopvanguren draaien - leerlingen worden bij lesuitval op school gehouden uit vrees dat ouders inzicht krijgen in lesuitval op school.

Mijn salaris zou al vastliggen tot mijn pensioen. Ook na het studeren voor een hogere bevoegdheid. "Nee, om in een hogere schaal te komen, moet je een allrounder zijn. En je bent niet goed op het vmbo!"

Aan het voor de klas staan heb ik een geweldige herinnering. De opleiding was zeer waardevol en op de bevoegdheid (het diploma) ben ik heel trots. In mijn loopbaan in het bedrijfsleven heb ik een boel daaraan. Ik werd volledig aangesproken op mijn capaciteiten, leerde nieuwe en ontwikkelde die verder. Ik maakte als persoon een ongekende bloei door!

Ooit stap ik weer over, maar alleen als er iets veranderd is. En uiteraad op mijn voorwaarden.
Dat er geen academici te vinden zijn die voor de klas willen staan, ligt niet alleen aan het salaris.