Er is commotie rondom melk. Het drinken van melk zou een lagere kans geven op hart- en vaatziekten volgens een perspublicatie van de Universiteit van Wageningen, maar dat gesuggereerde verband geeft volgens de gerenommeerde Amerikaanse voedingswetenschapper Walter Willett een extreme verdraaiing en een verkeerde representatie van de feiten. Willett beweert zelfs dat het drinken van te veel melk, 3 glazen per dag of meer schadelijk is, daarmede de oude wijsheid bevestigend, dat overal waar te voor staat niet goed is behalve tevreden. Door de universiteit wordt ontkend dat de zuivelindustrie, die het onderzoek gedeeltelijk financierde, enige invloed op de inhoud heeft gehad. Wel op de presentatie van de resultaten?

Bildung is o.a. onderwijs in de schone kunsten. Inspirerend, in dit verband, vond ik een tentoonstelling in kunstcentrum De Appel in Amsterdam, die nog loopt tot 2 oktober a.s De titel van de tentoonstelling is “Iedereen kan alles!? Genie zonder talent” Onderwerp is het concept “kunst”. Wat er te zien is, film, video, schilderkunst, tekeningen, kunstnijverheid is gegroepeerd rond de vraag: wat is kunst nu eigenlijk vandaag de dag?

In Eén Vandaag van 4 februari 2009 was gewijd aan het functioneren van raden van toezicht in de zorg. Binnen één week bleek dat drie grote organisaties in de zorg in financiële problemen waren gekomen. Miljoenen euro’s bleken te zijn verdampt. De hamvraag van de uitzending was: wat is hierin de rol van de raden van toezicht? In hoeverre voeren deze hun taak goed uit? Of zijn het vooral erebaantjes van borrelen en netwerken? De conclusie na de uitzending kon niet veel anders zijn dat het vooral veel weg had van het laatste.

Wordt het Schiedams Stedelijk Gymnasium meegezogen de afgrond in als de voorgenomen fusie tussen Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Schiedam en de Stichting Openbaar Voortgezet Onderwijs Vlaardingen inclusief dus dat Stedelijk Gymnasium doorgaat ?

InTrouw van 7 april zei Grahame Lock over het taalonderwijs, dat het vrijwel uitsluitend was gericht op het leren gebruiken van taal. Op praktisch nut dus. Belangrijk maar eenzijdig. “Want taal heeft ook een esthetische, poëtische kwaliteit. Een kind dat die kant leert waarderen, wordt een rijker mens. Het bestuderen van een vergeten, zeventiende-eeuwse dichter is interessant en verrijkend”.
De kans dat dit gebeurt wordt in het hedendaagse onderwijs steeds kleiner omdat volgens Lock alles steeds meer eenzijdig wordt afgemeten aan het economische nut. En wat is in dit kader de waarde van het bestuderen van zeventiende-eeuwse poëzie?

Op onze onvolprezen site “Extern nieuws” lees ik een bericht dat jongeren jonge schrijvers beter kennen dan “de Grote Drie”. Reve, Mulisch en Hermans spreken niet meer zo aan, Vuijsje en Giphart des te meer; lange rijen voor een handtekening van Kluun. Is dit nu zo bijzonder? Neen, want smaak heeft tijd nodig om zich te ontwikkelen. En je hebt goede leraren Nederlands nodig als betrouwbare gidsen in het oerwoud van de literatuur. En dan nog houdt de jeugd nu eenmaal zijn eigen smaak en heeft zij de van alle tijden behoefde zich af te zetten tegen vorige generaties. In mijn tijd werden moderne schrijvers als Hermans, Mulisch en Anna Blaman door de katholieke school waarop ik zat zo veel mogelijk van de literatuurlijsten geweerd, daarin aangezet door de RK censuurinstantie IDIL.

Wat danken wij de leraar ? Niet onze redding van de sterfelijkheid maar wel dat wij nette burgers worden, die “bedachtzaam grafwaarts schrijden”. Dat zegt de dichter Jan Luyken jr. in één van de gedichten die zijn opgenomen in de bloemlezing onderwijsgedichten “Soms moet het werkelijk stil zijn…”, samengesteld door Theo Magito en Henk Sissing. De bundel bevat een keuze uit onderwijgedichten vanaf 1591 tot heden, zo’n 150 dichters en ruim 300 bladzijden poëzie. De dichter die zich De Schoolmeester noemde, Gerrit van de Linde staat er natuurlijk ook in en wie anders dan een echte schoolmeester kan zich beter verplaatsen in diens lot:
…..hij die drie paar dagen,
In het woelziek schoolvertrek,
De veeslucht en de drek,
De snotneus, d’Ezelsvragen,

