Ook een kleine school, zonder didactiekdwang, met relatief wat betere salarissen, en waar docenten veel invloed hebben, biedt geen garantie op het normaal je werk kunnen doen. Sommige klassen of zelfs jaarlagen staan bol van de ordeproblemen. In het begin zoek je de oorzaak en de oplossing nog bij jezelf, totdat je op een gegeven moment denkt: schoolleiding, zoek het maar lekker zelf uit; ik geef alleen nog les aan jaarlagen en klassen die nog wél behoorlijk functioneren, en anders neem ik wel een baan op een particuliere school of buiten het onderwijs.

Onlangs berichtte ik jullie dat ik overwoog om naast mijn vaste deeltijdbaan een aantal uren als invaller te gaan freelancen, tegen een hoger uurtarief. De klus die ik op het oog had, is afgeketst op onoverkomelijke roosterproblemen, maar inmiddels ben ik wel een hoop wijzer geworden. Hieronder mijn bevindingen, voor wat het waard is.

Hoe zit het met die VAR?

Dit wordt een stukje over geld; met beter onderwijs heeft het niet direct zoveel te maken.

Ik zit er over te denken om parttime bij te gaan klussen bij een andere school, en wel als freelancer, om er zo meer uit te kunnen halen.

Daarbij loop ik tegen twee vragen op:
1) Hoeveel kan ik vragen?
2) Hoe ga je dat factureren?

Hieronder volgt wat ik daarover zelf bedacht heb; ik wil graag jullie commentaar daarop horen.

Bij 1)

Vanochtend was er op het ministerie van OC&W een overleg tussen staatssecretaris Van Bijsterveldt en een groep docenten over het Actieplan Leerkracht (www.leerkrachtvannederland.nl). Dat overleg kwam nogal plotseling, maar het goede nieuws was dat óók het bestuur van BON benaderd is om een aantal mensen te "leveren", en via het BON Onderwijsnetwerk, ofwel de groep contactpersonen op de scholen, is dat ook snel gelukt.

Op de agenda stonden de volgende onderwerpen:
* Positie van de leraar (Bijvoorbeeld: welke ruimte heeft men nodig bij de invulling van het leraarschap?)

Geachte mede-BONners,

In het NRC van een paar weken terug stond een artikel over Mark Rutte, die in het vliegtuig naar Curaçao in Trouw (artikel van Heertje) had gelezen dat het onderwijs zuchtte onder management en bureacratie; Dat vond Rutte ook een schande. Toen hij nog staatssecretaris op OC&W was, hoorde ik 'm daarover nooit, maar misschien heb ik toen niet goed zitten opletten.

Op de blogsite Sargasso -ik kwam er toevallig langs bij het opruimen van m'n bookmarks- doet Rutte een oproep: "Denk mee met Rutte":

===

Bij deze de tekst van mijn eerder toegezegde afscheidsspeech, uitgesproken op de afsluitende algemene personeelsvergadering, toen ik vorig jaar vertrok van mijn toenmalige school. Mijn vertrek was niet vrijwillig: ik heb een conflict gekregen met de schoolleiding over mijn aanstelling, maar uiteindelijk draaide het gewoon om de opgelegde onderwijsvernieuwingen waar ik niets van moest hebben. Ik heb de speech geanonimiseerd om het wat moeilijker herleidbaar te maken naar mij en de betreffende school.

===

Inleiding
Toen ik vijftien jaar na mijn eindexamen als docent terugkeerde in het voortgezet onderwijs, werd het me al snel duidelijk dat er een hoop veranderd was. Ineens heette de onderbouw "basisvorming" en de bovenbouw "Tweede Fase". Waarom eigenlijk? En hoe zat het nou met dat studiehuis? Bestaat de mavo nu wél of niet? Wat is het vmbo en waar komt het vandaan? Waarom zijn zoveel scholen opgegaan in grote, gefuseerde organisaties? En waar komt dat gedoe met het nieuwe leren ineens vandaan? Tijdens mijn eerstegraadsopleiding had ik niet het gevoel dat ik hier op een kritische manier over geïnformeerd werd. Er werd vooral heel veel niet verteld.

Al eerder heb ik op deze site mijn mening verkondigd over het gebruik van mobiele telefoons door leerlingen in het schoolgebouw. Daarbij heb ik vermeld dat Bloomberg, de burgemeester van New York, bezig is om deze apparaten blijvend uit de schoolgebouwen in zijn stad te weren.

Nog even als herhaling: mobiele telefoons, tegenwoordig veelal uitgerust met camera, kunnen door leerlingen onder meer worden gebruikt
- als vertier (spelletjes, muziek afspelen, SMS'en)
- om toetsopgaven te kopiëren en te verspreiden;
- om geen bord-aantekeningen te hoeven maken;

Beste mede-BONners,

Als docent neem ik regelmatig dingen van televisie op, om die te gebruiken in mijn lessen. Uitzendingen van School-TV horen daar ook bij. Zojuist krijg ik een bericht van Teleac/NOT in mijn mailbox met daarin de boodschap: "De nieuwe mediawet biedt geen garanties voor het maken van goede educatieve programma's voor allerlei verschillende doelgroepen." En daar zijn ze bezorgd over. En als zij dat zijn, dan ben ik dat ook.

Als School-TV en educatieve televisie in het algemeen jullie ook aan het hart gaat, wil ik jullie oproepen om de petitie te tekenen op:

http://www.teleacnot.nl/sites/petitie/

Zojuist hoor ik iets interessants op BNR (Business News Radio / www.bnr.nl). Naar aanleiding van het voorstel van minister Dekker (Volkshuisvesting) om miljarden extra in achterstandswijken te investeren, verklaart architectuurhistoricus Wouter van Stiphout het volgende.

"Het blijkt dat een school waarin je kunt doorstromen van VMBO naar Mavo en van Mavo naar Havo en naar VWO, een enorme vestigingsfactor voor een wijk is." En, als ik zijn mening correct weergeef, beweert hij ook dat je met zo'n school veel meer kunt bereiken dan met het afbreken van woningen van de mensen die zo'n wijk tot een achterstandswijk maken. Klinkt logisch. Alleen mogen de woningbouwverenigingen, die dit naar het schijnt al lang doorhebben, hun geld alleen uitgeven aan: woningbouw.

Een docent die op het BON-forum actief is, trok het in twijfel of er wel echt sprake was van tomeloze regelzucht op middelbare scholen. Hieronder mijn reactie daarop.

Als u voor mij een lijst kunt maken van scholen waar de docenten zoveel vrijheid hebben als u beschrijft, dan zou u me daar een groot plezier mee doen. Sowieso als andere docenten die informatie ook hier met mij zouden willen delen: heel graag! Ik ben namelijk nog op zoek naar een baan voor het komende schooljaar op een school zonder "ambitieuze, in onze ogen onomkeerbare onderwijsvernieuwingen".

Mijn eigen ervaringen van vooral het afgelopen jaar lijken erg op die van Ralph Hanzen, zoals hij die in het NRC-artikel beschreven heeft. De regelzucht, of beter gezegd, de bemoeizucht, was misschien niet tomeloos veel, maar wel tomeloos irritant. Een paar voorbeelden.