Een cruciaal punt van her experiment met een BBS zou zijn geweest dat het gaat om een school die juist NIET aan de regels voldoet die nu voor het besturen en stichten van scholen gelden.
Een cruciaal punt voor een BBS was immers:
- carte blanche voor het voorbereiden van leerlingen op een staatsexamen of een ander afsluitend examen waar de school geheel buiten staat.
Het lijkt er op dat het bestuur daarvan niet doordrongen is.

Verder nog:
- De deugdelijkheid van een school wordt vastgesteld op grond van de resultaten die de leerlingen op het afsluitend examen halen. Daarbij zal ook gekeken naar de kansrijkheid van een leerling zoals bij voorbeeld het schooladvies op grond van de CITO-eindtoets zou kunnen zijn.

Onze tegenstanders hebben er een fijne neus voor om de mooiste woorden voor onze neus weg te pikken en als label te gebruiken voor een waardeloze lading. Neem de naam “Passend Onderwijs”. Dat gaat helemaal niet over onderwijs maar over zelfwerkzaamheid en de resultaten passen helemaal niet bij de eisen die men aan goed onderwijs stelt. Zo ook met de naam prestatiebeloning.. Op een school toegepast kan men stellen: Als de ene VWO-school alleen leerlingen opneemt met VWO-advies en de ander ook veel leerlingen met HAVO/VWO-advies en bij een gelijk afvalpercentage hebben beide scholen even goede resultaten voor het Centraal Schriftelijk Eindexamen heeft laatstgenoemde de beste prestatie geleverd. Resultaten aan prestatie gelijk stellen zou hier onterecht zijn.

HANNE Obbink vermeldt in TROUW van vandaag dat “scholen” (schoolbesturen) er geen enkele behoefte aan hebben dat de minister aan daarvoor geselecteerde scholen “michelinsterren”, dwz het predicaat excellent, gaat uitreiken wanneer deze buitengewoon goede prestaties hebben geleverd. Bij de beoordeling van een school zouden de toetsresultaten van de leerlingen voor rekenen en taal zwaar en daardoor te zwaar meetellen. Volgens een ondervraagd lid van een schoolbestuur drijft het systeem van het uitreiken van sterren management en werkvloer nog verder uit elkaar. Dit is een verbazing wekkend argument. Waarom zouden onderwijzers en schoolbesturen niet samen willen werken om de toetsresultaten van de leerlingen te verbeteren? Of zich samen tegen de dominerende rol van willen verzetten?

In het ONDERWIJSBLAD nr 15 jaargang 2012 van de Algemene Onderwijs Bond (AOB) wordt staatssecretaris van Onderwijs Halbe Zijlstra geïnterviewd door Gaby van der Meer en Rob Niemantsverdriet. Zijlstra oefent kritiek uit op de slogan van de AOB “Geen Bonus maar Banen” en zegt dat bezuinigingen op speciaal onderwijs en prestatiebeloning voor leraren niets met elkaar te maken hebben. Dat is waar en juist daarom wil de AOB dat het bij de bezuiniging bespaarde geld gebruikt wordt om de negatieve gevolgen voor het gewone onderwijs als gevolg van het passend onderwijs dat die bezuiniging mogelijk moet maken te compenseren. En daarom wil Zijlstra dat juist niet. De AOB verwacht dat Passend Onderwijs de taak van de leraar zal verzwaren en de onderwijsresultaten zal verslechteren.

Elly, Gems, Bart en Moby hebben gereageerd op mijn opmerking over een Presbyterschool. Met mij erbij voldoende om een Comité d’Initiative op te richten. Lees de discussie op de draad “na roc nu ook oa po aan het dumpen” geïnitieerd door Mos. Zijn er nog meer BON-leden die misschien dat idee verder zouden willen uitwerken?
Seger Weehuizen

De politici onder de onderwijshervormers hebben het boetekleed voor al die ondoordachte en niet correcte maar toch uitgevoerde hervormingen aangetrokken. Zij traden voordat zij de macht naar sectorraden delegeerden op als doortastende veranderaars die overal puinhopen achterlieten. Maar na de vaststellingen van de Commissie Dijsselbloem leken ze vol berouw en goede voornemens te zijn. Door hun voornemen om toch “passend onderwijs” in te voeren maken ze duidelijk dat voor hen het onderzoek van genoemde commissie niets anders dan een show was waarop zij lippendienst praktiseerden.