Stresskippen

“Ga staan als je niet gelijk hoofd- of buikpijn hebt van de studiestress als er op school eens wat extra’s van je gevraagd wordt” roept de trainer van onderwijsadviesbureau XYZ op een trainingsmiddag voor leerlingen van een Amersfoorts Lyceum.
Meer dan de helft van de leerlingen veert op. Anderen, die zich nu wel een beetje voor paal vinden zitten, staan aarzelend ook op. Een enkeling blijft zitten.
“Ga staan”roept de trainer nu “ als je vindt dat de school best wel eens wat meer eisen mag stellen”. Moeilijke vraag, De helft staat op, de leerlingen die blijven zitten in verwarring achterlatend.
Ga staan als je niet tevreden bent met een zes als je hoger had kunnen halen met meer inspanning”. Twee derde staat op.

Minister van Bijsterveldt, die door de ons zo dramatisch verlaten hebbende Jeronimoon altijd geestig “Zuster Marja” wordt genoemd, heeft dus geen academisch diploma. Nadat ze eerder door AOB bestuurder op onbeschofte wijze als “intellectueel niveauloos” is weggezet, wordt haar dit nu ook in de Volkskrant van gisteren door Aleid Truijens ingewreven. De argumentatie daarbij is ronduit briljant. Van Bijsterveldt is namelijk geen hoogleraar geweest zoals de onderwijskanjers uit het verleden Ritzen en Plasterk en zelfs Maria van der Hoeven leerde na de MULO en de kweekschool nog wat bestuurskunde bij aan de Open Universiteit. We hebben het geweten.

Toch wel opmerkelijk dat een bachelors scriptie aan de Universiteit van Tilburg zo veel stof doet opwaaien.
De vraagstelling mag dan wel kwestieus (maar wel degelijk relevant) zijn in het huidige maatschappelijke klimaat en de conclusies te drastisch; wanneer de betrokken begeleiders gehandeld hadden zoals dat normaal gebruikelijk is bij een dergelijk, zeker niet onverdienstelijk werkstuk was er niets aan de hand geweest, Dus als ze de betrokken student gevraagd hadden om op basis van het door hem aangedragen materiaal en de argumentatie nog eens goed naar zijn al te stellige conclusie te kijken en hem vervolgens een acht of desnoods een negen hadden gegeven, had geen haan ernaar gekraaid. (Ik heb dit werkstuk gelezen en het steekt beslist uit boven de gemiddelde bachelors scriptie.)

Er moet een tijd geweest zijn waarin de literatuur een zodanige status had, dat ze een forse plaats kon opeisen binnen het curriculum van het middelbaar onderwijs. Die status heeft ze niet meer. Marx lijkt op dit punt gelijk te hebben ( niet Karl maar William “Het afscheid van de literatuur”)

Afscheid van de bieb?

Governance volgens Balkenende

Op 24 maart 2011 hield oud-premie Jan Peter Balkenende als kersvers benoemde hoogleraar “Governance, Institutions and Internationalisation” aan de Erasmus Universiteit zijn oratie onder de titel “Over governance en maatschappelijke verantwoordelijkheid: hoe verder ?
In het begin van zijn oratie verwijst Balkenende al direct naar het onderwijs zonder daar overigens verder op in te gaan. Dat kan hij dan misschien later nog eens doen, want juist in het onderwijs zijn recent allerlei wettelijk verplichte governancestructuren doorgevoerd waarmee, zacht gezegd, niet altijd even positieve ervaringen zijn opgedaan. Denk aan de ontwikkelingen bij InHolland, de Stenden Hogeschool of bij de scholengemeenschap Veldvest om er maar een paar te noemen.

Documentairemaker Ruben Gischler vertelt in De Volkkrant van 4 mei dat zijn dochter van tien thuiskwam met het verhaal dat Hitler zelf van Joodse afkomst was en dat diens antisemitisme voortkwam uit zelfhaat. Hij dacht aan een incident, maar van het NIOD hoorde hij, dat dit stukje tenenkrommende amateurspsychologie (deze terminologie is van mij) blijkbaar een hit op de pabo is, want zij krijgen daar regelmatig klachten over te horen.

“Onderwijs vormt” is de titel van het onlangs verschenen advies van de Onderwijsraad op verzoek van de Eerste Kamer.