De aantasting van de Nederlandse taal door het veelvuldig gebruik van Engels is zichtbaar geworden in het Redactionele Commentaar van de NRC waar zij het heeft over de koekoeksmunt. Die spreekt van oproer waar zij duidelijk “uproar” bedoelt. Als mogelijke vertalingen voor “uproar” vond ik lawaai, bombarie, herrie, heibel, kabaal, pandemonium, chaos, opschudding, heksenketel, beroering, leven, drukte, rumoer, geraas, tumult, stampei, tamtam, misbaar, onrust, protest, opwinding.
als synoniemen voor "uproar" vond ik hubbub brouhaha katzenjammer tumult tumultuousness
Als synoniemen voor oproer vond ik: verzet, protest tegen de overheid, insubordinatie en molest.

Zeggenschap over de inrichting van het onderwijs binnen de instituten moet volgens BON liggen bij leraren en docenten. Maar ook willen de meeste BONners dat elke docent binnen de muren van zijn lokaal grote vrijheid houdt om zijn lessen naar eigen inzicht gestalte te geven. Ook de beoordeling van een leerling voor een bepaald vak moet in de eerste plaats geschieden door de vakdocent die hij heeft.

Nu het collegegeld zo hoog geworden en universitaire studenten niet meer dan 1 jaar met hun studie mogen achterlopen zonder enorme kosten te moeten maken wordt het aantrekkelijk om naar niet geregistreerde studiejaren te zoeken. Het gaat er dan om om buiten de erkende universiteiten kennis en kunde te verzamelen over leerstof die algemeen is voor de gekozen studierichting en waarvan de kennis door de studenten vroeger vooral bij hoorcolleges opgenomen werd en waarvan de kunde verkregen werd door het maken van oefeningen of vraagstukken. In de tijd dat ik studeerde gaf de universiteit beknopte maar heldere syllabi uit over de leerstof die op de hoorcolleges behandeld werd. Die colleges waren dus niet nodig om je op een tentamen voor te bereiden.

In TROUW van vandaag klaagt de docent Jaap Versluis erover dat het niveau van het HBO wordt opgehangen aan de papieren versie van kwaliteit en dat de onderwijsinspectie nooit bij InHolland nooit in de les kwam. Een merkwaardig verwijt.

Zwarte Donderdag

Ik mijn actie om van het Zelfstandig Gymnasium een school voor de zowel intelligente als gemotiveerde VWO-leerlingen te maken met Latijn en Grieks in de onderbouw en een zwaar keuzeprogramma voor Latijn en Grieks in de bovenbouw wegens gebrek aan bijval op de BONsite opgegeven. Maar ik probeer nog steeds om er van op de hoogte te blijven wat met het Gymnasiale Onderwijs gebeurt.

Met grote bezorgdheid volg ik de discussie over de permanente selectie in het secundair onderwijs aan de hand van het voorbeeld HBS-B. Ik vind het wenselijk dat die bestreden wordt maar ik vrees dat daarbij het niveau van het onderwijs verder zal dalen en ook de positie van de intelligente leerlingen daardoor verder zal verslechteren.

De Gemeente Amsterdam heeft de brutaliteit gehad om, nadat de politiek zo’n 30 jaar bezig geweest is om van het onderwijs een puinhoop te maken en de vrijheid van schoolkeuze in Amsterdam de laatste jaren snel afgenomen is, druk op laag opgeleide Islamitische ouders uit te oefenen om hun kinderen toch te laten deelnemen aan het Nederlandse onderwijs. Het lijkt erop dat haar wethouder van onderwijs, Lodewijk Asscher, negeert dat een leerplichtwet principieel anders van karakter is dan een schoolbezoekplicht. In een gemeente waarin de schoolbesturen het onderwijsaanbod bepalen zou het College van B&W zich niet van dat principiële verschil moeten distanciëren en geen partij moeten kiezenin het belangenconflict van schoolbesturen en ouders.

Het is natuurlijk fantastisch dat de machtigste speler op het onderwijsveld, een speler die 40 jaar geleden nog niet bestond maar nu het hoogste woord voert en elke regeringscoalitie om zijn vinger weet te winden, nl. de verzameling van raden waarin de schoolbesturen eendrachtig kunnen samenzweren om de macht te houden en de politici voor hun karretje te spannen, zich mogelijk eindelijk in een conflict met een ander nieuwkomer, de Onderwijscoöperatie, over goed onderwijs zal moeten begeven. Maar daarbij wordt nog steeds een belangengroep buiten het speelveld gehouden, namelijk de ouders. Eigenlijk zouden er maar 3 spelers mogen zijn: